به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ در گزارش قبلی که از طریق همین پایگاه خبری-تحلیلی منتشر شد، نسبتا مفصل در این رابطه که دخالت‌های حکومتی و دولتی نادرست منجر به آسیب‌های فراوانی به ماهیت حماسه راهپیمایی اربعین سید و سالار شهیدان می‌شود، نوشتیم و همچنین شور این گردهمایی بزرگ را ناشی از ماهیتِ اجتماعی-مذهبی آن دانستیم و متذکر شدیم که مسیر‌های پیاده‌روی اربعین، بستری مناسب برای مانور تجمل نهاد‌ها و دستگاه‌های داخلی جمهوری اسلامی نیست و اگر سودای خدمتی در میان مسئولین وجود دارد، باید در راه صحیح و به صورت مشخص‌تر در مسیر حل معضلات زائرین اربعین در داخل مرزهای کشور به کار گرفته شود. در واقع صریحا به این نکته نیز اشاره کردیم که کشاندن زرق و برق ناشی از برپایی موکب‌های آنچنانی دستگاه‌های جمهوری اسلامی به نوعی می‌تواند دهن‌کجی به سادگی و خلوص شیعیان مستضعف عراقی در پذیرایی از زائران باشد.(از اینجـــا بخوانید)

در این گزارش نیز بر آنیم تا برخی از مصادیق راهکارهای عملی که به افزایش حرارت این گردهمایی منجر می‌شود و همچنین افزایش مودت بین شیعیان را به همراه دارد، برشمریم.

1- شاهدیم که پس از سیر صعودی استقبال شیعیانِ ایران از حضور در راهپیمایی اربعین، رفتارهایی از ناحیه برخی ارگان‌های دولتیِ داخلی سر زده که بسیاری از زائرین اربعین را با مشکلات عدیده‌ای مواجه ساخته است و به جای تسهیلِ موانعِ سفر منجر به "تحمیلِ موانع" به مسافران عتبات شده است. برای مثال شاهدیم که نرخ اتوبوس‌های ویژه حمل و نقل زائرین به نقاط مرزی با افزایش دو برابری روبه رو شده است که مورد اعتراض بسیاری از فعالین شبکه‌های اجتماعی واقع شد. در این مورد خاص و به منظور مقابله با این عمل غیر قابل مسئولین مربوطه، آن دسته از زائرینی که با خوروی شخصی خود عازم مرزهای کشور عراق هستند، می‌توانند به صورت رایگان و یا با حداقل هزینه اقدام به جابجایی زائرین کنند که به عبارتی اقدامی موثر در جهت مقابله با سودجوییِ عده‌ای محسوب می‌شود.

2- زائرین ایرانی می‌توانند در جهت ایجاد محبتی علطفی با کودکانی که در مسیرهای پیاده‌روی مشغول به خدمت رسانی به زوار اربعین‌اند، هدایایی ارزان قیمت برای تشویقِ این کودکان و نوجوانان درنظر بگیرند تا ضمن تشکر از آنان بتوانند موفق به کاشتن بذر قرابت و دوستی در دل‌های نسل‌های آینده کشور عراق گردند و روابط حسنه بین دو ملت‌ در سال‌های آتی را تضمین کنند.

3- مسافران ایرانی در مسیر‌های پیاده‌روی مکررا با زائرینی روبه‌رو می‌شوند که از کشورهای عربستان و بحرین عازم شهرهای نجف و کربلا شده اند. با توجه به این نکته که این زائرین تحتِ سلطه‌ی حاکمان جبار و ظالم کشورهایشان قرار دارند و برای ابراز ارادت به اهل بیت علیهم‌السلام با محدودیت‌های فراوانی مواجهند، ابراز همدردی با آنان می‌تواند شعله‌های پایداری و ایستادگی را در آنان همچنان برافروخته نگاه دارد و نوید آینده‌ای از جنس عدالت و آزادی باشد. برقراری روابط این‌چنینی با شیعیانی که اسیر چنگال سلاطین اند بهترین تبلیغ برای ماهیتِ برون مرزی انقلاب اسلامی باشد.

4- از آنجا که وضعیت بهداشتی در کشور عراق با آنچه که ما در کشور خودمان سراغ داریم تفاوت‌های بسیاری دارد، هموطنان ایرانی می‌توانند با مشارکت خالصانه در نظافتِ بیشترِ مکان‌های مورد استفاده‌ی زائرین، مبشّر فرهنگ نوین‌تری از بهداشت فردی و عمومی برای ملت ستم‌دیده عراق باشند. اما لازم به ذکر است که این مشارکت در افزایش سطح بهداشت باید با متوضعانه‌ترین روش‌های ممکن صورت گیرد و از زحماتِ شیعیانِ عراقی در امر نظافت بکاهد.

5- مسلم است که هر کشور و ملتی فرهنگ و عادات غذایی مربوط به خود را دارند و طبیعتا ملت و کشور عراق نیز از این قاده مستثنی نیستند. در نتیجه یکی از نکاتی که عزیزان ایرانی در مسیر کربلا باید با اهتمام فراوان آن را مدنظر قرار دهند و همچنین آن را به دیگر هموطنان متذکر شوند، این است که چنانچه در مواردی سلایق غذاییِ میزبان منطبق با انتظارات آنان نبود، نباید این عدم تطابق انتظار را با شیعیان عراق مطرح سازند. چرا که آداب میهمانی اقتضا می‌کند که ادب و تواضع در برابر میزبان در هر حالتی رعایت گردد.

6- یکی از مهم‌ترین نکاتی که کلیه مسافران باید خود را ملزم به رعایت آن بدانند، پرهیز از جدال‌های لفظی با سایر زائرانِ ایرانی و غیر ایرانی است. به عبارت بهتر حال که گردهمایی اربعین محفلی برای اجتماع شیعیان سرتاسر دنیاست، باید درنظر بگیریم که این فرصت بی‌نظیر برای افزایش مودت بین شیعیان به هر ترتیب ممکن پاس نگاه داشته شود و از طرح مسائلی که موجب رنجش خاطر محبین اهل بیت از یکدیگر می‌شود، دوری شود.

* گزارش از محمد نوروزی