به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» کسانی که به اختلال شخصیت نمایشی مبتلا هستند، می خواهند به هر قیمتی که شده در مرکز توجه باشند و نگاه دیگران را به خود جلب نمایند. هر کاری برای رسیدن به این هدف می کنند. به عنوان مثال آرایش های خاص و نامتعارف دارند و یا این که خالکوبی های عجیب و زیاد در بدن خود دارند. لباس های عجیب می پوشند و رفتارشان به گونه ای است که انگار در حال اجرای تئاتر هستند. ممکن است اگر در کانون توجه نباشند و یا مورد بی توجهی قرار گیرند به خودشان یا دیگران آسیب برسانند.

شدیدا از محیط و دیگران تاثیر می پذیرند و اصلا به همین دلیل تصمیمات آنی و هیجانی و حتی غیر منطقی می گیرند. آن ها دائما خواستار توجه، تحریک و قدر دانی هستند و برای رسیدن به این نیاز دست به اغواگری و تحریک دیگران می زنند.

رفتار افراد شخصیت نمایشی در زنان و مردان کمی متفاوت است، مردان سعی می کنند اعتماد به نفس خود را به رخ دیگران بکشند ولی نیاز و خواسته آن ها برای جلب توجه کمتر از زنان نیست.

علائم و نشانه های اختلال شخصیت نمایشی

حداقل پنج مورد از موارد زیر باید در فرد دیده شود.

• اگر به هر دلیلی فرد مورد توجه دیگران نباشد، احساس ناراحتی و کلافگی می کند.
• معمولا رفتارشان تحریک کننده و از نظر جنسی اغواگری است.
• احساسات خود را سطحی نشان می دهند و یا خیلی سریع هیجاناتشان تغییر می کند.
• در گفت و گو به جزئیات نمی پردازند و کلی گو هستند.
• در بروز هیجانات و احساساتشان بزرگنمایی کرده و نمایشی نشان می دهند.
• به راحتی تحت تاثیر دیگران و شرایط  قرار می گیرند.
• روابطشان را بیش تر از آنچه واقعا هستند، صمیمی می دانند.

به خاطر داشته باشید که با وجود چند نشانه نمی توان گفت فردی به این اختلال مبتلاست، بلکه تشخیص این اختلال بر عهده روانشناس و روانپزشک می باشد.

عوارض اختلال شخصیت نمایشی

• افسردگی
• اختلال در روابط اجتماعی
• اختلال در روابط عاطفی
• اختلال در روابط شغلی و کاری
• واکنش نامناسب در برابر ترس و شکست

درمان اختلال شخصیت نمایشی

افراد مبتلا به اختلال شخصیت نمایشی احساس می کنند که به درمان نیاز ندارند. همچنین این افراد از طی کردن روند معمول یک کار بیزار بوده و بیزاری خود را به شکل اغراق آمیزی نشان می دهند. تمامی این موارد سبب می شود که اجرای یک برنامه درمانی برای این اشخاص بسیار دشوار باشد.

جهت دریافت بهترین راهکارها برای درمان افراد مبتلا به این اختلال به یک روانپزشک خوب مراجعه نمایید.