خبرنامه دانشجویان ایران:اگرگزینه های تحریمهای و نظامی را کنار بگذاریم چه گزینه ای باقی می ماند؟
به گزارش«خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل ازرجانیوز؛ به نقل از رویترز، به نظر میرسد که ایران نسبت به ضرب الاجل اوباما درباره مذاکره بی تفاوت است و آن را نادیده میگیرد اما سؤال اصلی این است که اوباما باید در قبال این مسئله چه کند؟ به گفته تحلیلگران اوباما گزینه های کمی را در دست دارد و تقریباً هیچ کدام از آنها دردی را از او دوا نمی کند.
درزیر به چند گزینه محدود پیش روی اوباما اشاره میشود:
گزینه تحریم
هفته گذشته احمدینژاد پس از سوگند خوردن بهعنوان رئیسجمهور ایران نشان داد که گفتوگو با امریکا برای وی، از اولویت بالایی برخوردار نیست و این فاکتوری است واشنگتن برای تصمیم گیری به آن نیاز دارد.
اوباما اعلام کرده است که درسیاست تعامل بهسوی ایران تجدید نظر خواهد کرد و هیلاری کلینتون نیز از بیاثر بودن تحریمها علیه ایران صحبت کرده است.
رئیسجمهور امریکا که در سیاست خارجی تمایل دارد با همپیمانان خود همسویی داشته باشد، به شدت از بهکار بردن محدودیتهای یکجانبه خودداری می کند، این در حالی است که به نظر میرسد گسترش توافق بر سر تحریمهای جدید علیه ایران بسیار دشوار و غیرعملی است.
به دنبال پیگیریهای امریکا، تا بهحال شورای امنیت سازمان ملل متحد، 3 دوره از تحریمها را علیه ایران تحمیل کرده است اما بهنظر می رسد که میل و رغبت کمی برای استفاده از برگ تحریم برای چهارمین بار از سوی این شورا وجود دارد.
روسیه و چین، 2 شریک مهم و کلیدی ایران، بهروشنی و شفافیت اعلام کردهاند دور جدید تحریمها علیه ایران را نخواهند پذیرفت. همچنین، 27 کشور اتحادیه اروپا نیز تمایلی به هدف قرار دادن تحریم علیه صنعت انرژی ایران و عملی شدن آن، از خود نشان نمیدهند.
تجربیات تاریخی از دولتمردان پیشین امریکا به روشنی نشان داده است که تمایل بینالمللی نسبت به افزایش تحریمها علیه ایران ذاتاً محدود و ناکارآمد است. سوزان مالونی، یکی از مقامات ارشد و نظریهپرداز انستیتو بروکینگز نیز قبل از گزارش کمیته بانکداری مجلس سنا در ماه جولای، بر این نظر صحه گذاشته بود.
با اینهمه، هنوز اما و اگرهای فراوانی در مورد تأثیر این تحریمها وجود دارد. یکی از ایده های مورد قبول، هدفگذاری تحریمها بر روی واردات گازوئیل ایران است. تعدادی از تحلیلگران بر این عقیدهاند که این نوع از تحریم، باعث فشار داخلی بر روی دولت احمدینژاد خواهد شد زیرا بهای آن را در جایگاههای عرضه سوخت افزایش میدهد. ولی عده دیگر بر این باورند که این اقدام، نتیجه معکوس خواهد داد زیرا باعث میشود که احمدینژاد جهت این فشارها را به سوی غرب برگرداند و همچنین بهدلیل وجود مرزهای طولانی ایران، این امر نیز عملاً عقیم میشود و نتیجه لازم از آن حاصل نخواهد شد.
گزینه نظامی
گزینه نظامی از دیدگاه اوباما کمترین اولویت و از حداقل همراهی توسط وی برخوردار است. با این حال، وی این گزینه را با تمامی خطرات و مصیبتهای زیاد در نظر دارد.
"مایکل مولن" رئیس ستاد مشترک ارتش امریکا در هفتم جولای در مورد گزینه حمله نظامی به ایران میگوید: "هرگونه حمله به ایران باعث بیثباتی وحشتناکی در خاورمیانه میشود و عواقب غیرقابل پیشبینی برای امریکا و همپیمانانش و منافع آنها در منطقه خواهد داشت."
به گفته دریادار بازنشسته آنتونی زینی "سؤال بر سر این نیست که آیا ما میتوانیم حمله کنیم یا نه و یا اصلاً این امرتأثیرگذار است یا نه، البته در سطوحی این امر امکان پذیر است ولی آیا ما برای تمامی عواقب اینکار آماده ایم؟"
کسانی که ایران را تحت نظر دارند، میگویند حداقل واکنش ایران این خواهد بود که کشتیها را در تنگه هرمز مورد حمله قرار خواهد داد و این باعث خواهد شد که بیش از 40 درصد از نقل و انتقالات تجارت نفتی در جهان به خطر بیافتد.
همچنین، ایران میتواند از همپیمانان خود مانند حزب الله در لبنان و حماس در غزه برای حمله به اسرائیل و حتی از مجاهدین شیعه در عراق برای حمله به نیروهای امریکا کمک بگیرد.
در ضمن، حمله امریکا به ایران باعث خواهد شد که راه حل صلح اعراب و اسرائیل که اوباما پیگیر آن است، از سوی مسلمانان جهان برای کنار گذاشته شدن این طرح، تحت فشار بیشتری قرار گیرد و اوباما در دستیابی به این هدف ناکام ماند.
گزینه دیپلماسی
اگرگزینه های تحریمهای و نظامی را کنار بگذاریم چه گزینه ای باقی می ماند؟
همانگونه که مقامات رسمی دولت امریکا نیز آن را تصدیق کرده اند، توافقهای امنیت بینالمللی امریکا است که با ایران تعامل داشته باشند و اوباما نیز تأکید کرده است که تلاشهای قبلی برای منزوی کردن ایران همگی شکست خورده اند.
ایران نگفته است که با واشنگتن گفتوگو نمی کند، البته ممکن است خواهان بازی با زمان باشد، همانگونه که با موفقیت توانست در مذاکره با قدرتهای غربی در مورد برنامه هستهای فائق آید.
به گفته تحلیلگران، اگر اوباما بخواهد در تحریم ها علیه ایران پیروز شود، ابتدا باید شرکای بین المللی خود را برای گفتگو با ایران متقاعد کند وچنانچه امریکا در نشان دادن شاخه های زیتون عجله کند، باعث خواهد شد تردید ها در مورد پافشاری واشنگتن نسبت به عملکرد رئیسجمهور امریکا در گذشته در اذهان ایجاد تردید کند.
تا نزدیک شدن به اولتیماتومی که اوباما در شهریورماه برای گفتگوی ایران با غرب قرار داده است، هر روز مسئله برای وی، غامضتر خواهد شد. اگر اوباما کاری انجام ندهد عملکرد وی به شدت به خطر خواهد افتاد و این امر نشان خواهد داد که وی میخواهد برا ی چندمین بار می خواهد تسلیم ایران بشود.
