خبرنامه دانشجویان ایران: مقداد سلطانی// در دیدار اخیر رهبر عظیم الشان انقلاب با اعضای شورای خبرگان رهبری ایشان از نگرانی خود پیرامون حفظ فرهنگ اسلامی و انقلابی و تقویت جناح فرهنگی مومن و نهال های روییده شده در این عرصه، صحبت به میان آوردن. مسئله ای که از آن به عنوان اساس ایستادگی این نظام و شاهراه اصلی پیروزی نهایی یاد شد.
ضرورت بیان این نگرانی و ابزار دغدغه در جلسه دیدار با اعضای خبرگان رهبری چیست؟ چه اتفاقاتی باعث شده در این دیدار مهم ایشان از این دغدغه صحبت به میان بیاورند؟
یکی از مهمترین مسائلی که دشمنان نظام از بدو تولد انقلاب اسلامی ایران و حتی پیشتر درصدد پیاده سازی و اجرایی نمودن آن بودن، منزوی کردن نیروهای دلسوز و انقلابی، افراد مومن و متعهدی که با پروردگار خویش عهد همیشگی استقامت بسته اند که در مقابل زیاده خواهی زیاده خواهان و ظلم و ستم ستمگران سکوت نخواهند کرد و همیشه و همیشه طلایه داران اسلام ناب محمدی باشند و در مقابل هجمه های سیاسی و فرهنگی تسامح و تساهل نکنند و دچار افراط و تفریط نشوند و در مقابل انحرافات ذره ای چشم پوشی نداشته باشند. این افراد همواره خار چشم دشمنان امام و مردم و انقلاب اند. و دشمنان چاره ای جز از میدان به در کردن این افراد ندارند و خوب می دانند که با حضور این افراد در لایه های انقلاب شکست مردم و انقلاب امری ناممکن است، پس به انزوا کشیدن آنان از مهمترین برنامه های دشمنان خواهد بود و در این مسیر از هیچ کوشش و ابزاری مضایقه نمی کنند و در هر برهه ای از تاریخ شکوهمند انقلاب اسلامی سعی در نارآکامد جلوه دادن این افراد دارند. تندرو، افراطی، بی ترمز، منافق و امثال اینها تنها نمونه ای از الفاظی است که با آن سعی داشتند چهره نیروهای دلسوز انقلاب را در نظر مردم خدشه دار کنند. چه خوب می گفت سردار رشید اسلام، شهید همت که :« زمان بازرگان به ما برچسب چریک می زدند، زمان بنی صدر هم برچسب منافق! الان هم برچسب خشک مقدسی و تحجر! هر قدمی که در راه خدا و بندگان مستضعف او برداشتیم برچسب بارانمان کردند حالا روزی ده برچسب دشت می کنیم».
فرقی نمی کند که مطهری باشی یا بهشتی! همت باشی یا باکری! چمران باشی یا دیالمه! ارتشی یا سپاهی! فعال سیاسی و فرهنگی یا یک کارمند ساده! اگر یکی از مردم عادی هم که باشی اگر قرار باشد در راه خدا حرکت کنی و حق پایمال شده مستضعفان را از مسکتبران عالم بستانی و متعهد باشی آن وقت خود در مقابل یک مسلسلی می بینی که رگبار گونه برچسب های مختلفی را نثارد می کند: افراطی، چماق دار، منافق، خشک مقدس، بیسواد، آشوبگر، بی ترمز، نیروهای فشار و امثال اینها! چرا!؟ فقط به جرم علاقه دلسوزی و تعهد!!!.
اما همواره این نیروهای دلسوز و همیشه در صحنه در مقابل این هجوم بی رحمانه و ناعادلانه تسلیم نمی شوند و با جدیت بیشتر و پر شورتر از گذشته در صحنه های حساس انقلاب حضوری بصیرت زا و روشن گرانه داشتند. امروز هم که نشان هایی از آن مارهای خوش خط و خال طرفدار اسکتبار و کسانی که سعی دارند در عرصه های سیاسی و فرهنگی ضربه های اساسی را وارد کنند و یا سعی دارند چهره سیاه و نازیبا دشمن همیشگی مردم و انقلاب را با آرایشی ناهمگون و تصنعی زیبا و سفید جلوه دهند، دیده می شود دوباره این وظیفه بر دوش فرزندان خلف انقلاب اسلامی است که دست به روشن گری و بصیرت افزایی بزنند و رشته های تنیده شده را مخالفان انقلاب را پنبه کنند، و مطمئنا تلاش های معاندان و مخالفان انقلاب برای به انزوا کشیدن آنان بی نتیجه خواهد ماند. یکی دیگر از حربه های دشمنان برای ضربه زدن به انقلاب و انتقام گرفتن از مردم آزادی خواه ایران ابزار دوستی و علاقه و دلسوزی برای مردم است که به خیال واهی خود حال که دشمنی آشکار چاره کار نیست با ابزار دوستی و دلسوزی دایه مهربان تر از مادر شوند و از این طریق آزروی دیرینه خود را جامه عمل بپوشاند و کاری کند که هیچ دشمنی در دشمنی آشکار نکرده است، که چه زیبا به تصویر کشید، فخر ادبیات ایران زمین، سعدی شیرازی این واقعیت را که«دشمن چون از همه حیلتى فرومانَد، سلسله‌ى دوستى بجنبانَد».
حال که رهبری انقلاب در دیدار اخیر خویش با سران خبرگان رهبری بر لزوم تقویت جناح فرهنگی مومن تأکید داشتند و افزودن که دشمنان سعی در به انزوا کشیدن جوانان مومن و متعهد ما دارند -جوانانی که از میدان هم به در نخواهند شد و منزویی شدن آنان آرزویی است که داغش بر دل دشمنان همواره خواهد ماند- وظیفه خود می دانیم که در مقابل تمام این هجمه های سیاسی و فوران برچسب های نچسب مختلف ایستادگی کنیم و فقط به آنچه وظیفه مان است عمل کنیم و بدانیم که همواره قطاری که در مسیر اصلی خود در حرکت است آماج سنگ های رهگذران می شود و از ملامت ملامتگران هم خوفی نداشته باشیم و ذره ای از انگیزه مان نکاهد که این وعده خداوند است:« اى کسانى که ایمان آوردهاید، هر کس از شما از دین خود برگردد، به زودى خدا گروهى [دیگر] را مىآورد که آنان را دوست مىدارد و آنان [نیز] او را دوست دارند. [اینان] با مؤمنان، فروتن، [و] بر کافران سرفرازند. در راه خدا جهاد مىکنند و از سرزنش هیچ ملامتگرى نمی ترسند. این فضل خداست. آن را به هر که بخواهد مىدهد، و خدا گشایشگر داناست. »(سوره مائده آیه54)
(یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ مَن یَرْتَدَّ مِنکُمْ عَن دِینِهِ فَسَوْفَ یَأْتِی اللّهُ بِقَوْمٍ یُحِبُّهُمْ وَیُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْکَافِرِینَ یُجَاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَلاَ یَخَافُونَ لَوْمَةَ لآئِمٍ ذَلِکَ فَضْلُ اللّهِ یُؤْتِیهِ مَن یَشَاء وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِیمٌ.)
