به گفته دکتر هدایت اله قورچیان، عضو هیات علمی مرکز تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیک دانشگاه تهران، در این طرح، برای افزایش حساسیت ایمنحسگر مورد نظر از نانوذرات طلا استفاده شده است. این حسگر قادر است دست کم 10 نانوگرم در میلیلیتر از آنتیژن سطحی هپاتیت B را آشکار کند. با استفاده از نتایج این پژوهش میتوان ایمنحسگرهایی با کیفیت مناسب جهت ردیابی انواع ویروسها ساخت که قابل استفاده در آزمایشگاههای تشخیص طبی و بیمارستانها باشند.
ایمنحسگرها، همان زیستحسگرهای مبتنی بر برهمکنش آنتی بادی-آنتی ژن هستند، که برای ساخت آنها روشهای مختلفی وجود دارد؛ از جمله این روشها میتوان به روشهای شیمی لومینسانس، آمپرومتری و ولتامتری اشاره کرد.
بر اساس گزارش ستاد نانو، در پژوهش حاضر برای افزایش سرعت اندازهگیری، افزایش دقت و سادگی فرایند، از روش «تغییر ظرفیت خازنی» استفاده شد. این روش نیازی به نشان فلورسانس یا الکتروشیمیایی ندارد و به همین دلیل مراحل انجام کار نسبتاً سریع، ارزان و ساده است. در ایمنحسگر خازنی ساخته شده، تغییر ظرفیت خازنی همواره متناسب با مقدار آنتیژن (ویروس هپاتیت B) است.
ایمنحسگر ساخته شده، یک نمونه آزمایشگاهی است و در صورتی میتواند برای مصارف تجاری، تولید انبوه داشته باشد که جنبههای فنی و اقتصادی آن هم مورد مطالعه قرار گیرد.
نتایج این کار تحقیقاتی، که حاصل همکاری دکترهدایت اله قورچیان، دکتر مهدی بوترابی و الیاس علیپور ،دانشجوی دوره کارشناسی ارشد بیوفیزیک، است؛ در مجله Analytical Methods (جلد 5، شماره 17، ماه ژانویه، سال 2013، صفحات 4448 تا 4453) منتشر شده است.
منبع: مهر
