به گزارش خبرگزاری دانشجو، در وبلاگ دست‌نوشته‌ها آمده است؛ چند روز پیش گروهی از شیعیان از شهرهای مختلف آلمان در برلین مراسم افطاری داشتند. من هم دعوت شده بودم. شیعیان در آلمان طی چند سال اخیر جایگاه مناسب‌تری پیدا کرده‌اند، هم به لحاظ تشکیل انجمن‌ها و هم از نظر تعداد جمعیت رشد قابل توجهی داشته‌اند.
دولت آلمان هم نسبت به گذشته نه تنها فضای مطلوب‌تری را برای مسلمانان اعم از شیعه و سنی ایجاد کرده بلکه خود احزاب هم به ایجاد ارتباط با مسلمانان تمایل پیدا کرده به گونه‌ای که هم در مراسم افطاری آن‌ها شرکت کرده و هم خود این احزاب بعضی از شب‌های ماه مبارک را افطاری می‌دهند و میزبان مسلمانان هستند.
اما نکته این فضای مطلوب این است که دیگر ادیان هم از چنین فرصتی برخوردارند؛ حتی سلفی‌ها و تکفیری‌ها میدان فعالیتشان ظاهراً محدود نیست به گونه‌ای که سلفی‌ها از همین آلمان حدود 300 نفر برای جنگ علیه دولت سوریه جذب کرده بودند و حتی تعدادی از آن‌ها در سوریه کشته شده‌اند.
در افطاری علاوه بر شیعیان، نمایندگان کلیساهای کاتولیک و پروتستان هم حضور داشتند و پیام اسقف اعظم کلیسا‌ها را خواندند. من با عمده آن‌ها ارتباط خوبی دارم و نماینده کلیسای پروتستان در این مراسم را می‌شناختم.
مراسم رسمی نزدیک اذان مغرب تمام شد؛ من یکی دو دقیقه قبل از اذان رفتم تا با نماینده کلیسای پروتستان احوالپرسی کنم. وقتی چند کلمه‌ای با هم صحبت کردیم یکی از قاریان بین‌المللی کشورمان که در مجلس حضور داشت آوای اذان سر داد.
با آغاز اذان، خانم کشیش رو به محل پخش اذان ایستاد و کاملاً سکوت کرد وقتی متوجه تعجبم شد یک جمله گفت و دوباره سکوت کرد؛ گفت من به احترام اذان سکوت می‌کنم تا تمام شود. وقتی اذان تمام شد من یادم رفت که قرار بود چه بگویم و تمام حواسم متوجه احترام این کشیش به اذان ما مسلمانان شده بود.
