خبرنامه دانشجویان ایران: علیرضا جلولی// جناب آقای روحانی! پریروز با صورتی برافروخته و چهرهای عصبانی و درهم کشیده، منتقدان خود را "بزدل سیاسی" خواندید و "به جهنم" نفرین کردید.
این ادبیات "تکفیری" این احساس را در انسان تداعی میکند که شاید گوینده سخن به آنچه گفته است، واقف نیست خصوصا این که در صحبتهای امروز شما نیز گفتههای دیروزتان جایی نداشت و گویی "کان لم یکن شیئا مذکورا" تصور شده بود و برخی روزنامهها و رسانههای حامی جنابعالی با صراحت و شجاعت ادبیات تکفیری شما را "تیتر یک" هم کرده بودند. به نظرم رسید که اگر مانند آیینه، چهره شفافی از آنچه گفتهاید در برابر شما ترسیم کنیم، به شما کمک کردهایم تا فرصت تجدید نظر داشته باشد. بنابراین برای این که مطلب کاملا جا بیفتد در چند اپیزود داستانی مینی مالیستی تلاش میکنیم این موضع شما را مرور کنم.
اپیزود اول:
فرض کنیم پدری با فرزند خود در رابطه با راه حلهایی که برای یک مسئله دارند، دچار اختلاف نظرند و ناگهان شما میشنوید که پدر با عصبانیت جلوی جمع و خصوصا اغیار فرزند خود را "بزدل" و در برابر بازگو کردن نگرانیهای خود نسبت به راه حل پدر، بشنود که "به جهنم" که نگران هستی.
عالی جناب روحانی شما درباره آن پدر چه قضاوتی میکنید؟ دوست دارید خود در جایگاه چنین پدری برای فرزندان خود باشید؟
اپیزود دوم:
فرض کنیم که یک معلم یا یک استاد دانشگاهی که نمادهای تربیتی و اخلاقیاند با معلم و استاد دانشگاه دیگری اختلاف نظر دارند و ناآگاه شما از یکی از آن معلمان و استادان دانشگاه بشنوید که دیگری را "بزدل" خطاب کرده و در پاسخ به نگرانی های او بگوید به جهنم که نگرانید.
عالی جناب روحانی شما درباره آن معلم و استاد دانشگاه چه قضاوتی میکنید؟ آیا از این که فرزندان شما زیر نظر آن معلم و استاد دانشگاه تحصیل علم و اخلاق کنند را جایز میدانید؟
اپیزود سوم:
فرض کنیم یک روحانی که لباس پیغمبر بر تن کرده که دربارهاش گفتهاند "انک علی خلق عظیم" با کسی اختلاف نظر دارد و از زبان روحانی بشنوید که طرف مقابل را بزدل بنامد و به اظهار نگرانی وی برای راه حلی که او در پیش گرفته، با واژه به جهنم که نگرانید واکنش نشان دهد.
عالی جناب روحانی قضاوت شما درباره آن روحانی و مذهب و آیینی که مروج آن است چه خواهد بود؟
اپیزود چهارم:
فرض کنیم این روحانی فوق الاشاره رئیس جمهور و دومین مقام عالی رتبه یک کشوری به نام جمهوری اسلامی است که مدعای بنیان گذاری یک نظام سیاسی و اجتماعی بر اساس اسلام دارد؛ اسلامی که پیامبرش "بعثت لاتمم مکارم الاخلاق" است.
شما درباره این نظام سیاسی و مدعای این آن چه قضاوتی دارید؟ آیا حاضرید با افتخار شهروند چنین جامعهای باشید؟
اپیزود پنجم
فرض کنیم این روحانی ِرئیس جمهورِ جمهوری اسلامی تلاش کرده "آزادی، نقد و تحمل مخالف و اعتدال" را به برند و نشان خود تبدیل کند و ناگاه از او میشنوید که به متقدان خود میگوید بزدل و در حالی که مخالف بهشت زوری است، راه جهنم را به منتقدان خود نشان میدهد.
عالی جناب روحانی شما درباره "واقعی بودن" این شعارها چه قضاوتی میکنید؟
اپیزود ششم
فرض کنیم این روحانی ِرئیس جمهورِ جمهوری اسلامی دائما از بحث تعامل با دنیا و مخالفت با پرخاشگری با دیگران حتی دشمنان این کشور صحبت کرده و از وحشیترین آدم ها مثل اوباما رئیس جمهور وقت آمریکا که فقط در حال حاضر خون صدها کودک در غزه را بر ضمه خود دارد با عنوان "مؤدب" یاد کرده است اما برخی هم وطنان خود که تنها در راه حل مسائل کشور با او اختلاف نظر دارند را بزدل خطاب میکند و در واکنش به نگرانیهای آنها میگوید به جهنم که نگرانید.
عالی جناب روحانی شما درباره این روحانی رئیس جمهور چه قضاوتی میکنید؟ آیا حاضرید خود، به دست خود، او را بر سرنوشت خود حاکم کنید؟ آیا برای این پرسش که اگر امثال پدر شهید احمدی روشن به عنوان منتقد سیاست خارجی شما در مسئله هستهای، بزدل و مستحق نفرین جهنم است؛ چه کسی شجاع و مستحق بهشت است، پاسخی دارید؟
