شاید این سخن را شنیده باشید که ثواب و اجر نماز، تاثیر آن در زندگی روزمره و آینده و همچنین رفتار و کردار انسان است، یعنی اگر نمازی که در روز میخوانیم وضع اخلاقی و معنوی ما را بهتر نکند ارزشی ندارد. البته خالی از لطف نیست این جمله؛ بزرگانی چون حضرت آیت الله بهجت می فرمودند: نمازی که یک انسان مسلمان می خواند هر چقدر هم بدون حضور دل باشد، اثر وضعی خودش را می گزارد.
امام خمینی در کتاب جهاد اکبر و مبارزه با نفس می فرمایند؛ اگر برای خدا قدم بردارید، خداوند متعال مقلب القلوب است دلها را به شما متوجه می سازد و محبت شما را در دلها می اندازد، مصداق بارز و نمونه عینی این جمله، شخص حضرت حسین علیه السلام است که هرچه داشت را در طبق اخلاص گذاشت، حتی از فرزند 6 ماهه خود در راه رضایت حق تعالی گذشت و قص علی هذه...
با اینکه 1400 سال از واقعه حزن انگیز و خونین عاشورا می گذرد و با توجه به تبلیغات گسترده جهانی علیه مذهب عزیز تشیع، مشتاقان حقبقت در سرتاسر گیتی که به دنبال شناخت حقیقت هستند، پی به وجود این امام بزرگوار برده اند. این فرافکنی ها و عناد ورزی ها فقط به دوران معاصر ختم نمیشود؛
- در آن غروب خونین عاشورا کار وحشیانه و وقیحانه بر پیکر شهدا انجام دادند.
- بر مزار شریف امام آب بستند که در آنجا کشاورزی کنند تا قبر مطهر محو شود.
- در یکی از زمانهای خفقان سیاسی و روی کار امدن حکومت غیر شیعی به دستور پادشاه وقت آن دوران شرطی برای زایران عتبات عالیات گذاشته شد که هرکسی می خواهد امام حسین را زیارت کند، باید یکی از دستهایش از آرنج به پایین قطع بشود و قص علی هذه...
اما همانگونه که می دانید هیچ امامی مثل امام حسین زوار ندارد،حتی زوار امام از پیامبر هم بیشتر است.
ماحصل همه نوشته های قبلی این که؛ خداوند در محاسبه اعمال ما انسان ها کیلویی یا وجبی تصمیم و قضاوت نمی کند بلکه به اخلاص و حرکت دادن استعدادها و این که فقط و فقط برای رضایت خدا کاری انجام شده باشد عنایت و توجه می کند.
بعضی ها در دل خودشان خودخوری کرده و می گویند کاش در روز عاشورا می بودیم و یار امام حسین می شدیم و این امام بزرگوار را یاری می کردیم؛ به نظر نگارنده اگر کسی در زمان حال که خوب بودن به سان نگه داشتن آتش در کف دست است خوب زندگی کند؛ دل کسی را نشکند (با حرفش با کردارش با اعمالش)، قطعا و یقینا گوینده لبیک به صدای هل من ناصر ینصرنی می شد. ایام محرم زمان بسیار مناسبی بعد از ماه مبارک رمضان برای تهذیب نفس و خلوت کردن با خود و زدودن زشتی ها و پلیدی ها و از همه مهم تر، تامل و تفکر در مورد راه طی شده و در مورد راه آینده می باشد و نیز مشخص کردن تکلیف خودمان با اطرافیان، خودمان با خدا است. این ده روز تمرین بسیار خوبی برای خودسازی و همگام و همراه ساختن دیگران و اطرافیان در مسیر امام حسین علیه السلام است. پس باید حرکت را آغاز کرد از خود
