رویه همیشگی غربی ها در قبال جمهوری اسلامی ایران
تلاش برای سیاسی کردن و حاشیه درست کردن پیرامون مسائل مختلف اجتماعی که بعضا ممکن است دامنگیر جامعه ایرانی شود، توسط غربی ها و رسانه های پر تعداد آن ها چیز جدیدی نیست و این رویه ای است که از همان سال های ابتدایی انقلاب مورد توجه نظام سلطه قرار گرفته بود و آن ها از همان ابتدا تلاش می کردند برای ضربه زدن به نظام اسلامی هر روشی را مورد استفاده قرار دهند. این حربه بعد از آن که غربی ها در استفاده از بسیاری از روش های دیگر برای ضربه زدن به ایران اسلامی ناکام ماندند، وجه جدیدی یافته است و به طور برجسته تری روی آن حساب باز کرده اند. در واقع هرچند در سال های اخیر، ناکامی های پی در پی غرب در تقابل با جمهوری اسلامی ایران در عرصه های مختلف از یک طرف و گسترش بی رویه رسانه های مجازی و شبکه های اجتماعی از طرف دیگر، موجب شده است تا آن ها بیش از گذشته بر روی سوءاستفاده از مباحث اجتماعی و بهره برداری سیاسی از این دست مسائل، حساب باز کنند؛ اما بدون تردید این رویه منحصر در این سال ها نبوده و غربی ها از همان ابتدای شکل گیری جمهوری اسلامی برای مقابله با آن، از هر شیوه ای، از جمله سوءاستفاده سیاسی از مسائل اجتماعی استفاده می کردند.
ارائه تصویری غیرواقعی از نظام ایران و القای ناکارآمدی جمهوری اسلامی
یکی از اصلی ترین انگیزه های غرب و شبکه ی رسانه ای آن که موجب سوء استفاده گسترده از رویدادهای اجتماعی داخل ایران توسط آن ها می شود، ارائه تصویری غیرواقعی از ایران اسلامی به دنیا و القای ناکارآمدی جمهوری اسلامی در عرصه جهانی است. این رسانه ها تلاش می کنند این گونه القا کنند که اتفاقاتی که در بستر اجتماعی جامعه ایران رخ می دهد، نتیجه عملکرد سیاسی و ایدئولوژیک حکومت است. از سویی ایجاد تشویش در اذهان عمومی علاوه بر اینکه موجب می شود تا غربی ها به خواسته های شان برسند و بتوانند بر طبل نبود آرامش در جمهوری اسلامی بکوبند و مدام تصویری اغتشاش آور از کشور ارائه دهند، باعث می شود تا مسائل اصلی و مواردی که بیش از هر چیز مبتلا به جامعه است تحت الشعاع مسائل این چنینی قرار بگیرد و در این عرصه نیز آن ها را به خواسته هایشان می رساند.
تشویش فضای عمومی جامعه ایران؛ مطلوب غرب
علاوه بر این نکته ی مهم دیگری که وجود دارد و نباید از آن غفلت شود این است که بدون شک، ثبات و آرامش جامعه ایران، چیزی نیست که مطلوب غرب باشد. چرا که آن ها همیشه در فضای اغتشاش و تشویش است که می توانند میوه مورد نظرشان را بچینند و به اهداف شان دست بیابند. اگر قرار باشد در فضای آرامش و در بستری منطقی با جمهوری اسلامی مقابله کنند، حقانیت نظام اسلامی عاملی است که مانع نیل آن ها به اهداف شان خواهد بود، لذا غبارآلود کردن فضا و ایجاد تشویش در اذهان عمومی و همچنین بی اعتماد کردن مردم نسبت به حاکمیت، هدف مهمی است که غرب آن را در بستر سیاسی جلوه دادن رویدادهای اجتماعی و فضای تشویش دنبال می کند. لذا صرف ایجاد تویش و ابهام در فضای اجتماعی کشور، برای آن ها موضوعیت دارد.
بهانه ای دیگر برای حمله به اسلام سیاسی
ترویج سکولاریزم و حمله به اسلام سیاسی و القای اینکه پیوند زدن مبانی دینی به مسائلی اجتماعی و سیاسی موجب ایجاد چنین رویدادهایی می شود، از دیگر اهداف غرب در دامن زدن به این مسائل است. مثلا آنگاه که رسانه های غربی تلاش می کنند تا به هر شکل ممکن رویدادی مانند اسیدپاشی را به مسائل دینی و مذهبی و فریضه امر به معروف و نهی از منکر ارتباط دهند، هدفی جز آنچه گفته شد ندارند. یا آن زمانی که کمپین های فراوان برای جلوگیری از قصاص در پرونده اسیدپاشی آمنه بهرامی، قصاص سکینه محمدی آشتیانی و شهلا جاهد تشکیل می شد دغدغه های حقوق بشری ساختگی و تضعیف شریعت اسلام در دستورکار بود.
تصویری نمادین از سنگسار سکینه محمدی آشتیانی که در تجمعات خارج از کشور نمایش داده شد و در رسانه های معارض به صورت انبوه بازنشرشد
ماهیت متفاوت جمهوری اسلامی و نظام حاکم بر غرب، چنین مسئله ای را اجتناب ناپذیر کرده است
از آنجایی که کشورهای غربی و شبکه رسانه ای صهیونیسم، دشمن قسم خورده نظام اسلامی محسوب می شوند و این دشمنی ها را به طور مکرر و در موارد مختلفی ابراز داشته اند، لذا تلاش برای حاشیه سازی و تبدیل مسائل اجتماعی کشور به یک بحران گسترده، از سوی آن ها چیز عجیبی نیست. بسیار روشن است که غربی ها و رسانه هایی که اصلی ترین دلیل وجودشان مقابله با جمهوری اسلامی ایران است، هیچ گاه دلسوز مردم ایران نیستند و قرار هم نیست در راستای منافع مردم ایران گام بردارند بلکه اهداف سیاسی مورد نظرشان چیزی است که حاضرند برای آن به هر کاری دست بزنند، لذا تلاش برای سیاسی جلوه دادن مسائل غیرسیاسی داخل ایران، کار ویژه این رسانه ها است.
نتیجه گیری
نوع مواجهه غرب با مسائل مختلف جامعه ایران، مبتنی بر اهداف و منافع خودشان است. آن ها همواره سعی می کنند با مسائل مختلف –سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و...- داخلی ایرانی به گونه ای برخورد کنند تا بتوانند از آن ها بیشترین بهره برداری را در راستای اهداف شان داشته باشند. به نظر دیدبان لذا آنجا که لازم باشد مسئله ای را که صرفا صبغه ی اجتماعی دارد و در بستر اجتماعی به وقوع پیوسته است به راحتی سیاسی جلوه دهند و آن را با مسائل سیاسی پیوند بزنند، از این کار ابایی ندارند و همه ی ظرفیت های خود را برای چنین هدفی به میدان می آورند. در چند هفته گذشته نیز برخی رخدادهای اجتماعی داخل کشور، بار دیگر بهانه ای را به دست شبکه گسترده رسانه ای غرب داد تا آن ها از این رویدادها، با پیوند زدن به مسائل سیاسی، نهایت بهره برداری را ببرند. این که چه عواملی موجب می شود تا غربی ها اینگونه با مسائل داخلی جامعه ایرانی مواجهه کنند، موضوعی بود که در این نوشته به برخی از آن ها اشاره شد.
