سئوال نمایندگان از وزار و مسئولین کشوری یکی از مترقی ترین قوانین کشور برای جلوگیری از انحراف و همچنین نظارت نمایندگان ملت بر عملکرد مسئولین است که باید در اجرای آن دقت فراوانی کرد. چرا که اگر سئوال از وزیر یا مسئولی جهت گیری حزبی و شخصی داشته باشد و جنبه همگانی و ملی نداشته باشد، باعث می شود که شان مجلس و اعتماد عمومی سلب شود.
جلسه دیروز سئوال از محمد جواد ظریف داری حواشی جالبی بود که باید در مورد آن تامل بیشتری کرد؛ چرا که برخی از سئوالات و موضوعاتی که از تریبون مجلس مطرح شد؛ هیچگونه شباهتی به سئوال نداشت و تنها محاکمه یک نفر به خاطر مواضع دیگران بود.
آقای کریمی قدوسی در یکی از سئوالات می گوید:« در مقاله تان در روزنامه لوموند در تیرماه جاری خطاب به غربی ها نوشتید ما آمدیم تا با کاهش توانمندی هایمان از شما رفع نگرانی کنیم و این برنامه با مشورت دانشمندان هسته ای غیر ایرانی تهیه شده است؟ مقاله شما توسط وزارت خارجه خودمان ترجمه شده و در سایت است.»
حال اگر ایشان فقط یک بار به همان سایتی که ادرسش را به مخاطب می دهدمراجعه (لینک اصلی مقاله) و صرفاً به گفته های دیگران اعتماد نمی کرد؛ می توانست متن را کامل را بخواند. ظریف در مقاله لوموند می نویسد:
« هیچ کس نمیتواند به عقب برگردد. جانفشانیها انجام شده است. امروز ظرفیتها به طور قابل ملاحظهای متفاوت است. دانش و تخصص هم اکنون به دست آمدهاند و هیچ کدام قابل فراموشی نیستند. فشار و تحریم نیز ناکارآمد بودهاند. با توجه به اینکه ما به مقطعی رسیدهایم که میتواند معامله هستهای موقت را به راه حل جامع تبدیل کند، من از همتایان خود میخواهم که در مقابل تمایل ما در پرداختن به نگرانی های مربوط به توانمندی های ما، نسبت به تقاضایمان برای حیثیت و احترام با درک برخورد کنند.»
حال باید از آقای کریمی قدوسی این سئوال را پرسید که شما چگونه از این مقاله برداشتی کرده اید که ظریف گفته است با کاهش توانمندی هایمان می خواهیم از شما رفع نگرانی کنیم؟!
از این مهمتر در حالی این جلسه سئوال از ظریف وزیرخارجه بوده است که اقای کریمی قدوسی بخش زیادی از وقت مجلس را به خواندن مواضع دکتر سریع القلم بر اساس کتاب هایش پرداخته است و مواضع ایشان را سند مکتوب سیاست خارجی دولت یازدهم می نامد.
کریمی در میانه سئوالات از ظریف! می گوید:« آقای روحانی می گوید سیاست خارجی باید به اقتصاد یارانه بدهد و این یعنی اینکه برنج و روغن و شکر جای آرمانهایمان را بگیرد. آقای سریع القلم که مثل آقای ظریف عمر زیادی را در آمریکا گذرانده اند مشاور اعظم آقای روحانی در سیاست خارجی هستند و آقای روحانی در پیشگفتار کتاب ایشان با عزت و احترام از آقای سریع القلم یاد می کند. آقای سریع القلم در کتابش می گوید نمی شود ما در کشورمان تکنولوژی هسته ای را داشته باشیم اما فرهنگ آن را نداشته باشیم منظورشان این است که دفاع از فلسطین مغایر با منافع ایران است. آقای سریع القلم می گوید که باید از اصول عدالت شیعی دست برداریم چرا که به گمان او مشکلات ما را بیشتر کرده است اصلا از منظر ایشان آمریکا باید حتی در قانونگذاری ما هم دخالت داشته باشد. آقای روحانی درخواست همه پرسی یک درخواست آمریکایی است.»
در واقع این احساس به افراد دست پیدا می کند که اقای کریمی قدوسی در مجلس برای محکوم کردن سریع القلم؛ ظریف را محاکمه می کند. این در حالی است که اقای کریمی قدوسی برای اثبات ادعاهایش می توانست به کتاب ها و برنامه ها و سخنان خود دکتر ظریف مراجعه می کرد نه اینکه ظریف را به جرم سخنان دیگران محکوم کند.
جواد کریمی قدوسی در پایان سخنانش می گوید: « بنده قانع نشدم اما خواهان رایگیری هم نیستم اما قضاوت را به شما، ملت ایران و تاریخ میسپارم». واقعاً باید این گونه سخنان را به قضاوت مردم و تاریخ بسپاریم که چگونه منافع ملی را در راه منویات جناحی و حزبی ذبح می کنیم.
