دیشب تو جمع بعضى از رفقا صحبت از دلاوری هاى آقا مهدى بود، به دوستان گفتم مهدى تو این دنیا نمیمونه، دل کنده است و آرزو داره تو این مسیر شهید بشه، امروز ساعت ١٠/٥ صبح حاج آقا مجتبى توسلى خبر شهادت آقا مهدى رو بهم داد، اصلاً تعجب نکردم انگار آماده ى شنیدن این خبر بودم، آخه چند ماه پیش آقا مهدى رو تو داروخانه اتفاقى دیدم، عرض کردم شما اینجا کارهاى بسیار مهمى در دست داشتى که همه این کارها خدمت به انقلاب و باعث خشنودى دل حضرت آقاست، اگر میشه شما نرو و این کارها رو به سرانجام برسون، آقا مهدى با یه خنده ى پر معنا گفت حاجى این سفره ى شهادت هم مثل سفره اى که در ایام دفاع مقدس پهن بود، جمع میشه و حسرتش برامون میمونه، میرم به تکلیفم عمل کنم، شاید سر این سفره خداوند متعال شهادت را نصیبم کنه.
آقا مهدى عزیز و نازنین که لقبِ شیر سامرا را گرفته بود در دفاع از حرمین عسگرین علیهماالسلام، به خیل شهداء پیوست و به آرزوى دیرینه اش رسید، امشب یکى از همرزمانش در تماسى که از عراق داشتند میگفت: آقا مهدى تا لحظه هاى اخرش صدا می زد یا حسین، یا حسین .... خدا کند ما نیز رهرو راه این عزیزان باشیم.
