به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ روز گذشته که محمدجواد ظریف با مترو به محل کار خود رفت از آمادگی برای توافق در 22 بهمن خبر داد؛ برخی روزنامه های حامی دولت هم امروز با تیترهای درشت به این موضوع پرداختند.
روند پیش رفته مذاکرات اما به گونه ای بوده است که هربار زمان وعده داده شده تعلیق می شود؛ برجسته سازی زمان های پیشنهادی و انتظار ذهنی ساختن برای جامعه تاکنون نتیجه ای جز پیامدهای اقتصادی از فردای تعلیق مذاکرات نداشته است.
با طرح مذاکرات، بازارهای اقتصادی به مذاکرات شرطی شده و هر بار پس از به نتیجه نرسیدن مذاکرات، این بازارها با افت و خیز مواجه می شود.
به این ترتیب به نظر می رسد مسئولان دولتی که شاید حیات دولت را در مذاکرات می بینند، قصد دارند با وعده زمان های خاص! این موضوع را در اذهان زنده نگه دارند.
هرچند وزیر خارجه دیروز گفته است که «همیشه گفته ام مذاکرات ما یک حرکت ملی است و جناحی نیست و من هیچگاه در عمرم جناحی نبوده ام و نخواهم شد ؛ بنابراین دوستان مطمئن باشند، من برای اهداف جناحی چنین کاری نمی کنم، زیرا جناحی ندارم و از دوستان نیز توقع دارم که منافع ملی را فدای ملاحظات جناحی نکنند» اما اظهارات وی در گفتوگو با هاله اسفندیاری گویای طرز فکر دیگری است.
چند ماه پیش محمدجواد ظریف در نشستی که هاله اسفندیاری ترتیب داده بود، به صراحت گفت که اگر مذاکرات به نتیجه نرسد در انتخابات های بعدی جناح مخالف وی بر سر کار می آید.
محمدجواد ظریف که به سبب پیاده روی اخیرش با وزیر خارجه آمریکا به شدت با علامت سوال های مختلف مواجه شده است، وقتی دیروز با پرسش های خبرنگاران مواجه شد به نوعی تائید کرد که در مذاکرات ایران و 1+5 در ژنو در مسائل اساسی هیچ پیشرفتی حاصل نشده است.
ظریف در پاسخ به این پرسش که آیا پیاده روی با جان کری پیشنهاد شما بود؟ گفت: نه، به دلیل این که جلسه صریح و جدی داشتیم شاید نیاز بود که چند دقیقه ای بحث ها متوقف شود و به شکل دیگری ادامه یابد؛ این کارها در بحث های دیپلماسی خیلی طبیعی است؛ ژنو دو ایراد داشت، یکی اینکه هتل باغ و حیاطی نداشت و دیگر اینکه کوچه های کنار هتل که چند دقیقه ای در آن قدم زدیم پر از خبرنگار بود و آنها هم اینگونه سوژه ها و عکس ها را می پسندند.
وزیر خارجه ادامه داد:پرداختن بیش از اندازه به این حواشی کمکی نمی کند؛ حرکتی که آنجا شد بدون حاشیه سازی بود و فقط به دلیل این بود که مذاکرات از حالت تنش آلودی که پیدا کرده بود، خارج شود تا بتوان با استفاده از هوای پاک مقداری فضای مذاکرات تغییر پیدا کند.
وی اضافه کرد: مذاکرات بسیار فشرده بود و تنها زمان استراحت ما همان یک ربع پیاده روی و زمان نماز بود که جلسه بسیار جدی بود و فرصت استراحت وجود نداشت.
ایران و گروه 1+5 غروب روز یکشنبه 28 دی 1393 (18 ژانویه 2015) به آخرین دور از مذاکرات خود پایان دادند و شواهد حکایت از آن دارد که در این مذاکرات هیچ پیشرفت جدی در موضوعات اساسی ایجاد نشده است.
پایگاه ایران هسته ای هم در این باره نوشته بود: به یک معنا می توان گفت که مذاکرات گرفتار نوعی بن بست شده است و دو طرف تلاش می کنند با تمرکز بیش از حد و وسواس گونه بر جزئیات، تصمیم گیری درباره موضوعات کلان را که نیاز به تصمیم سیاسی دارد دائما به تاخیر انداخته یا دور بزنند. مذاکرات دچار تورم ایده و فقر تصمیم شده است. دو طرف آشکارا خطوط قرمزی دارند که قابل تطبیق بر هم نیست ولی تصور می کنند گفت وگوی بیشتر و تلاش برای خلاقیت تکنیکی می تواند این مشکل را حل کند. این در حالی است که همه طرف ها می دانند بحث های تکنیکی هر چقدر هم غنی و با کیفیت باشد نمی تواند جای تصمیم سیاسی را بگیرد.
برخی کارشناسان می گویند وضعیت به گونه ای است که اگر ایران تمام درخواست های امریکا در حوزه غنی سازی را هم بپذیرد، باز امریکا حاضر به لغو موثر تحریم ها نیست.
ایران و گروه 1+5 باید تا روز 10 اسفند به یک توافق سیاسی نهایی برسند.
آنطور که ظریف گفته دولت علاقمند است توافق سیاسی در آستانه روز 22 بهمن انجام شود تا بتوانند آن را با جشن ملی دهه فجر پیوند داده و انتقاد از آن را دشوار کنند.
پیش از این، کارشناسان غربی به این موضوع اشاره کرده بودند که طرح موضوع رفراندم از سوی روحانی هم با هدف سخت کردن انتقاد از روند مذاکرات صورت گرفته است.
مقداد سلطانی
1393/10/30 - 16:19
