فیلم «تا آمدن احمد» با داستانی که کمتر فیلمسازی به آن پرداخته است یکی از 5 فیلم دفاع مقدسی این دوره جشنواره محسوب می شود. فیلم قبلی این کارگردان به نام «بزرگ مرد کوچک» نیز در حوزه دفاع مقدس ساخته شده بود.
افسر اسدی، پرهام دلدار، مهدی فقیه، بهرام ابراهیمی، جواد پولادی، ونوس حسن کانلی، محمد جواد سلام پور، سینوهه دانشمند، حسین قفلی، حسن علیرضایی در این فیلم به ایفای نقش پرداخته اند.
«تا آمدن احمد» روایت داستان پدری است که منتظر بازگشت فرزند 17 ساله خود از جبهه می باشد. پسری که قول داده است برای عروسی خواهر خود باز گردد.
فیلم به موضوع استقامت مردم جزیره خارک پرداخته است، موضوعی که تا کنون هیچ یک از فیلم سازان کشور آن را مورد توجه قرار نداده بودند و با توجه به اهمیت این جزیره که اشاره کوچکی در ذیل به آن شده است، به ارزش کار صادق صادق دقیقی پی خواهیم برد.
جزیره خارک، جزیرهای دارای اهمیت اقتصادی با اسکان شهری و در ۳۸ کیلومتری ساحل ایران (بندر گناوه) در خلیج فارس از توابع استان بوشهر ایران است. در زمان جنگ پایگاه استراژیک صدور نفت ایران، جزیره خارک بود که حدود 90 درصد نفت خام ایران از طریق این جزیره صادر میشد.
جزیره خارک در طول دوران دفاع مقدس که 2800 روز به طول انجامید بیش از دو هزار و 840 بار بمباران شد ولی همچنان به عنوان پایانه صادرات نفت ایران به کار خود ادامه می داد.
انتخاب موضوع فیلم نشان از هوشمندی و دغدغه کارگردان دارد که نقطه ی خاصی از جغرافیای ایران را برای داستان خود انتخاب کرده است این نخستین بار است که فیلمی به ساکنان جزیره خارک در دفاع مقدس پرداخته است و با توجه به اهمیتی که این جزیره در دوران دفاع مقدس داشته متاسفانه تا اکنون فیلمی در این زمینه شاهد نبوده ایم و همین موضوع «تا آمدن احمد» را ارزشمند تر می نماید.
خط اصلی این فیلم در مورد انتظار یک پدر است. انتظاری بس شیرین و گوارا که با تمهیدات خاص فیلمساز توانسته این اثر را به یکی ازآثار خوب سینمای دفاع مقدس بدل نماید.
خوشبختانه در این فیلم با شعار زدگی مواجه نیستم، کارگردان با زبانی ساده به بیان داستان خود پرداخته است و به دور از انگیزه های روشن فکری و به اصطلاح سینمای خاص، عموم مردم را مخاطب اثر خودش دانسته و برای آن ها فیلم ساخته است.
«تا امدن احمد» بر خلاف برخی از آثاری که عنوان فیلم دفاع مقدسی را یدک می کشند اما در عمل کاملا ضد جنگ هستند و در جهت تخریب گام برداشته اند، نمود کامل دفاع هشت ساله کشورمان را به تصویر کشیده است جایی که در فیلم نشان می دهد ما با عراق سر جنگ نداریم و فقط از هجومی که به ما شده است دفاع می کنیم آنجایی که پدر احمد سرباز عراقی را رها می کند تا به دنبال زندگی خود برود نشان از این موضوع دارد.
«انسانیت، فراتر از مرز جغرافیا است» به درستی که این شعار نمودی عینی در فیلم داشته است و در جای جای این اثر می توان به آن را حس کرد.
در این فیلم جلوههای بصری، نقش کلیدی دارند. استفاده به جا از جلوه های ویژه میدانی به همراه فیلمنامه ای خوش قواره و کارگردانی بسیار خوب فیلمساز و همچنین بازی نسبتاْ خوب بازیگران فیلم به ویژه بازی درخشان و ماندگار افسر اسدی در نقش «نبات» که بازی زیرپوستی و درخشانی را از خود به یادگار گذاشته است «تا آمدن احمد» را به یکی از فیلم های خوب دفاع مقدس در طول سال های اخیر بدل کرده است. فیلمی خوش ساخت با مضمونی شریف و انسانی که در زیر لایه های پنهان خود می خواهد به این مهم دست پیدا کند که انسانیت فراتر از مرزها و جغرافیا است!
در کنار نکات مثبتی که به آن اشاره شد می بایست به نکاتی دیگر اشاره کرد به عنوان مثال تصویر برداری به در سطح خیلی بالایی کار نشده بود و کیفیت مطلوب را نداشت همچنین جلوه های ویژه ی کار در سطح مطلوبی قرار نداشت .
مخاطب در پایان فیلم احساس سردرگمی و بلاتکلیفی ندارد و پایان بندی مشخص فیلم بر خلاف بسیاری از آثاری امروزه می بینیم برای مخاطب دلچسب می باشد.
«تا آمدن احمد» فیلم شریفی است که نیازمند حمایت است و با توجه به اینکه صادق صادق حسینی کارگردان این فیلم در دومین تجربه سینمایی خود دومین فیلم دفاع مقدسی خود را ساخته است، می بایست در آثار بعدی خود ضعف های کار های قبلی خود را جبران کند. امید است که در ادامه نیز در این راه قدم بردارد و شاهد کار های بهتر و موفق تری در آینده از ایشان باشیم.
