به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ رییس جمهور در آن سخنرانی صریحا گفت: لااقل این توافق ژنو اولین گشایش برای دانشگاه و برای پول دانشجوها بود؛ فقط یک عده معدود که از جای معدود تغذیه میشوند. آنها باید حرف بزنند. آنها هم البته حرف بزنند اشکال ندارد، نقد کنند اشکال ندارد؛ چرا یک عده کمسواد بیایند حرف بزنند؟ استادان دانشمند ما بزرگان دانشگاه ما خصوصی چرا حرف میزنند ولی نمیآیند در میدان.
از این «به میدان نیامدن بزرگان دانشگاه» ماهها می گذرد. توافق و بیانیه لوزان اتفاق افتاده است، اما هنوز موافقان متن مندرج در بیانیه لوزان و توافق ژنو در میان اساتید دانشگاه همان دوسه استادی هستند که مدتی پیش در دانشگاه تهران گفتند:«هسته ای می خواهیم چه کار!»
سال 82 بود که احمد شیرزاد نماینده مشارکتی مجلس ششم، پشت تریبون رفت و در نطقی که درباره برنامه هسته ایران می خواند، گفت:«ما بیست سال است به غربی ها دروغ گفتیم». شیرزاد در ادامه اظهارات معنادارش در حالی که همنوا با منافقین کدهایی از فعالیت هسته ای ایران به طرف غربی می داد، گفت: «آن روز که سایت عظیم 50 هزار متری زیرزمینی طراحی کردند تا در چند متر مربع از یک گوشه آن چند دستگاه سانتریفوژ نصب کنند، فکر نکردند که آری درآن زمان باید روزی را میدیدند که علیه ما تیتر شود که جمهوری اسلامی 19 سال به دنیا دروغ گفته است.»
در نشستی که مدتی پیش در دانشگاه تهران و از سوی انجمن تهران برگزار شد، زیباکلام، باوند و شیرزاد حرفهایی از جنس آنچه شیرزاد در سال 82 و پشت تریبون مجلس زد به زبان آوردند.
در بخشی از این اظهارات، احمد شیرزاد ستون نویس روزنامه های اصلاح طلب می گوید: از چاه هستهای آبی درنمیآید مگر برای بعضیها نانی درآید. اما دریغ از یک لیوان آب.
او با نادیده گرفتن رشد صنعت هسته ای کشور که مردم از آن خوشحال و آن را باعث اقتدار کشور می دانند و با بی احترامی به خون شهدای هسته ای می گوید: «ما در زمینه هستهای نه منابع اولیه داریم و نه احاطهای به فنآوری هستهای». و با بی سوادی تمام می افزاید: این که میگویند انرژی هستهای در 200 رشته دیگر تاثیرگذار است و آنها را فعال میکند کجاست؟
زیبا کلام نیز از مجالی که مشارکتی ها در اختیارش گذاشته اند، استفاده می کند و حرفهای نتانیاهو را اینطور تکرار می کند: «اصلا ما چه نیازی به هسته ای داریم». مثل داستان غم انگیز نفت و شاه قاجار که گفت: «سیاه است و بو می دهد و ... .»
صادق زیباکلام اخیرا نیز در حمایت از بیانیه لوزان از مردم انتقاد کرده است. او با انتشار نامه ای که سایت جماران آن را در خروجی خود قرار داده است، مردم را به باد انتقاد میگیرد و می نویسد: ﺑﺎ ﮐﻤﺎﻝ ﺗﺄﺳﻒ ﻣﺮﺩﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﯾﮏ ﺑﺎﺯﯼ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺁﻥﮔﻮﻧﻪ ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﯽ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ، ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﭘﯿﺮﻭﺯﯼ ﻭ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ ﻫﯿﭻ ﻭﺍﮐﻨﺸﯽ ﻧﺸﺎﻥ ﻧﺪﺍﺩﻧﺪ. ﺍﯾﻦ ﺑﯽﺗﻔﺎﻭﺗﯽ ﯾﻘﯿﻨﺎً ﺑﻪﻭﺍﺳﻄﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺪﻡ ﺁﮔﺎﻫﯽ ﺍﺯ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎﯼ ﻫﺴﺘﻪﺍﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺸﻮﺭ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ.
حال آنکه برخی تحلیلگران امریکایی به دلیل انتساب مقطعی این جریان به اصلاح طلبان و رابطه نزدیک دولت با اینگونه افراد تحلیل های ناراحت کننده ای ارائه داده اند که درست بودن آنها به ضرر منافع ملی کشور است. یک کارشناس ارشد برنامه هسته ای ایران در مقاله ای که روز 17 آذر 1393 روی وب سایت «موسسه بین المللی مطالعات راهبردی» منتشر شده از روحانی و ظریف به عنوان کسانی یاد کرده است که مایلند محدودیت های مدنظر غرب در برنامه هسته ای ایران را بپذیرند.
