وی در پاسخ به این سوال که «تحریمها در پذیرش و ارائه مقالات در مجلات علمی یا بورسیه دانشجویان در کشورهای خارجی تاثیر داشته است یا نه؟» افزود: «در مواردی برای چاپ مقالههای علمی پژوهشگران ایرانی در مجلات علمی بینالمللی محدودیتهایی پیش آمد ودر مواردی بعضی مجلات از پذیرش مقالات ایرانی امتناع کردند اما به نظر من این چندان گسترده و فراگیر نبود چرا که حتی جامعه علمی جهانی نیز پذیرای گسترش این تحریمها به حوزه علمی از جمله چاپ و مقالات نبودند. کما اینکه مشاهده میکنید که در همین سالهای تحریم تعداد مقالات پژوهشگران ایرانی در نشریههای معتبر بینالمللی مثل ISI و... رو به افزایش بود. بطور کلی من معتقدم محدودیتهای خیلی جدی در این زمینه به وجود نیامد.»
خبرنگار روزنامه آرمان که به نظر می رسد خیلی سعی دارد تا بتواند توفیقی را مجاب به بیان این جمله کند که «تحریم ها سد بزرگی بر سر راه مسایل علمی کشور ایجاد کرده»، با طرح سوال دیگری مبنی بر اینکه «در رابطه با دسترسی به نرم افزارها و تجهیزات آزمایشگاهی تاثیر تحریمها در این حوزه چگونه بوده است؟» به سراغ توفیقی می رود اما وی این بار نیز در پاسخ می گوید: «کشور عزم داشت که به انرژی هستهای دست پیدا کند و از حقوق خودش هم کوتاه نیامد بنابراین این محدودیتها را هم پذیرفت. همین الان بسیاری از شرکتهای داخلی و بسیاری از دانشگاههای داخل به خاطر همین محدودیتهایی که شما اشاره کردید خودشان اقدام به ساخت بعضی از این تجهیزات کردهاند. به عنوان مثال سال پیش نمایشگاهی تحت همین عنوان یعنی تجهیزات آزمایشگاهی ساخت داخل توسط معاونت علمی و فناوری ریاستجمهوری برگزار شد و امتیازات بسیار خوبی برای دانشگاههایی قائل شدند که از تجهیزات ساخت داخل در دانشگاه استفاده میکنند. هدف اصلی این است که نشان بدهیم دانشمندان ما در مقابل این محدودیتها دست و پا بسته نیستند و با ابداع و اختراع و طراحی و ساخت سعی میکنند این نقیصه را جبران کنند. با تجربهای که دانشمندان و محققان ما کسب کردهاند و با رفع موانع پیش رو و رفع تحریمها میتوان امیدوار شد که مسیر پیشرفت بسیار سریعتر خواهد بود»
خبرنگار آرمان که این بار نیز تیرش به سنگ خورده بود، از توفیقی می پرسد: «در سالهای اخیر شاهد مهاجرت نخبگان بودیم به نظر شما اعمال تحریمها چه تاثیری چه بهصورت مستقیم چه غیر مستقیم در این امر داشته است؟»
توفیقی نیز در پاسخ می گوید: «بررسیهای انجام شده نشان میدهد که مهاجرت نخبگان طبیعتا محدود به عرصههای علمی کشور و دانشمندان نیست بلکه این اتفاق میتواند در همه حوزهها اتفاق بیفتد. بعضیها به خاطر اینکه فضای کسب و کار و اقتصاد در کشور محدود میشود و به دنبال فرصتهای اقتصادی و سرمایهگذاری هستند مهاجرت میکنند. در این میان طبیعی است برخی هم به دلیل دغدغههای علمی و فناوری مهاجرت میکنند و طبیعتا یکی از دلایل عمده در همه مهاجرتها این است که نخبگان فرصتهایی را در کشور محدود میبینند و به دنبال فرصتهای بهتر و وسیعتری برای فعالیتهای خود میگردند. »
البته وزیر علوم دولت اصلاحات در پایان این گفتوگو تنها شرط خوب بودن توافق را رفع یکباره تحریمها عنوان می کند و می گوید: «رفع تحریمها در صورتیکه به توافق نهایی برسیم بدون شک یکی از مهمترین دستاوردهای این تفاهم یا توافق خواهد بود که میتواند در اقتصاد و جذب سرمایهگذاری بسیار تاثیرگذار باشد و این به فضای کسب و کار و افزایش امید دانشجویان به بهبود وضعیت معیشتی و اقتصادی بسیار کمک خواهد کرد.»
در پایان نباید منکر این شد که همچنان هستند خبرنگاران و رسانه هایی که اصرار دارند «همه معضلات و مشکلات امروز ما از وجود تحریم هاست» حال آنکه افرادی نظیر جعفر توفیقی که نزدیکترین قرابت فکری و عقیده ای را با «آرمانیها» دارد صراحتا مدعی می شود «بسیاری از علوم و فناوریها در همین دوران تحریم با وجود همه این محدودیتها به بار نشست و در برآیند کلی جایگاه علمی کشور ارتقاء پیدا کرد.»
