بهنام طالبی طادی دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی با ارسال یادداشتی به «خبرنامه دانشجویان ایران» درباره آخرین وضعیت توافق هسته ای نوشت: با پررنگ شدن جریان اعتراضات مردمی در چند روز اخیرمی توان این احتمال را داد که متولیان مذاکرات نه از سر دغدغه انقلاب و فرامین رهبری بلکه ازترس افکار عمومی دست به هر توافقی نزند. این بسیار مسرت بخش است که افکار عمومی که همه چیز را به عنوان یک جشن به تمام معنای ملی تلقی می کرد حالا حداقل به یک موضع«لابه شرط» نسبت به هسته ای رسیده است.
در این روشنگری صدا و سیما حقاً و انصافاً نقش آفرینی به سزائی داشت. پخش مستندات قوی و مستدل، پوشش خبری اعتراضات مردمی و برگزاری مناظرات از جمله فعالیت هایی بود که به خوبی بدنه مردمی را درگیر فضای هسته ای کرد که آقای عراقچی در برنامه گفت و گوی خبری نیز به آن اشاره کرد.
اما در این میان متأسفانه غرب زده های داخلی که احیای منافع ملی ما را درگرو اضمحلال در غرب و قدرت های جهانی می دانند دست به کار شده اند تا از طرفی با مظلوم نمایی تیم هسته ای دست آنها را برای دادن امتیازهای خفت بار به غرب بیشتر باز کنند و از طرفی هم معاندین خارجی سخت در تلاشند تا این طور الغا کنند که در مورد توافق هسته ای ایران دچار یک کشمکش گروهی داخلی شده است.

بدین ترتیب سطح مطالبات عالیه نظام را به یک دعوای سیاسی گروهی چپ و راست تقلیل دهند که در این صورت نیز برگ برنده به دست متولیان مذاکره می افتد تا مطابات مهم مردمی در توافق عزت مندانه را به یک گروه و اقلیت خاص نسبت دهند.
به نظر می رسد در چنین شرایطی بسیار باید هوشمندانه رفتار کرد. این که امثال استاد پناهیان تأکید می کنند امروز باید نگاه واقع بینانه در موضوع هسته ای را جایگزین رویکردهای انقلابی کرد. به همین دلیل است که بتوان در مقابل چنین سناریوی پیچیده ای ایستاد. مطمئن باشید کسانی که از روحیه پادگانی و دیکتورمآبانه خود آگاه بودند و گفتند«من سرهنگ نیستم» به راحتی از تمام آمال و آرزویی که بر سر خرمن پوشالی توافق بسته اند نمی گذرند و با همان رویکردهای «گازانبری» برای رسیدن به اهداف خود از هیچ کاری دریغ نخواهند کرد ولو به قیمت تحقق اتفاقات سال 88؛ تنها خط قرمز این قشر افکار عمومی و خروج مستند قدرت از دستشان است.
برای دفع چنین توطئه ای باید:
اولاً خواص جامعه با صدور بیانیه، تماس، ارسال پیامک و...به صدا و سیما حمایت خود را از مهمترین بستری که بار روشنگری عمومی را به دوش می کشد اعلام کنند. نباید اجازه داد عده ای مطالبات عمومی مردم که توسط این سازمان منعکس می شود را به مطالبه سیاسی گروه خاص تقلیل دهند و با فشار به مسئولین سازمان آنها را درمعرض اتهام قرار دهند.



