اضافه شدن چهره های تازه و البته رادیکال به ترکیب شورای مرکزی این حزب با 2 هدف 1- شدت بخشیدن به پروپاگاندا و 2- ایجاد پوشش برای بحران اجتماعی و خلاء کارکردی دولت، موجب شده است که حال و هوای این روزهای جلسات این حزب با لایه های دیگری از گروه های ائتلافی اصلاح طلبان در انتخابات 92، شکل و شمایل دیگری یابد.
برپایه این گزارش، سپری شدن دو سال از فعالیت دولت یازدهم بهترین فرصت بود که برخی از نیروها و جریان های سیاسی نزدیک به دولت در یک محیط مطالعاتی صاحب نام در منطقه دارآباد تهران گردهم آمده و در لایه ای از ضریب پنهان بالا، به نقد و بررسی نقاط ضعف و آسیب های دولت مستقر بپردازند.
گفته می شود در این جلسات تاکید شده است که گرچه نگاه اصلاح طلبان به دولت روحانی «بهره گیری از موقعیت دولت روحانی» برای احیای جریان اصلاحات است اما تاکنون«برنامه راهبردی مشترکی» پس از پیروزی در انتخابات 92 مورد تبادل و توافق قرار نگرفته است.
همچنین تصریح شده است که دولت سیاست داخلی را بیش از اندازه فدای مذاکرات سیاسی کرده و این باعث شده که دولت بیش از حد لازم در برابر بخش هایی از حاکمیت مدارا نشان داده و عملا لاین حمایت اصلاح طلبان و بدنه اجتماعی اش را از دست بدهد.
تاکید برخی از تصمیم سازان این جلسات مبنی بر این که «نگاه میان برنامه ای» به دولت روحانی وجود داشته و نظام تنها به دلیل برخی اجبارها، حاکمیت کوتاه این دولت را قبول کرده مباحثی بوده که باعث شکل گیری مباحثه های جدی ای در این جلسات شده است.
تصریح بر این نکته که « کارآمدی دولت مستقر هنوز به کفایت نرسیده» نیز یکی از محورهایی مهمی بوده که در این جلسات مطرح شده و گفته شده است که به دلیل تمرکز زیاد دولت در زمینه گشایش اقتصادی بر روی رفع تحریم ها، عملا در این 2 سال کارآمدی این دولت ، برای مردم ملموس نبوده و علی رغم برخی از حمایت های رسانه های واقعیات موجود از باورپذیر نبودن این مساله حکایت دارد.
برخی از حاضرین در این جلسات با اشاره به این که در شرایط موجود2 نگرانی اصلی وجود دارد اظهار داشتند که نگرانی اول در زمینه مطالبه گری اصلاح طلبان از دولت می باشد که بایستی جای خود را به راهبرد مشارکت جویی با دولت بدهد.
نگرانی دوم مطرح شده در این جلسات امادر خصوص ناکارآمدی بروز یافته از سوی دولت و نیز وجود آلترنایتو موجود در میان اصولگرایان می باشد که از هم اکنون باید گزینه های جانشین کارآمدی را با حاشیه های روانی- سیاسی مواجه ساخته و ضریب مقبولیت آنان را در جامعه با ضربه روبرو ساخت.
بنا بر تحلیل تئوریسین های حاضر در این جلسات، تصریح شده علی لاریجانی به دلیل وجود وجه تمایزش با لایه های تندروی اصولگرایان و محمد باقر قالیباف به دلیل رزومه اجرایی در نیروی انتظامی و شهرداری از مهمترین آلترناتیوهای ممکن برای دولت مستقر محسوب شده و باید برای هریک از آنان برنامه ای جداگانه طراحی و پی ریزی کرد.
بر اساس شنیده ها، گفته می شود در این زمینه محورهای زیر به تصویب رسیده است:
- در رابطه با علی لاریجانی تاکید و تصریح شود که وی به دنبال نزدیکی به اصلاح طلبان و جریان دولت برای مانایی بیشتر در قدرت به ویژه در کرسی ریاست مجلس می باشد.
- تصریح شود که لاریجانی در سال 92 به اشتراک تاکتیکی با اصلاح طلبان رسیده و موضع گیری علیه دولت سابق در این چارچوب قابل تفسیر است.
- طرح و بیان شود که لاریجانی به دنبال رسیدن به ائتلافی راهبردی با اصلاح طلبان است
در این راستا «ی.ط» از اعضای شورای مرکزی این حزب گفته است که باید لاریجانی به عنوان یک نیروی موثر در جبهه اصولگرایی به نیرویی تحت عنوان نزدیک به دولتی ها و اصلاح طلبان معرفی و در قامت عامل شکاف در جبهه اصولگرایی مطرح شده تا به عنوان یک آلترناتیو، ظرفیتش مهار شود.
بنا بر اخبار دریافتی در این زمینه، اصلاح طلبان نیز تاکید کرده اند که در شرایط کنونی محمد باقر قالیباف به عنوان یکی از نیروهای اصولگرا که دارای عملکرد اجرایی قابل قبول می باشد، یکی از مهترین خطرها برای آلترناتیوهای دولت یازدهم می باشد.لذا برای ایجاد حاشیه برای وی ، بر ضرورت بزرگنمایی برخی از حاشیه های شهرداری تحت واژه فساد، سابقه «نظامی گری» قالیباف ، سوار شدن بر موجب شایعات تولید شده در زمینه الیاس قالیباف و نیز تصریح بر بهره گیری از ظرفیت شورای شهر جهت مهارگیری شهردارتهران تاکید شده است.
منبع: تسنیم
