سرویس علمی فرهنگی خبرگزاری «حوزه»، متن حدیث را از کتاب أمالی صدوق منتشر می کند.
عَنْ سَیِّدِ الْعَابِدِینَ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ (ع) قَالَ .... وَ أَمَّا حَقُّ الشَّرِیکِ فَإِنْ غَابَ کَفَیْتَهُ وَ إِنْ حَضَرَ رَعَیْتَهُ وَ لَا تَحْکُمْ دُونَ حُکْمِهِ وَ لَا تَعْمَلْ بِرَأْیِکَ دُونَ مُنَاظَرَتِهِ تَحْفَظُ عَلَیْهِ مَالَهُ وَ لَا تَخُونُهُ فِیمَا عَزَّ أَوْ هَانَ مِنْ أَمْرِهِ فَإِنَّ یَدَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى الشَّرِیکَیْنِ مَا لَمْ یَتَخَاوَنَا وَ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ... .
از امام سجاد (ع) نقل شده که امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: ... حق شریک این است که؛
در غیابش کار او را انجام دهی
در حضورش او را رعایت کنى
در برابرش حکم مخالف ندهى
کاری بدون مشورت او نکنی
مالش را حفظ کنى
در کم و بیش خیانتش نکنى
سپس می فرماید؛ خدا به شریک ها کمک می کند مادامی که به هم خیانت نکرده و بجز خداوند از کسی کمک نگیرند.
أمالی الصدوق، ص: 373
