پاسخ سوال مزبور این است که تاریخ هماره در حال تکرار است. اینکه حسین بن علی(ع) فرمود: کل یوم عاشورا... «یعنی اینکه نبرد حق و باطل همواره وجود دارد. هر روز صحنه ی صف آرایی این دو جناح است. فلذا برای اینکه نقشه ی راه آینده را بدانیم بایستی به گذشته رجوع کنیم و از آن عبرت گیریم. از این روست که شاهد آن بودیم که در بحبوحه ی فتنه ی ٨٨، مقام عظمای وﻻیت امام خامنه ای برای دفع فتنه و تبیین فضای سیاسی کشور به بازخوانی نقش خواص درصدر اسلام پرداختند.فلذا همچنان که بازخوانی تاریخ پر فراز و نشیب صدر اسلام، پادزهر فتنه ی ٨٨ بود بازخوانی و عبرت گرفتن از فتنه ی ٨٨ نیز جامعه را از گزند فتنه های احتمالی مصون و محفوظ می دارد.
اکنون که تشت بی آبرویی فتنه گران از بام افتاده است و رویای تغییر نظام به خوابی بدون تعبیر بدل گشته و با توجه به نزدیک شدن به آستانه ی انتخابات، شاهد آنیم که عده ای سعی در تطهیر فتنه داشته با وقاحت تمام ابراز می نمایند که ما در سال ٨٨ قصد براندازی نداشته ایم و صرفا معتقد به وقوع تقلب و مهندسی آراء در انتخابات مزبور هستیم و با اصل نظام زاویه نداریم و قس علی هذا...
شاید این دست افاضات برای دروغگویانی چون خود فتنه گران باورپذیر باشد چه، دروغگو کم حافظه است اما وقتی به حافظه ی تاریخی خود رجوع می کنیم و اقدامات و شعار های آنان را از نظر می گذرانیم در می یابیم که انتخابات و نتیجه ی آن صرفا بهانه ای برای اقدامات بر اندازانه ی فتنه گران و تقلب، «اسم رمز شورش» بود. شاهد این مدعا اقدامات و شعار های اینان در طول ماه ها آشوب آفرینی است که ذیﻼ به بازخوانی بخشی از این شعار ها می پردازیم: شعارِ ملت ما، دین از سیاست جدا: همه می دانیم که فلسفه ی وجودی تشکیل نظام مقدس جمهوری اسﻼمی ایران، به صحنه آوردن دین در عرصه ی سیاست بوده است فلذا سر دادن شعار مزبور نشان از آن دارد که هدف، سرنگونی این نظام و جایگزین نمودن نظامی سکوﻻر است تا از این رهگذر،به مطلوبِ خود،نائل آمده موجبات تفکیک دین از سیاست را فراهم آورند.بدیهی است سر دادن چنین شعار هایی بدان معنی است که دعوا بر سر ریاست جمهوری شخص «الف» یا «ب» نیست. زیرا مادامی که تغییری بنیادین و زیربنایی در سپهر سیاسی کشوری رخ ندهد تغییر در روبنا، تاثیر معتنابهی نخواهد داشت.
اوباما، یا با اونا یا با ما:در این شعار، فتنه گران از رئیس جمهور آمریکا تقاضای همراهی و همنوایی دارند. در اینجا این سوال به ذهن متبادر می شود که اگر به راستی از نتایج انتخابات ناراضی هستید و در پی متزلزل نمودن پایه های اقتدار و مشروعیت و تغییر نظامِ حاکم نیستید پس چرا به جای پیگیری مطالبات خود از نهاد های ذیصﻼح و مصرّح در قانون، دست به دامان سران استکبار شده،چشم یاری به آنان دوخته اید؟
استقلال، آزادی، جمهوری ایرانی: این امر از مسلّمات تاریخی است که اصلی ترین خواسته و شعار ملت ایران در طول مبارزات افتخار آمیز علیه رژیم ستمشاهی استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی بود و قاطبه ی ملت ایران با شرکت در رفراندوم، به جمهوری اسلامی، «آری» گفتند. حال سوالی که در ذهن منقوش می گردد این است اگر صرفا مدعای تقلب دارید و قصدتان براندازی نیست چرا به نوع سیستم حکومتی حمله می برید؟
مرگ بر اصل وﻻیت فقیه: این شعار نیز به مانند سایر شعار های طرح شده مبیّن این نکته است که تقلب در انتخابات، دروغ و بهانه ای بیش نبوده است و هنگامی که رئوس جریان فتنه، از نفوذ مجدد در بدنه ی حاکمیت مایوس گشتند بهترین حربه را بر هم زدن بازی و تغییرِ نظامِ مبتنی بر وﻻیت فقیه دانسته، برای فریب و به صحنه کشاندن مردم از مستمسک تقلب بهره جستند و ریزش و تقلیل هواداران این طیف نیز ناشی از همین امر بود و آنانی که در ابتدا می پنداشتند به راستی تقلب صورت گرفته است آنگاه که در یافتند که هدف، ساقط نمودن نظام اسﻼمی است و شعارهای هنجارشکنانه و رفتار های مشمئز کننده ی آنان (از قبیل هتک حرمت عاشورای حسینی) را مشاهده نمودند از حمایت از فتنه گران دست برداشته به دریای خروشان ملت پیوستند و یوم ﷲ ٩ دی را آفریدند.
با توجه به آنچه از نظر گذشت به نظر می رسد علیرغم برخی تحلیل ها که فتنه ی مزبور را ناشی از عقده ی ۴ ساله از دولت نهم ارزیابی می کنند اما با نگاهی کﻼن تر در می یابیم همه ی این وقایع، ناشی از عقده های ٣٠ ساله از نظام جمهوری اسلامی ایران بوده است به نحوی که موجب شد تمام طیف های سیاسی نا متجانس که دارای رویکردهای ایدئولوژیک متفاوت و بعضا متضاد) لیبرال، کومونیست، سلطنت طلب و (...بودند و تنها وجه اشتراکشان، ضدیت با انقﻼب اسلامی بود برای چند صباحی اختلافات را کنار گذارده و همگی در یک جبهه،علیه نظام جمهوری اسﻼمی فعالیت نمایند.
*دانشجوی حقوق دانشگاه فردوسی مشهد
