معمای تنش زدایی

خبرنامه دانشجویان ایران: امیرحسین ثابتی// قطع رابطه دیپلماتیک و خارج شدن سفرای عربستان، جیبوتی، بحرین و سودان از تهران و همچنین کاهش سطح رابطه امارات با ایران تکرار رفتار تعدادی از کشورهای اروپایی در نیمه دهه هفتاد در دولت سازندگی است که با بهانه گیری و برخی اتهام زنی ها به جمهوری اسلامی، سفرایشان را از تهران خارج کردند.

اما چرا درست در برهه هایی که در ایران دولت های غربگرا سر کار می آیند و حتی با شعار تنش زدایی درصدد گسترش رابطه با امریکا هستند، بحران های منطقه ای و فرامنطقه ای بوجود می آید؟

پاسخ کاملا روشن است؛ وقتی مقامات رسمی کشور علنا اعلام می کنند برای آنها "تنش زدایی" موضوعیت دارد، در واقع این پیام به دشمن مخابره می شود که دوری از تنش به هر قیمت برای ایران اولویت دارد و این همان ابزاری است که اتفاقا اگر دشمن آن را به کار بگیرد و سعی کند با استفاده از هر بهانه ای تنش جدیدی علیه ایران ایجاد کند، ایران عقب نشینی خواهد کرد زیرا به دنبال فرار و دوری از هر تنشی به هر قیمت است.

این موضوع بسیار مهمی است که سعید جلیلی بارها قبل انتخابات نیز به آن اشاره کرد و اخیرا نیز مهرماه سال جاری در جمع دانشجویان دانشگاه شریف آن را مفصلا توضیح داد: "ﺗﻨﺶ‌ﺯﺩﺍﯾﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﻪ؟ ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺑﮕﻮﯾﯿﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺩﺭ ﻋﺮﺻﻪ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﺧﺎﺭﺟﯽ ﺗﻨﺶ ﺯﺩﺍﯾﯽ ﮐﻨﯿﻢ، ﺩﺷﻤﻦ ﻣﯽ‌ﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺣﺮﻑ ﯾﻌﻨﯽ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺗﻨﺶ ﺑﺮﺍﯼ ایران ﻣﻮﺿﻮﻋﯿﺖ ﺩﺍﺭﺩ و همین ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺍﻫﺮﻡ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺩﺷﻤﻦ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ. ﻣﯽ‌ﮔﻮﯾﺪ ﭼﻮﻥ ﺗﻨﺶ ﺑﺮﺍﯼ ایران ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ، ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﮐﻪ ﺗﻨﺶ بیشتری ﺑﺸﻮﺩ پس جمهوری اسلامی ﻫﻢ ﻋﻘﺐ نشینی بیشتری میکند! ﺷﺎﯾﺪ ﻇﺎﻫﺮ ﺍﯾﻦ ﺣﺮﻑ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺗﻨﺶ‌ﺯﺩﺍﯾﯽ ﻫﺴﺘﻢ ﻭ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﯾﮏ ﻣﺸﺖ ﺁﺩﻡ ﺑﯽ‌ﻣﻨﻄﻖ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ‌ﺍﺵ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺟﻨﮓ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﻣﺎ ﮐﺎﻣﻼ‌ ﺑﺮﻋﮑﺲ ﺍﺳﺖ ﭼﻮﻥ ﻣﻨﻄﻖ ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻮﺟﺐ ﺗﻨﺶ‌ﺯﺍﯾﯽ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ. ﯾﻌﻨﯽ ﺍﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﺑﺨﻮﺍﻫﯿﺪ ﻣﺎﻧﻊ ﺗﻨﺶ‌ﺯﺍﯾﯽ ﺑﺸﻮﯾﺪ، ﺑﺎﯾﺪ ﺷﻌﺎﺭ ﺗﻬﺪﯾﺪ‌ﺯﺩﺍﯾﯽ ﺑﺪﻫﯿﺪ ﻧﻪ ﺗﻨﺶ‌ﺯﺩﺍﯾﯽ. ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ ﻧﻤﯽ ﮔﺬﺍﺭﻡ ﻣﻦ ﺭﺍ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﮐﻨﯿﺪ ﺣﺎﻻ‌ ﺍﯾﻦ ﭼﻪ ﺑﺎ ﺗﻨﺶ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﭼﻪ ﺑﺎ ﻏﯿﺮ ﺗﻨﺶ."

لذا جای تعجب نیست اگر از این به بعد نیز هر چقدر آقای ظریف بخندد و پرزیدنت روحانی اوباما را مودب و باهوش توصیف کند و رفسنجانی برای ملک سلمان پیام تبریک به مناسبت آغاز پادشاهی اش بفرستد، باز هم تنش های آمریکا و عواملش در منطقه و جهان علیه ایران بیشتر شود چرا که پیش از این نیز در دوره سازندگی با همین ابزار کشورهای اروپایی برای مدتی مدتی سفرایشان را از ایران خارج کردند و در دوره اصلاحات جرج بوش ایران را محور شرارت معرفی کرد!

عربستان و بحرین و سودان در حدی نیستند که با قطع رابطه با ایران بتوانند ما را تحقیر کنند اما متاسفانه در شرایط کنونی ابزار فشار بر دولتمردان فعلی ما را خوب شناخته اند!