«دلبری»؛ فیلمی که در آن «اشک‌ها» مصنوعی نیست

خبرنامه دانشجویان ایران: جشنواره فیلم فجر امسال کارگردانان گفتمان انقلاب، حضور پررنگی دارند. اتفاقاً فیلم هایشان جزء اولین شانس های شکار سیمرغ های بلورین جشنواره نیز هستند.

به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ طی سلسله مطالبی، به معرفی فیلم های مطرح ارائه شده از سوی کارگردانان گفتمان انقلاب جشنواره سی و چهارم خواهیم پرداخت.

دلبــری

«دلبری» دومین فیلم جلال اشکذری پس از فیلم «خانه ای روی ابرها» ست.

اشکذری رویکرد مشخصی دارد که در هر دو فیلمش قابل مشاهده بود؛ او قصد دارد سینمای دفاع مقدس را به نحوی متفاوت در آثار خود بازتاب دهد و به یقین در کار اول خود بسیار موفق تر از کار دوم خود عمل نمود.

  وی  در مورد جرقه ی ایده می گوید که ایده اولیه این فیلم چند سالی همراه من بود، اما مراحل نوشتن آن دو سال طول کشید و زمانی که 70 درصد آن کامل بود آن را به رضوی دادم که بخواند و به دلیل سختی کار امیدوار بودم نپذیرد اما پذیرفت.

سید محمود رضوی تهیه کننده این کار در ادامه اضافه کرد: در ابتدا اشکذری ایده «دلبری» را با من مطرح کرد و بعد قرار شد روی کاغذ آن را بیاورند تا با هم درباره آن صحبت کنیم. ایده این فیلم برای من جذاب بود، چون کار سختی به نظر می آمد و در سینمای ما کمتر به فضای زندگی همسران جانبازان و شهدا پرداخته شده بود.

هنگامه قاضیانی بازیگر نقش اصلی درباره این اثر سینمایی گفت: من همیشه با تهیه‌کننده‌های خوبی همکاری داشتم. ما در سینمای ایران مونولوگ نداشته‌ایم و در این فیلم تقریبا 70 درصد مونولوگ روبرو هستیم.

وی افزود: تمام سکانس‌ها را زندگی کردم و عادت هم ندارم از ابزارهای دیگر مانند اشک مصنوعی استفاده کنم، من با طوبی زندگی کردم و او را درک می‌کردم.

برخی از منتقدین معتقدند که روایت کسل کننده و مصنوعی است؛ در همین زمینه فراستی معتقد بود که هنگامه قاضیانی در «دلبری» فوق العاده است. با اینکه فیلم اصلا درنیامده و در سینما غلط های عجیب و غریب دارد ولی یک کار غیرممکن می کند که با وجود قاضیانی ممکن شده است. قاضیانی یک شوی تک نفره اجرا می کند. از این نظر به نظرم فیلم قابل دفاع است و من از بازی قاضیانی دفاع می کنم.

تماشاگران فیلم می گویند کارگردان با فضای فیلمنامه اش آشناست. علیرغم فیلمنامه ی پراشکال، فیلم دکوپاژ خوبی دارد. اندازه ی نماها قالباً کلوزآپ و مدیوم شات است تا مخاطب به دنیای درونی کاراکتر کشیده شود و طبیعتاً برای فیلمی این چنین شخصیت محور چنین نماهایی نیز مطلوب ترند.

هنگامه قاضیانی بازی های درونی بسیاری داشته است؛ از «به همین سادگی» گرفته تا «بیداری رویاها» و توانایی او در بازی در نقش های این گونه اثبات شده است. بازی او در «دلبری» را نمی توان یکی از درخشان ترین بازی های او به حساب آورد اما با توجه به این که همه ی بار فیلم بر دوش اوست قطعاً حضور او در این فیلم دیده خواهد شد.

حال باید ببینیم که استقبال تماشاگران از این فیلم چگونه خواهد بود.