مینو خالقی بهانه است

خبرنامه دانشجویان ایران: مجتبی داوری// عملیات روانی شامل سه مرحله کاشت، داشت، و برداشت می باشد.کارکرد یک خبر بدین صورت است که ابتدا با تاثیرگذاری بر ذهن مخاطب و سازه انگاری، تفکر را شکل داده و در حوادثی که قابلیت به فعلیت رساندن آن و تبدیل ذهنیت (نظر) به عینیت (عمل) را دارد، رفتار را سازماندهی می کند.  بدین صورت که ابتدا هدف مورد نظر را بمباران رسانه ای می کنند و پس از آن که اذهان آماده شد، در زمان مقتضی برداشت مورد نظر از آن عملیات روانی را انجام می دهند.

یک مثال ساده می تواند موضوع را روشن تر کند. حدودا دو سه سال قبل از حمله آمریکا به عراق، رسانه های آمریکایی و به خصوص سینمای هالیوود در فیلم های خود عراق را به عنوان محور شرارت و تهدیدی برای مردم آمریکا معرفی می کردند. برای مثال در فیلم جن گیر که یک سال قبل از حمله آمریکا به عراق در آمریکا اکران شده بود، نشان می داد که شیاطینی از عراق به آمریکا حمله می کنند و امنیت آمریکا را به خطر می اندازند. بیش از 11 فیلم، قبل از آغاز بمباران موشکی مردم عراق توسط آمریکا، ذهن مردم را بمباران رسانه ای کرد. به همین علت یکی از دلایلی که اکثریت مردم آمریکا در برابر این حمله نظامی نه تنها عکس العمل چندانی نشان ندادند بلکه از این موضوع نیز خوشحال شدند_به این دلیل که هالیوود و رسانه های آمریکا با استفاده از تکنیک های عملیات روانی در ناخودآگاه مردم کشورشان، عراق را شهر شیاطینی معرفی کردند که قصد حمله به آمریکا را دارد_ همین موضوع می باشد.

اما مصداق این عمل در کشور خودمان نیز اتفاق افتاد. در انتخابات ریاست جمهوری سال 88 و دروغ بزرگی به نام "تقلب". اگر آرشیو روزنامه ها و همچنین صحبت ها و سخنرانی های سران اصلاح طلب را یک سال پیش از شروع انتخابات ریاست جمهوری سال 88 مرور کنیم، می بینیم که نقطه مشترک آن ها، تخریب شورای نگهبان و همچنین وزارت کشور می باشد. باید بذر بی اعتمادی و عدم بی طرفی نسبت به شورای نگهبان و همچنین وزارت کشور درذهن مردم کاشته می شد تا به مرور زمان این داشته ها را پس از انتخابات و شکست نامزد مورد نظرشان، برداشت کنند. یکی از علل حضور جمعیت بسیار زیاد مردم در اولین تجمع پس از انتخابات سال 88 همین موضوع می باشد. چون عده ای از مردم فکر می کردند که در انتخابات تقلب و رای آن ها نادیده انگاشته شده. هر چند که با گذر زمان و روشنگری های مقام معظم رهبری در نماز جمعه تاریخی 29 خرداد سال 88 بسیاری از حقایق روشن شد و جریان مدعی تقلب ریزش بسیاری داشت که نمود این آگاهی در روز 9 دی متجلی شد. اما به هر حال جماعتی توانستند کشور را به مدت 8 ماه دچار آشوب، خسارت و فتنه کنند و به کشور صدمات بسیاری وارد کنند.

پس از آن که شورای نگهبان آراء نفر سوم منتخب اصفهان را_که در حیطه قانونی این شورا می باشد_ابطال کرد، اصلاح طلبان و حسن روحانی عرصه را برای تاختن به شورای نگهبان مناسب دیدند. ابطال آرایی که خود مینو خالقی هم به آن اعتراض نکرده است اما گویی عده ای کاسه داغ تر از آش شده اند. هر چند که اصلاح طلبان و مهم تر از همه خود مینو خالقی می داند که دلیل رد صلاحیت وی پس از انتخابات چه بوده است.

اما اصلاح طلبان این عمل شورای نگهبان را بدعت می دانند. اما ابطال آراء یک فرد پس از راه یابی به مجلس مسبوق به سابقه بوده است. در انتخابات دوره نهم مجلس شورای اسلامی، مسعود (عمار) پیرمرادیان متخب مردم سمیرم که از قضا فرزند شهید نیز بود پس از راه یابی به مجلس، آراء وی توسط شورای نگهبان ابطال شد. اما متاسفانه در این پروپاگاندای رسانه ای ایجاد شده توسط اصلاح طلبان، گویی اصل موضوع به فراموشی سپرده شد. یک دو دو تا چهارتای ساده است که اگر به یک شخص کم اطلاع و حتی بی اطلاع از مسائل سیاسی گفته شود، نیز قابل پاسخگویی می باشد. در جامعه اسلامی که قوانین آن بر پایه اسلام می باشد و نهاد مهمی همچون مجلس شورای "اسلامی، زنی که کشف حجاب کرده است آیا صلاحیت ورود به این نهاد مهم را دارد؟ آیا عقل سلیم به ما نمی گوید که آراء این فرد باید باطل شود؟ این حضرات اگر کوچک ترین آشنایی با علم منطق داشته باشند، به راحتی می توانند به این سوال پاسخ دهند. اما تعجب من از کسانی است که ردای پیامبر بر دوش دارد و به نام اسلام حکومت می کند و همچنین از افرادی که دم از دیانت و قانون می زنند. افرادی که حاضرند برای بازی های سیاسی و ریاست و منصب زودگذر، آخرت خود را تباه کنند.

اما روی سخن من با حضراتی است که دولت قبل را به بی قانونی و ایستادن در مقابل قانون متهم می کنند، و فریاد قانون مداری آن ها گوش فلک را کر کرده است، می باشد؛ آقایانی که در رده های بالای نظام دارای مسئولیت هستید، اگر فقط یک بار به خود زحمت می دادید و اصل 99 قانون اساسی را مطالعه می کردید، دیگر چنین جنجال هایی پیش نمی آمد. طبق اصل 99 قانون اساسی "شورای نگهبان نظارت بر انتخابات مجلس خبرگان رهبری،ریاست جمهوری،مجلس شورای اسلامی و مراجعه به آرای عمومی و همه پرسی را بر عهده دارد" و همچنین طبق اصل 98 قانون اساسی "تفسیر قانون اساسی به عهده شورای نگهبان است. شورای نگهبان در سال 1370 نظر تفسیری خود را در زمینه اصل 99 قانون اساسی چنین اعلام کرده است: «نظارت مذکور در اصل 99 قانون اساسی استصوابی است و شاما تمام مراحل است اجرایی انتخابات از جمله تایید یا رد صلاحیت کاندیدا می باشد».

اما دولت روحانی پس از ناتوانی در تحقق به وعده های انتخاباتی و همچنین شکست برجام، به دنبال ایجاد جنجال و هیاهو برای به حاشیه بردن مطالبات مردمی و  ناکارآمدی های دولت و همچنین ایجاد دوگانگی و دو قطبی در جامعه می باشد. دو قطبی که به اذعان رسانه های اصلاح طلب تنها راه پیروزی روحانی در انتخابات ریاست جمهوری سال 96 می باشد.  اصلاح طلبان به خوبی دریافته اند که فقط با ایجاد دوقطبی می توانند پیروز انتخابات ریاست جمهوری شوند؛ ترفندی که در انتخابات 7 اسفند مجلس شورای اسلامی و مجلس خبرگان رهبری با آن توانستند در برخی شهرها موفیت هایی را به دست آوردند.

الان نیز موضوع همین است. به نظر می رسد موضوع مینو خالقی بهانه است و سران اصلاح طلب به دنبال تاثیرگذاری بر افکار عمومی هستند. فاز تخریب شورای نگهبان توسط اصلاح طلبان یک سال قبل از انتخابات کلید زده شد.  هجمه بی سابقه به این شورا به دلیل آن چه که رد صلاحیت گسترده و تایید صلاحیت تنها 30 نفر از کاندیدهای اصلاح طلب خوانده می شد_اما بعد از انتخابات همین حضرات می گفتند اصلاحات توانست بیش از 130 کرسی مجلس را به دست بگیرد_ و همچنین حمله هاشمی رفسنجانی به شورای نگهبان به دلیل عدم احراز صلاحیت سید حسن خمینی. به طوری که یکی از سران اصلاح طلب در مصاحبه اخیر خود گفته بود که "چه تضمینی وجود دارد که این اتفاق در انتخابات ریاست جمهوری 96 اتفاق نیفتد".

آیا اصلاح طلبان به دنبال برداشت محصول خود در انتخابات 96 ریاست جمهوری هستند؟