(به خدا سوگند تا شب و روز بر قرار است و ستارگان یکی پس از دیگری در می آیند در بر قراری عدالت و مساوات بین مردم کوتاهی نخواهم کرد،اگر مال از آن خودم هم بود باز هم میان همه مساوات برقرار می داشتم؛ چه رسد به آن که مال، مال خداست) خطبه 126 نهج البلاغه
این خطبه، حکایت ازآن دارد که حکومت علی(ع) چه قدر دقیق و شفاف بود، نظام اسلامی باید تا جایی پیش رود که بتواند این حد از عدالت علی(ع) را در جامعه جاری و ساری سازد، البته هدف اصلی ما از انقلاب اسلامی نیز همین بود.
مدتی است فیش های حقوقی که نه، فیش های چپاول بحث روز رسانه ها و شبکه های اجتماعی شده است و این ، مرا ترغیب کرد تا به سهم خود حرف دل مردم را ایجا بنویسم .
همان گونه که در خطبه بالا خواندیم مبارزه با فساد اقتصادی و شفافا سازی مالی در رابطه ی با بیت المال اساسی ترین هدف حکومت مولایمان علی(ع) بوده است واز این روست که مقام معظم رهبری در تمامی مسائل این خط حکومتی رابه عنوان الگوی عمل مسؤلین تشریح می کنند.
و ما که داعیه دار حکومت اسلامی هستیم باید حکومت علی(ع) را که در ان چیزی گستر ده تر از عدالت و تنگ تر از ظلم نیست را سرلوحه ی کار خود قرار دهیم چرا که در ورای مرز های این سرزمین تمامی عدالت جویان دنیا چشم به شیوه عمل مسؤلان ایران اسلامی در اجرای عدالت و مبارزه با فساد دو خته اند.
اکنون که سی و چند سال از انقلاب اسلامی ملت عزیز ایران می گذرد، وقتی به این چند سال نگاه می کنیم و نتایج رویکردها و فعالیت ها را می بینیم مشخص می شود در مسا ئلی که نظر امام راحل(ره) و مقام معظم رهبری(مدظله العالی) مد نظر قرار گرفته است، نتیجه ای صد در صد مطلوب حاصل شده است و همچنین مشخص می شود که اگر در فلان عملکرد طبق نظر و خواسته ی ایشان عمل می شد ، نتیجه می توانست چه قدر بهتر باشد. البته بنده به منظور اختصار قصد ندارم مصداقی صحبت کنم ، فقط یک نمونه اشاره می کنم که اگر مسؤلین فرامین هشت ماده ای مقام معظم رهبری(مدظله العالی) را چند سال پیش عملی می کردند اکنون با خبرهای داغ فساد های مالی مواجهه نبودیم.
ما برای اینکه به اهداف متعالیمان دست یابیم راهی جز پیروی بدون چون و چرا از رهنمود های ولی امرمان نداریم،رهنمود هایی که دارای مختصاتی ایدؤلوژیک بوده و نمی توان به سادگی از کنار آن عبور کرد. البته این رهنمود ها و بیانات برای عده ای که همه ی حیثیت خود را _برای انچه مر قوم داشته اند_گذاشته اند،بسیارمهلک خواهد بود و همانطور که دیده ایم عده ای مدام در برابر آن حرف های نابخردانه می زنند یا نکات و مقاصد دیگری را طرح می کنند که به نظر می رسد هدف اصلی از انجام این کارها-که متاسفانه دولت و تیم رسانه ایش دنبال می کنند- تمرکز زایی به سوی نقطه ی مورد نظر به منظور تمرکز زدایی از نقطه ی اصلی -که همان بیانات و رهنمود های رهبری بوده- می باشد
رهبری می فرمایند:حقوق های غیر منصفانه و ظالمانه از بیت المال ،نا مشروع ،گناه و خیانت به ار مانهای انقلاب اسلامی است و وقتی که ایشان لفظ خیانت را به کار می برند یعنی ابروی انقلاب به خطر افتاده است.
کسانی که این غارت را از بیت المال کرده اند خائن به نظام و ملت اند، اینان همان ها هستند که نفهمیدند ما برای این انقلاب کردیم تا کاخ نشینان و مرفهان بی درد را به پایین بکشیم نه این که همان افراد با چهره ای دیگر در همان کاخ ها جای خوش کنند.
مسؤلین باید اینان را صریح به مردم معرفی کنند و تمامی پول بیت المال را برگردانند، باید چاره ای سا زند که این مشکل ریشه کن شود نه این که بیایند و هیاهویی بر پا کنند و علت را به گردن این و ان بیاندازند و دیگری را مقصر نشان دهند.
مگر!! با این رویکرد، معیشت مردم درست می شود؟ یا جوانها سامان می یا بند؟ یا اینکه هزاران واحد تولیدی متوقف شده احیا می شود؟
مگر دیگر وقتی برای چاره اندیشی برای مشکلات باقی می ماند؟
البته که نه!
همین شده است که عده ای به خواب رفته اند و عده ای خود را به خواب زده اند و اینگونه ابروی نظام را لکه دار کرده اند.
نتیجه ی این رو یکرد و مسیری که دو ستان در پیش گرفته اند چیزی جز ایجاد فضای دو قطبی در جامعه و بی اعتمادی نسبت به مسؤلین نیست.
چرا صریح تک تک این مدیران متخلف و دست های پشت پرده را به مردم معرفی نمی کنید؟ اکنون ، مردم منتظرند که ببینند نتیجه ی چپاول بیت المال چه شد؟ نه این که آقای نوبخت بیایند و از انها تمجید نموده و کسی مثل صفدر حسینی را ذخیره ی نظام و امانت دار مردم معرفی کند. سوال ما از جناب نوبخت این است،که شما با چه معیاری نامبرده را اینگونه معرفی می کنید؟ آیا این معیار، معیاری علی وار است؟باید خدمت جنابعالی عرض کنم که این رهبری و مردمند که تعیین می کنندچه کسانی ذخیره و آبروی نظام هستند، این آقا که شما از او سخن می گویید امانت دار است یا امانت خوار؟ ! ایشان سر مایه ی نظامند یا سر ما یه دار نظام؟ چرا با این حرف ها دل مردم را به درد می آورید؟
ایا چنین مدیرانی با این خوی اشرافی گری و کاخ نشینی می توانند درد آشنای مردم باشند؟
ایا اینان می توانند شرمندگی پدری را که با دست خالی به خانه بر میگردد درک کنند؟
ایا می توانند فرزندی را درک کنند که با شکم گرسنه شب را به صبح می رساند؟ در حالی که در فیش های چپاولشان حقی عجیب و غریب به نام هزینه ی اوقات و فرا غت فرزند وجود دارد؟
جناب نوبخت این مردمند که ذخیره و ابروی نظامند نه چنین افرادی...!
* قائم مقام سیاسی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه بوعلی سینا همدان
حسن ستوده
1395/06/15 - 00:23
ماشاالله به این دانشجوی انقلابی