برگ برنده «غیرانقلابی‌ها»

خبرنامه دانشجویان ایران: وحید شورابی*//  ماجرای "یاشار سلطانی" و رابین هود بازی های اخیر "محمود صادقی" نماینده تهران در مجلس نشان داد که جریان تجدیدنظر طلب - بخوانید غیرانقلابی ها - زمان و زمین بازی را خوب تشخیص داده است. بدین معنا که این جریان به خوبی فهمیده است سرمایه گذاری روی برجام و مذاکرات هسته ای به تنهایی نمی تواند در انتخابات آینده ریاست جمهوری و شوراهای شهر برای آنها آورده ای داشته باشد.

لذا با تشخیص صحیح به این نتیجه رسیده اند که می بایست روی مباحثی همچون فساد اقتصادی که برای افکار عمومی جذابیت دارد تمرکز کنند و با مظلوم نمایی و فضاسازی بتوانند خود را قهرمان مبارزه با فساد معرفی کنند. این جریان با طرح اتهامات بدون سند در قبال برخی سیاستمداران اصولگرا و برخی نهادهای حاکمیتی آنان را به گوشه رینگ کشانده و وقتی دستگاه قضایی درصدد برخورد با آنان بر می آید و کار به دستگیری و بازداشت کشیده می شود با هوچی گری رسانه ای نظام را مخالف "آزادی بیان" معرفی می کنند که قصد برخورد با "مصلحان اقتصادی" را دارد و در نتیجه جامعه آنان را به عنوان "علمدار مبارزه با مفاسد اقتصادی" می شناسد.

یادم می آید حدود دوماه بعد از انتخابات مجلس دهم و قبل از تشکیل مجلس، ابطحی (رئیس دفتر خاتمی) را در جلسه ای دیدیم. در پایان جلسه ابطحی با حالت خنده به ما گفت: "۳۰ نفر را در لیست تهران گذاشتیم و به آنها گفتیم تا بعد از انتخابات مصاحبه ای نکنند!" منظورش این بود که این افراد آنقدر ناشی هستند که اگر قبل از انتخابات مصاحبه کنند ممکن است کار را خراب کنند! - اظهارات ناشیانه پروانه سلحشوری درباره حجاب اختیاری از جمله اقداماتی بود که اصلاح طلبان را به این نتیجه رساند که نمایندگانی به طرفداری از آنها به مجلس راه یافته‌اند، افرادی بی‌تجربه و فاقد توانمندی‌های لازم هستند و باید از بیرون مجلس مدیریت شوند.

حال چه کسی فکر می کرد روزی یکی از همین نماینده های لیست امید در تهران که از نظر اصلاح طلبانی همچون حجاریان فاقد توامندی های لازم اند و قبل از انتخابات به قول ابطحی ممنوع المصاحبه شده بودند تا مبادا با گاف احتمالی شان به ضرر اصلاح طلبان تمام شود، امروز به عنوان قهرمان و علمدار مبارزه به اصطلاح با مفاسد معرفی شده و هر روز در توئیترش افشاگری کند و رئیس فراکسیون شفاف سازی مجلس شود؟!

عدم راهبرد رسانه ای مشخص در جریان انقلابی در مواجهه با این پدیده و همچنین عجله دستگاه های مسئول در برخورد با قضیه ی "یاشار سلطانی" و "محمود صادقی" باعث شده است که قرار دادهای نفتی، fatf، کرسنت، فساد ۸ هزار میلیاردی و تمام آنچه که دولت علاقه دارد محرمانه بماند به ورطه فراموشی سپرده شود.

چه لزومی داشت برای برخورد با محمود صادقی آن اتفاقات افتد تا خوراک رسانه ای برای یک هفته ضدانقلاب فراهم کنیم؟! آیا با این کار زحمات افراد انقلابی همچون علیرضا زاکانی که برای روشن گری فساد کرسنت خون دلها خورده است هدر نمی رود؟! امروز مردم جامعه و طبقه متوسط چه کسانی را به عنوان "پرچمداران مبارزه با مفاسد اقتصادی" می شناسند؟ محمود صادقی و یاشار سلطانی یا افرادی همچون علیرضا زاکانی؟!

نگارنده مخالف برخورد دستگاه قضایی با اتهام زنندگان و تشویش کنندگان افکار عمومی که امنیت روانی جامعه را برای اهداف غیر الهی خود به هم می زنند نیست. حرف بنده این است که هیچ گاه  سناریوی مشخصی در قبال برخورد با این پدیده ها وجود نداشته است. نهادها بدانند رفتارهای آنها به پای جریان انقلابی نوشته خواهد شد.

* مشاور ریاست سازمان بسیج دانشجویی و مسئول شورای هماهنگی بسیج دانشجویی دانشگاه‌های آزاد