به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»، محمد ایمانی در کانال تلگرامی خود نوشت:
خبری از ادعای عایدی روزانه 170میلیون دلاری برای کشور در پسابرجام که حالا باید بالغ بر 54 میلیارد دلار شده باشد نیست؛ همچنان که از وعده افزایش ارزش پول ملی و قدرت خرید مردم. برعکس، نرخ دلار سیر صعودی به خود گرفته و در حال نزدیک شدن به 3900 تومان است. افزایش نرخ بیکاری به 12/7 درصد، رکورد 3 ساله را شکسته است. رتبه کسب و کار ایران در همین یک سال، دو پله سقوط کرده؛ برخلاف ادعای رشد 4 درصدی، رکود اقتصادی شدت گرفته و 15 هزار واحد تولیدی تعطیل شده‌اند.
به تصریح روزنامه اعتماد، طرح‌های دولت، رکود را حتی زخمی هم نکرده چه رسد به این که کاهش دهد. رکود سنگین بر بازار مسکن حاکم است اما روزنامه دولت خبر می‌دهد که 20 درصد بر قیمت مسکن در سال96 و در همین رکود فعلی افزوده خواهد شد! از مسکن اجتماعی کذایی همانند نام خود دولت، فقط نامی روی کاغذ مانده و دیگر هیچ .
سفره مردم ظرف 40 ماهه دولت یازدهم، 8 درصد کوچک‌تر شده، حال آن که هزینه‌های جاری دولت در همین دوره 3 برابر افزایش یافته است. بدهی دولت به شبکه بانکی در همین یک سال اخیر، افزایش 26 درصدی را نشان می‌دهد . اما مدیران‌نجومی حرامخوار در همین دوره رکود و ریاضت اقتصادی ، سور و ساتشان برقرار بوده و 7 ماه پس از افشای فیش‌های نجومی همچنان در حاشیه امنیت دولت قرار دارند. نقدینگی که مقدمه تورم است در همین دوره 3 برابر شده است بدون اینکه در خدمت رونق اقتصادی در آید. بعد از 1200 روز، اصلا دیگر سراغ 159 وعده از جمله وعده گشایش اقتصادی ۱۰۰ روزه را نگیرید.
دولت از نرخ تورم 8 درصدی می گوید اما حتی برخی مطبوعات حامی دولت مجبورند اذعان کنند تورم 28 درصد است که یک دلیل آن ، میل وزارتخانه ها به سیاست تعدیل و گران‌کردن بی‌حد و مرز قیمت حامل های انرژی و خدمات است. کشور به خاطر به کارگیری عوامل زد و بند پرونده فساد کرسنت در مدیریت عالی وزارت نفت، در انتظار حکم پرداخت خسارت 15 میلیارد دلاری به شرکت مفسد کرسنت است. و همزمان مدیران وزارت، بدون سر و صدا ، قراردادهای خسارتبار جدید ( IPC ) را با امثال شرکت بدعهد و رشوه دهنده توتال منعقد می‌کنند. در آن سوی میدان نیز دولت و کنگره آمریکا در همین 5 - 6 ماه اخیر طیفی از بدعهدی‌ها و غارتگری‌ها و تحریم‌های جدید را علیه کشورمان اعمال کرده‌اند.
وضعیت دولت مایه شرمساری در این میان روشن است؛ همه چیز داده و تقریبا هیچ به دست نیاورده. اما فکر می‌کنید امثال علی مطهری و محمود صادقی و بهروز نعمتی و عارف و ... و ائتلاف کذایی امید به عنوان وکیل ملت در مجلس چه می‌کنند؟ سوال و استیضاح و مطالبه‌گری یا تولید جنجال و حاشیه امن برای مدیریت بی‌کارنامه اما پر از تخلف و بدتدبیری؟! مدیران کم فروش و وزیران بی کفایت! آسوده بخوابید که وکلای اجاره‌ای مشغول کارند.
