عدالت فردا، توجیه فساد امروز نیست

خبرنامه دانشجویان ایران: محمد ادریسی// گذشته مادر عبرت‌ هاست،آینده پدر امیدهاست و التزام نادرست به حال فرزند ناقص ‌الخلقه ی این دو است. فساد هرکجا که باشد پدری دارد و مادری اما هیچ دیده اید در یک خانواده، از خطای زنی یا شوهری یا خواهری و برادری چشم پوشی می شود و یا اینکه اعتیاد فرزندی را کتمان می کنند و یا لغزش ها و اشتباهات وابستگان را فراموش یا که پشت گوش می اندازند و در کنار آن از درمان غفلت نمی شود یا که غفلت می شود و در حقیقت با مصالح عمومی نیزهمین برخورد می شود.

آنها که هدف، عقیده، دشمن و منافع مشترک دارند مدافع و محافظ یکدیگرند نه آنها که نژاد و زبان مشترک دارند.

مصالح عمومی مانند: امنیت و محیط زیست و بیت المال و عدالت برای همه سودمند است. مصالح و منافع عمومی یک کشور باید محافظانی به اندازه جمعیت همان کشور داشته باشد. برای مثال در کشوری که سی و یک استان هست اگر هر استان بخواهد تنها از خودش دفاع و محافظت کند و منافع خود را مد نظر قرار دهد و برای آن تلاش کند پس هراستان فقط یک محافظ دارد اما اگر هریک از استان ها از مصالح و منافع دیگر استان ها نیز محافظت نماید و مدافع حقوق آنها هم باشد آن وقت است که ما برای هر استان سی و یک محافظ و مدافع خواهیم داشت.

درمان انقلابی باید داشت اما نه با تهمت و افشاگری.شاخصی برای اندازه گیری عدالت اجتماعی در جوامع محلی و قومیتی  و حتی در نهادها برای غلبه بر مشکلات مرتبط با فساد که در توزیع خدمات اثرمی گذارد نیست که لازم است جدی گرفته شود.

برای این درد نسخه درمان انقلابی پیچیده شود تا رخنه جغرافیایی مانند شکاف درآمد ها افزایش نیابد که این شکاف و رخنه ناشی از فساد ، بر معاش و معاد جامعه ای که مردم ستون فقرات حکومت آن هستند اثر می گذارد و  باعث می شود آنها که مانند یک خانواده هستند را از هم دور یا که نسبت به هم بی تفاوت و یا دلبسته به بیگانگان کند و خلاصه اینکه عدالت فردا، توجیه فساد امروز نیست و در هر جا که فساد غلبه دارد پس اصل مبارزه با فساد است چون سرایت می کند و فساد یک جا محتبس نمی شود.

مقتدر مظلوم امام علی(ع) از دوستان خود شکایت می کند و درد و دلی جانسوز دارد که :«أرید ان اداوی بکم و انتم دائی، کناقش الشّوکه بالشّوکه »؛ می خواهم مشکلات و درد ها را با شما درمان کنم  و حال اینکه خود شما همین خودتان درد من هستید. یعنی حضرت رهبر و پیشوایی است که می خواهد اما نمی تواند چون کار شکنی می شود و مانند کسی است که می خواهد خار را با خاری دیگر خارج کند و حال اینکه خار را با وسیله ای و سوزنی که پاک باشد از پا یا دست خارج می کنند چون آلودگی ندارد و مقاومتی بیشتر دارد و درد تازه ساز نیست و بگذریم از اینکه خارها هم یکی دوتا نیست.

زنده دلی چنین گفت که در یک شهری شغالی از خانه مدیری خوردنی هایی را برد و رفت. در راه گرگ پخته ای را دید و با تعجب پرسید : این ها را از کجا آورده ای؟ شغال گفت: از خانه فلان رئیس اداره ی فلان.

آن گرگ باران دیده گفت: اگر نمی خواهی نسل فردایت در این منطقه و محیط منقرض شود برو و آن ها را سر جایش بگذار چون صبح آن مدیر که بیدار می شود و میبیند که خوردنی ها را برده اند و جای پای تو هست به زیر دستانش دستور می دهد که تمام شغال ها را به میخ بکشند و احتمال این هم هست که امنیت آنها که جای پا مثل تو دارند هم به خطر بیفتد.