ابتدای این هفته خبر تلخی از متروی شهرری منتشر شد. اما این حادثه تلخ 2 حاشیه شیرین داشت که نباید از ان غفلت شود.
خبرنامه دانشجویان ایران: ابتدای این هفته خبر تلخی از متروی شهرری منتشر شد. اما این حادثه تلخ 2 حاشیه شیرین داشت که نباید از ان غفلت شود.
به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از جهان نیوز٬ محسن مهدیان:
یکم حضور مردم؛
در این حادثه ورود مردم به صحنه و کنترل فرد جانی، از حاشیه های حائز اهمیت ماجراست. این درحالی است که چند روز پیش نیز مردم راننده مست خودروی اپتیما را در منطقه 17 دستگیر کردند. مدتی قبل هم خبر دستگیری یک سارق توسط اهل محل در تهرانپارس منتشر شده بود. داستان حضور مردم در حمله تروریستی بهارستان را هم فراموش نکرده ایم.
این اخبار را نباید دست کم گرفت. هنوز داستان میدان کاج را مردم فراموش نکردند. حادثه ای جنایی و شبیه به همین قمه کشی که در حضور مردمِ تماشاچی و دوربین بدست، رخ داد و البته قربانی گرفت. این رشد اجتماعی قابل افتخارست.
دوم. حضور روحانیت
حادثه متروی ری ممکن بود برای یک فردعادی رخ دهد. اما نقش یک روحانی در خبرساز شدن ماجرا موثر بود. چرا زخمی شدن یک روحانی اهمیت دارد؟ اهمیت ماجرا در حضور و نقش روحانیت در این صحنه و ایفای نقش اجتماعی اوست. هنوز جزئیات حادثه معلوم نیست؛ اما همین اندازه روشن است که پای ایثار یک روحانی در میان است.
سابقه این خون را مرور کنید.
▫️اردیبهشت ماه سال ۹۰ حجتالاسلام مصطفوی امام جماعت مسجد انصار الحسین تهران پس از امر به معروف یک دختر و پسر در خیابان نیروی هوایی در اثر ضربه یکی از اراذل چشم چپش را از دست داد.
▪️مدتی بعد حجتالاسلام فروزش امام جماعت وقت دانشگاه علوم پزشکی تهران که برای نجات یک دختر جوان از چنگال دو نفر از اراذل و اوباش از جانگذشتگی کرد، از ناحیه چشم آسیب دید.
▫️حادثه دردناک دیگر، شهید طلبه علی خلیلی بود که مقابل اشراری که میخواستند به زور دو خانم را در تهرانپارس به قصد تجاوز سوار خودرو کنند درگیر شد و از ناحیه شاهرگ آسیب دید و چند سال بعد به شهادت رسید.
▪️شهریور سال ۹۵ حجتالاسلام اخروی وقتی میخواست مانع مزاحمت دو جوان به یک خانم در کوچههای تاریک نیمهشب تهران شود با قمه اراذل و مقابل خانواده اش مجروح شد.
▫️و حالا حجتالاسلام ذوالفقاری امام جماعت مسجد مرتضی علی(ع) شهرری.
حرف باقی مانده؛
خواص جامعه وقتی وسط میدان باشند و نقش آفرینی کنند، مردم رشد می کنند. فرقی هم نمی کند میدان اجتماعی باشد یا سیاست و فرهنگ.
نقش آفرینی هم یعنی ایثارگری در دفاع از مردم. این از خودگذشتن خواص، مردم را رشد می دهد. لازم باشد برای ارتقای مردم، باید خون داد.
