مدافعان حرم با اعطای شهدای بسیاری در راه دفاع از مظلومین مسلمان دو کشور همسایه توانسته اند تا مرزهای دفاعی و امنیتی کشور را به پهنای باند مسافت آن دو کشور امتداد دهند و عملاً خط غربی را در قبال نفوذ فیزیکی زمینی تا ورایى آن سوی مرزهای کشور بیمه کنند.
مدافعان مظلوم حرم اما در راه این جهاد مقدس در راه خدا، داشته های خود را از همسر و فرزند گرفته تا جان شیرین و سر خود را فدا می نمایند و زیاد سخت نیست بفهمیم که اگر امنیت ایجاد شده از طرف این شهیدان بزرگوار نبود حتما بایست در خانه و کاشانه خود به استقبال داعشیان خونخوار و حیوان صفتی می رفتیم که به قول حاج قاسم عزیز، بچه را جلوی چشم مادرش سر میبرند.
سخت نیست بفهمیم که اگر این از خود گذشتگی ها و جان فشانی های شهدای عزیز مدافع حرم همچون شهید محسن حججى نبود حوادثی چون تجاوز داعش و طالبان به میرزا اولنگ افغانستان که حدود 47 نفر از دختران آن منطقه را به غارت جنسی و فروش بردند و شبیه آنچه در مجلس شورای اسلامی کشور ایجاد شد به امری روزمره برای ملت تبدیل می گشت.
در این بین اما اظهارات و اقداماتی تأسف بار و فضایی از برخی مسئولان کشور و البته سلبریتى هایی که با درد و کمبودهای واقعی جامعه فاصله ای نجومی دارند انسان را حیرت زده میکند. چطور میشود وقتی فرزندان این ملت در مقابل سگان قلاده پاره کرده سعودی صهیونیستی منطقه درحال کسب عزتمندى و اقتدار و صلابت برای کشور هستند برخی از نمایندگان مجلس در اقدامی ذلیلانه و حقارت آمیز با نماینده زن اتحادیه اروپا عکس سلفی میگیرند و برخی از چهره های ورزشی با کوته نظری هر چه تمام تر خون و فداکاری شهدای مظلوم مدافع را زیر سوال برده محکوم میکنند و سطحی نگرانه وجود فقر و فحشای درون کشور را به مقابله با دشمن آشکار و وحشی داعش و کمک رسانی به مردم مظلوم و مسلمان سوریه گره میزنند.
علیا مخدرات توجه ندارند که امنیت و استقلال امنیتی در کشور مقدم بر هر مقوله دیگری است چرا که اگر امنیت برقرار نباشد مسائلی به مراتب وحشتناک تر از فقر و فحشا بوجود خواهد آمد مسائلی که اگر تنها یک لحظه نگاه هایشان را از صفحه شبکههای زنجیری ماهوارهای معاندین و منافقین به سمت شبکه های داخلی بچرخانند حتما متوجه خواهند شد. یا اینکه اگر واقعا دلسوز هم وطنان محروم و مستضعف مان هستند برای اثبات ادعای خود نیاز نیست به سوریه و عراق رفته و جان فشانی کنند بلکه تنها از شهید محسن حججى عزیز الگو بگیرند و مدتی را در قالب اردوهای جهادی، انفاس و ابدان رفاه پرور خود را به خدمت مقدس به خلق خدا متبرک سازند.
