به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از جهان نیوز، فعالین اصلاح طلب گله مند شدند چرا بی بی سی رویه خود را تغییر داده و اخباری که به زعم اصلاح طلبان مهم است نادیده می گیرد.
در چند هفته گذشته صدای فعالن اصلاح طلب درآمده و از اینکه سیاست بی بی سی تغییر کرده و به صورت صریح تری سیاست براندازی نظام جمهوری اسلامی را پیگیری می کند شاکی شده اند. از نگاه اصلاح طلبان این خط مشی بی بی سی فارسی به معنای عبور از سیاست «اصلاحات در ایران» است که این طیف خود را نماینده اصلاحات در داخل ایران می دانند.
اینکه اصلاح طلبان بعد از یک قرن هنوز به سیاست های خباثت آمیز انگلستان در ایران پی نبرده جای بسی تعجب و تاسف است. محمدرضا جلائی پور در یادداشتی از اینکه بی بی سی فارسی به دستور مقام معظم رهبری برای واگذاری بنگاههای اقتصادی ارتش و سپاه توجه نکرده، آن را خارج از اصول حرفه ای رسانه ای تفسیر کرده است:« مهمترین خبر امروز (۳۰/۱۰/۹۶) در ایران خبر ماموریت مقام رهبری به ستاد کل نیروهای مسلح مبنی بر واگذاری بنگاه های اقتصادی سپاه و و ارتش به مردم بود. اما رسانه بی بی سی فارسی که گفته میشود حرفهای است در هیچکدام از برنامه های خبری خود توجهی به این خبر مهم نکرد و حتی نامی از این خبر هم در هیچکدام از برنامههای خبری اعلام نکرد!»
این فعال اصلاح طلب انتظار داشت تا بنگاه سخن پراکنی بی بی سی بخش های خبری خود را براساس توقعات اصلاح طلبان تنظیم کنند. وی دلیل این امر را نیز برآورد رسانه انگلیسی از وقوع بسترهای انقلاب دانسته و انتظار براندازی نظام جمهوری اسلامی را داشته : « به نظر من بی بی سی فارسی اعتراضات دیماه ۱۳۹۶ را مقدمه یک انقلاب و سرنگونی ج ا می دید و حتی گرایش مستتر خبری و تحلیلی این رسانه در هشتم تا پانزدهم دیماه این بود که خوب است چنین اتفاقی بیفتد! اما روند اعتراضات موید این علاقه بی بی سی نشد. و حالا در روز اخر دیماه این بنگاه خبررسانی می بیند که مقام رهبری ج ا یک دستور «اصلاحی» اقتصادی را صادر می کند، و ظاهرا این خبری نیست که به چشم دست اندرکاران بی بی سی فارسی بیاید. لذا این بنگاه خبری خبر مهم ماموریت به نیروهای مسلح را نادیده می گیرد و بی خیال انگاره حرفهای بودن بی بی سی می شوند.»
*بی بی سی فقط در این چند ماه خبیث شده است؟
پیش از این نیز محسن آرمین در یادداشتی به بررسی رویه جدید بی بی سی پرداخته بود. نگرانی اصلاح طلبان نسبت به عبور از جریان اصلاح طلب تنها محدود به خط رسانه ای بی بی سی نبوده و فعالین این طیف در جریان اعتراضات و آشوب ها نیز با دوگانگی آشکاری با آن برخورد کردند. از یک سو نگران از دست دادن موقعیت اپوزیسیون درون نظام خود بودند و به همین خاطر حتی افرادی چون عباس عبدی خواهان سرکوب آشوب گران شده بودند، از سوی دیگر به دفاع از آشوب گران و بازداشتی ها پرداختند.
محسن آرمین، از نیروهای چپ و عضو حزب منحله مجاهدین انقلاب اسلامی در یادداشت خود چنان از دست بی بی سی فارسی در مصاحبه با رضا پهلوی عصبانی می شود که از اصطلاح عنان از دست دادن مجری بی بی سی سخن می گوید:« جری بیبیسی در این گفتوگو چنان عنان اختیار از کف داد که او را رهبر اپوزیسیون نامید و از برنامه او برای دوران پس از سرنگونی جمهوری اسلامی ایران پرسید. نیازی به توضیح بیشتر نیست آنان که برنامههای بیبیسی را طی این مدت پیگیری کردند احتمالا از چند و چون ماجرا به خوبی آگاهند. خط خبری و تبلیغاتی بیبیسی در این مدت را میتوان اینچنین خلاصه کرد: پایان کار اصلاحطلبان و فقدان نیروی سیاسی مردمی و موجه در درون نظام که بتواند مطالبات مردم را پیگیری کند و ضرورت انتقال رهبری اپوزیسیون به خارج از کشور و پوشاندن این قبا بر تن رضا پهلوی.» به نظر می رسد بخش عمده ای از عصبانیت آرمین به خاطر جانمایی رضا پهلوی به عنوان اپوزیسیون مشروع نظام جمهوری اسلامی توسط بی بی سی باشد و زمانیکه این رسانه به صراحت از پایان کار اصلاح طلبی در ایران دم می زند، فعالین اصلاح طلب نسبت به خیانت این رسانه به خود بر می آشوبند و برای تخریب چهره شبکه انگلیسی بی بی سی، پای نظام را نیز به میان می کشند و برای تغییر نظام در ایران ابراز نگرانی می کنند!
از یاد نمی رود شبکه گسترده رسانه ای در ایران و خارج از کشور در مناسبت های مختلف به صورت پیاده نظام های رسانه ای جریان اصلاح طلب نقش آفرینی می کردند. در بسیاری از برنامه های بی بی سی فارسی یک پای ثابت گفتگوها و مناظرات نیروهای فعال اصلاح طلب بودند اما زمانیکه سیاست های این رسانه که از ابتدا نیز مشخصا نظام جمهوری اسلامی و مشروعیت آن را نشانه گرفته بود، مشمول حال اصلاح طلبان نیز می شود، این جریان به صرافت افتاده است.
در سال 88 و حمایت همه جانبه بی بی سی از نامزدهای اصلاح طلب، جنبش سبز و ضریب بخشیدن به رمز آشوب یعنی تقلب، رویکرد حمایتگرانه این رسانه از لیست های اصلاح طلبان در انتخابات اخیر و حضور گسترده کارشناسان و فعالین اصلاح طلب در برنامه های مختلف این شبکه، همه این موارد تنها نمونه هایی از هم سویی رسانه های معاند و اصلاح طلبان بوده است. با این وجود رویکرد بی بی سی در ماه اخیر در حمایت از آشوب گران و میدان دادن به افرادی چون رضا پهلوی، سلطنت طلبان و مجاهدین خلق، باعث شکایت اصلاح طلبان از نادیده گرفتن آنها شده است.
با توجه به واکنش اصلاح طلبان به خط مشی بی بی سی این سوال پیش می آید آیا آنها پیش از این آگاه نبودند که هدف اصلی رسانه انگلیسی تنها حفظ منافع غرب، براندازی جمهوری اسلامی و دشمنی با انقلاب اسلامی است؟ آیا زعمای اصلاح طلب و فعالین این جریان نمی دانستند که بی بی سی فارسی یکی از مهم ترین بازوهای کودتای 28 مرداد 1332 علیه دولت مصدق بود؟ آیا آنها رمز کودتای آن سال را که رادیو بی بی سی اعلام کرد(اینجا لندن است و اکنون ساعت دقیقا ۱۲ نیمه شب است) را فراموش کرده اند؟ همکاری بی بی سی با شرکت نفت و وزارت خارجه انگلیس در طول سال های جنبش ملی شدن صنعت نفت ادامه داشت و در چند مرحله از طریق ارسال کد در لابه لای اخبار و برنامه های فارسی و انگلیسی به مخالفان جنبش ملی شدن نفت و یا ماموران بریتانیایی کمک کرد.
بی بی سی فارسی از آغازین روزهای تشکیل خود رسانه ای برای حفظ و گسترش استعمارگری انگلیس بود و خباثت های آن علیه مردم ایران ثابت شده است. اصلاح طلبان یا خود را به آن راه زده اند و یا گمان می کردند که می توانند در هم سویی با این رسانه صدای خود را بلندتر به گوش نظام برسانند و اهداف شان را در همکاری با این رسانه خبیث پیگیری کنند.
بی محلی چند وقته بی بی سی به اصلاح طلبان در حالیست که فعالین این جریان همچنان انتظار دارند که این رسانه رویه خود را اصلاح کند و بار دیگر دست در دست هم همان سیاست های گذشته را دنبال کنند!
البته بی بی سی فارسی سال های گذشته نیز تلویحا به اصلاح طلبان درباره جدا کردن خط خود از نظام هشدار داده بود و رفتار کج دار و مریز آنها را شکست خورده می دانست. در تیرماه سال 1391، بی بی سی فارسی در یادداشتی به یکی از عناصر پاریس نشین خود اصلاح طلبان را به تغییر رویه خود دعوت کرده بود و راه آن نیز تنها از طریق براندازی می گذشت:« اگر اصلاح طلبان می خواهند به یک نیروی بالقوه در برابر رژیم تبدیل شوند، باید طرحی نو با بازیگرانی نو بریزند، با ویژگی براندازی جمهوری اسلامی به عنوان هدف اما با روش اصلاح جزء به جزء و هدف آنها باید به صراحت تغییر رژیم -همان که حکومت براندازی نرم می نامد و اصلاح طلبان از بیان آن شرمنده اند- اعلام شود. فاصله گیری شفاف و قابل احساس از اسلامگرایی به نحوی که مخالفان میان آنها و ایدئولوژی رژیم تفاوت را ببینند.» شاید با توجه به روندهای ماههای گذشته، و ناامیدی از تغییر رویه رسانه انگلیسی، این بار صراحتا توصیه بی بی سی را حلق آویز گوش خود کنند و باطن خود را بیشتر عیان سازند.
