ترجیح دفاع از حق شخصی بر ضرورت دفاع از انقلاب!

به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ روز گذشته احمدی شاهرودی نماینده مجلس خبرگان در استان خوزستان با صدور نامه ای خطاب به رییس هیات امنای دانشگاه آزاد اسلامی از عزل خود در هیات امنای این دانشگاه انتقاد کرد. او در بخشی از نامه خود می نویسد: "در روزهای اخیر از طریق فضای مجازی مطلع شدم، اینجانب که از طرف مرحوم آیت الله هاشمی رفسنجانی و هیات امنای مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی، افتخار عضویت در هیات امنای دانشگاه آزاد اسلامی منطقه (6) خوزستان را داشتم، از عضویت حذف و شخص دیگری جایگزین شده است".

وی در حالی در پایان این نامه نیز نسبت به اوضاع و احوال دانشگاه آزاد ابراز نگرانی کرده و سخن از ورشکستگی این دانشگاه به میان آورده است که خود تا مدتی پیش مسئولیت هیات امنای یکی از مهمترین مناطق این دانشگاه را بر عهده داشته و تا پیش از عزل سخنی در این خصوص به میان نیاورده است.

بر همین اساس حسین شمسیان در واکنش به این نامه با اشاره به یک خاطره ای نوشت: حدود دو سال قبل و در اوج دروغ پردازی ها در ماجرای «اعدام های 67» با شخصی که قاضی آن پرونده ها بود تماس گرفتم تا با بیان حقایق، نسل جدید را در تمیز حق از باطل یاری کند.

اما در نهایت تعجب و در حالیکه خودش هم به  قتل انسان های بی گناه(!) متهم می شد، حاضر نشد حرفی بزند!

در برابر توضیحات من و تبیین ضرورت دفاع از انقلاب خیلی خونسرد گفت: «اینها مساله مهمی نیست و صلاح نیست من مصاحبه کنم»! (او البته بعد ا ز فوت مرادش، و بعد از تاثیر آن ادعاها، امسال با یکی از خبرگزاری ها مصاحبه ای کرد)

حالا همان شخص عزل خود از منصب «هیئت امناء دانشگاه آزاد خوزستان - منطقه 6» را بر نمی تابد! نامه سرگشاده می نویسد، اتهام می زند و چنان سخن می گوید که گویی با رفتنش، ثُلمه ای به عالم علم و دانش وارد شده که جبران ناپذیر است!

گلایه می کند که چرا از زحماتش تشکر نشده و ...

نوع مواجهه با مسائل، بسیار عبرت آموز است. آنجا که پای حق نظام در میان است، کاهل و مسامحه گر و ملاحظه کار! و آنجا که پای حق شخصی (واقعا مسئولیت مادام العمر حق شخصی است؟!) است، صریح و آتشین!