به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از ورزش سه، در بازی دیروز سامارا، هری مگوایر و دله آلی در دو نیمهی بازی به سوئد گل زدند تا کار بزرگ انگلیسیها انجام شود. شاگردان گرت ساوتگیت حالا روز چهارشنبه در استادیوم لوژنیکی مسکو به مصاف کرواسی خواهند رفت. انگلیسیها در مرحلهی یکچهارم نهایی با تیمی سرسخت و سمج به نام سوئد روبرو بودند ولی با کمک نمایش درخشان دروازهبانشان جردن پیکفورد موفق شدند چالش سوئد را با موفقیت پشت سر بگذارند.
ساوتگیت و بازیکنان انگلیس بعد از بازی به مقابل هواداران خود در استادیوم رفته و درست مثل لحظات بعد از پیروزی دراماتیکشان بر کلمبیا، به جشن و شادی مشغول شدند. آنها حالا یک قدم با تاریخسازی فاصله دارند و درحالیکه برای رسیدن به بزرگترین رویداد فوتبالی دنیا تنها یک مسابقه در پیش رو دارند، با انتظار از آنها یک بار دیگر سنگین شده است.
سهشیرها در تاریخ خود برای بار سوم است که به جمع 4 تیم برتر جام جهانی راه یافتهاند. در دو مورد قبلی، آنها در جام 66 در خاک خودشان به قهرمانی رسیده اما در جام 90 ایتالیا با شکست در مقابل آلمان در ضربات پنالتی از رسیدن به فینال بازماندهاند.
آنها این بار برای راهیابی به فینال در مقابل تیمی خواهند ایستاد که بر اساس جدول فیفا، بیستمین تیم قوی دنیا است. در صورت راه یافت به فینال، یکی از دو تیم فرانسه یا بلژیک منتظر انگلیسیها خواهد بود.
نمایش انگلیس در مقابل سوئد اما به هیچ وجه کامل و بی عیب و نقص نبود. انگلیسیها بازی را کند و تنبل شروع کردند و در نیمهی دوم اجازه دادند پیکفورد بارها آزموده شود. موضوعی که مشخص بود ساوتگیت را ناراحت و عصبانی کرده است.
اما در روزی که بار انتظارها از انگلیس جوان افزایش یافته بود، انگلیس گرت ساوتگیت توانست کاری که لازم بود را انجام دهد. البته شکی نیست که ساوتگیت اشکالات تیمش را در گوشهی ذهنش یادداشت کرده و به آنها رسیدگی خواهد کرد ولی در جام جهانی، آن هم در مراحل حذفی، تنها نتیجه است که اهمیت دارد. و حالا انگلیسی که 12 سال بود طعم پیروزی در مراحل حذفی را نچشیده بود حالا دو بازی در مراحل حذفی جام جهانی را با پیروزی پشت سر گذاشته. ساوتگیت خونسرد و با طمانینه، تیمش را با چنان اعتماد به نفس و اقتداری هدایت کرده که یکی از جوانترین و بیتجربهترین تیمهای جام جهانی حالا جای خود را بین چهار تیم برتر جام رزور کرده و حتی راحتتر از بعضی از سه تیم دیگر، خود را به این مرحله رسانده است. ساوتگیت و انگلیس به واقع شایستهی تحسین هستند ولی شکی نیست که از این پس، بار انتظار از آنها به مراتب سنگینتر از قبل خواهد بود.
مگوایر و پیکفورد، دو ستارهی دیروز انگلیس، در اولین بازیهای این تورنمنت، لحظاتی ناکارآمد داشتند ولی اشتباهات آنها قابل درک بود. همه میدانستند بازیکنان جوانی مثل آنها برای تطبیق دادن خود با فشارهای منحصربفرد جام جهانی به اندکی زمان نیاز دارند.
مگوایر شاید به سبک و سیاق قدیمی انگلیسی بازی کند ولی ساوتگیت در آرایش دفاعی سهنفرهی خود به مردی با قدرت و جاهطلبی او نیاز دارد و مگوایر را میستاید. دیروز مگوایر بود که در سامارا کرنر ارسالی اشلی یانگ را با ضربهی سری دیدنی به گل تبدیل کرد تا تیمش از حریف پیش بیفتد.
پیکفورد هم که بعد از دفع فوقالعاده زیبای پنالتی کارلوس باکای کلمبیایی و قطعی کردن پیروزی تیمش در مرحلهی قبلی، مورد توجه قرار گرفته بود دیروز نشان داد توجهها به او بیدلیل نبوده است.
پیکفورد در این جام جهانی تلاش بسیاری کرد تا دستکم در یک بازی دروازهی تیمش را بسته نگه دارد و دیروز با ارائهی یک نمایش زیبا و بدون نقص از دروازهبانی، سوئد را در مقابل دروازهاش به زانو در آورد و به شایستگی، یک کلینشیت در جام جهانی به نام خود ثبت کرد.
دیروز مگوایر و پیکفورد ثابت کردند که در تیم ملی انگلیس بالغ شده و حالا مهرههای تاثیرگذار تیم هستند.
دله آلی در روسیه، از آغاز از نظر آمادگی بدنی مشکل داشت ولی هیچکس حتی برای یک لحظه شک نکرده بود که او فوتبالیست باکلاسی است و با غریزهی گلزنیاش میتواند گره کور هر بازی به بنبست رسیدهای را باز کند.
حتی گمانهزنیهایی مطرح شده بود مبنی بر اینکه ساوتگیت ممکن است دست به تصمیمی محافظهکارانه زده و علی را از ترکیب تیمش کنار بگذارد. علی به دلیل مصدومیت بازیهای پاناما و بلژیک را از دست داده بود و این احتمال واقعاً وجود داشت ولی سرمربی سهشیرها قبل از بازی نشان داد که آلی را از ته دل ستایش کرده و امیدواریاش به او را هرگز رها نمیکند.
واقعیت این است که دیروز آلی تا مدتها برای اینکه بتواند تاثیر مثبتی روی بازی بگذارد، دچار مشکل بود. ولی لحظهای که ساوتگیت به فرا رسیدنش امیدوار بود درحالی که ساعت گذشت حدود یک ساعت از زمان بازی را نشان میداد، از راه رسید. آلی خود را در نقطهی فرود سانتر زیبا و هوشمندانهی لینگارد قرار داد تا دروازهی سوئد را برای بار دوم باز کرده و امیدهای اسکاندیناویاییها را نا امید کند. هم انگلیس و هم ساوتگیت میخواهند این برای ستارهی جوانشان که میتواند کارهای بزرگی انجام دهد، نقطهی شروع یک برههی درخشان باشد.
اما آیا انگلیس میتواند برای فتح جام رویاپردازی کند ؟ چرا که نه. انگلیس در نیمهنهایی به مصاف کرواسی خواهد رفت و در هر رقابتی، وقتی کار به چنین مراحلی میرسد، هر چیزی ممکن خواهد بود.
البته شکی نیست که شاگردان ساوتگیت روز چهارشنبه در مسکو کار سختی در پیش خواهند داشت ولی واقعیت این است که انگلیسیها حالا انگیزهی فوقالعادهای پیدا کردهاند و بعد از هر پیروزیای که در خاک روسیه به دست آوردهاند اعتماد به نفس آرام و بیجنجالشان بزرگ و بزرگتر شده است.
بختهای اصلی قهرمانی از آن سوی جدول میآیند : بلژیک و فرانسه که در بازی دیگر نیمهنهایی به مصاف هم خواهند رفت. ولی فراموش نکنید که این جام جهانی، جامی غیر قابل پیشبینی بوده.
چه کسی میگوید انگلیس نمیتواند یک بار دیگر بر خلاف پیشبینیها موفق عمل کرده و یک ستارهی دیگر به پیراهن خود بچسباند ؟
