فرهنگ امری زنده و ارگانیک است. چیزی مثل یک درخت، مثل یکجانور، مثل یک انسان. میتوان با صبوری تلاش کرد یکی از شاخههایش به این سمت یا آن سمت سوق پیدا کند، میتوان شاخه دیگر را کوتاه کرد، اما تضمینی نیست موفق شویم.
به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»، علی علیزاده در صفحه اینستاگرام خود نوشت: فرهنگ و ارزشهای فرهنگی از جنس آهن و سنگ و شیشه نیست. فرهنگ را نمیتوان به جایی جوش داد. نمیتوان در درجه بالا گداختهاش کرد و به شکلی دلخواه درش آورد. فرهنگ امری زنده و ارگانیک است. چیزی مثل یک درخت، مثل یکجانور، مثل یک انسان. میتوان با صبوری تلاش کرد یکی از شاخههایش به این سمت یا آن سمت سوق پیدا کند، میتوان شاخه دیگر را کوتاه کرد، اما تضمینی نیست موفق شویم. گاهی مجبوریم واقعیت را بپذیریم و خودمان را با شرایط درخت تطبیق دهیم. در یک جمله فرهنگ یا سبک زندگی را نمیتوان به زور به شکل و قالبی درش آورد که میخواهیم. این کلیدی ترین نکته در تفاوت جنگ نرم و جنگ سخت هم است. اگرچه معتقدم نظام جمهوری اسلامی توان بالایی در تطبیق خود با تغییرات جامعه در این چهار دهه نشان داده اما برغم امکانات فراوانی که اجتهاد شیعی در اختیار حاکمیت قرار داده، پارادایم مهندسی فرهنگی که ذاتا پارادایمی غربی و مدرن است باعث اشتباه دید و مانعی برای واقعگرایی در بسیاری از موارد بوده. این نکته بعد از چهل سال هنوز یکی از اصلی ترین گرفتاری هایمان است. این همان نقطهای است که در این چهار دهه باعث استهلاک فراوان برای انقلاب و نظام و کلیت دولت-ملت ایرانی شده. و دقیقا دور همین نقطه یا نقطه ضعف است که دشمنان ایران مانند لاشخورهایی پرواز میکنند و سعی میکنند نارضایتی ها را بارور و تشدید کنند و بر رویشان نفت بریزند تا شعله بالا بگیرد.
