به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از روزنامه خراسان، آخرین باری هم که قیمت نان در کشور افزایش یافت، مربوط به آذر 93 بود که دولت قیمت نان را در استان های مختلف با اندکی افزایش تغییر داد. اگرچه طی سه سال گذشته بارها زمزمه های افزایش قیمت نان به گوش رسید اما هر بار به دلیل فشارهای رسانهای و اعتراضات مردم، دولت از تصمیم خود صرفنظر کرد. افزایش هزینه های تولید نان از سویی و نبود امکان افزایش قیمت نان که قوت غالب مردم به ویژه قشرهای ضعیف جامعه است، با گلایه های فعالان این صنف روبه رو بوده است.
حرف نانوایان که در سرما و گرما فعالیت خود را از نخستین ساعات روز آغاز می کنند و همیشه نیز به دلیل این تلاش ها مورد احترام و تکریم مردم بوده اند، این است که در این سه سال هزینههای ناشی از افزایش قیمت حاملهای انرژی و دستمزد کارگر و اجاره بها، قیمت تمام شده نان را افزایش داده و سود نان را کم کرده است که در برخی موارد دیگر اقتصادی نیست؛ تعداد نانوایی ها هم طی 10 سال گذشته چند برابر شده و از طرفی نانوایی های غیر مجاز همچنان فعالیت دارند و با این شرایط ادامه کار دشوار است . برای شنیدن درد دل های این صنف با تعدادی از آن ها هم صحبت می شویم.
ساعت 9 صبح است اما گرمای آفتاب بهگونهای است که تحمل اش بدون باد کولر ناممکن است؛ در همین هوای گرم و طاقت فرسا صورتش از شدت گرمای تنور برافروخته شده است اندکی دست از کار می کشد و میگوید: خندهدار است که امروز ارزانترین کالا در کشور نان است، در حالیکه زحمت و مشقت آن بیشتر است . از سال 93 دولت قیمت نان را ثابت نگه داشته اما هزینهها هر سال و هرروز بیشتر می شود . او ادامه می دهد : تنها زحمتی که دولت به خودش میدهد، این است که سهمیه آرد به ما میدهد اما نانواییها هم مانند بقیه اصناف،هزینه های آب و برق و گازشان در این سه سال بیشتر شده و اجارهها هم 100 درصد افزایش پیدا کرده است . دولت باید به نحوی هزینه تولید نان را کاهش دهد تا افزایش قیمتی صورت نگیرد اما نانوا هم متضرر نشود.
مدیرکل امور اقتصادی استانداری بابیان این که قیمت آرد سهمیهای تأثیر چندانی بر قیمت نان ندارد، میافزاید: آن چه امروز موضوع اصلی دغدغه قیمت نان شده، بحث هزینههای کارگری است و بحث قیمت آب و برق و گاز فقط 3درصد قیمت نان را متأثر از خود میکند و بالاترین سهم را هزینه کارگری تعیین میکند. پیشنهاد ما به ستاد تنظیم بازار بهصورت ترکیبی بوده به نحوی که بخشی از هزینهها در قالب افزایش قیمت نان و بخشی هم با پوشش برخی هزینههای جانبی به حمایت از نانواییهای یارانهای منجر می شود.
