کم آبی و گاومیش‌های سوخته

خبرنامه دانشجویان ایران: علی آغابابایی//  احتمالاً تصاویری که اخیراً عکاسان زحمتکش خوزستان از سوختگی گاومیش ها در تالار هورالعظیم ثبت کرده اند را دیده اید. خداروشکر این تصاویر در رسانه‌ای شدن و رساندن مشکلات دامدارهای استان به سراسر کشور تأثیر بسیاری داشت. اما نکاتی که بعضاً در مصاحبه ها گفته شد و لازم است مجدداً یادآور شوم:

بی شک مهمترین علت سوختگی گاومیش ها که تعداد آنها زیاد هم نیست، بی آبی و کم آبی منطقه خوزستان است، چرا که آتش سوزی تالاب هورالعظیم در اثر گرمای شدید و نبود آب کافی در تالاب صورت گرفته. همین آتش سوزی سبب وجود دود در آسمان اهواز و شهرهای اطراف شده است و متاسفانه تبعات بد خود را دارد که الحمدلله تلاش برای خاموش کردن آن درحال انجام است.

اما بحران آب استان، در آینده‌ای نه چندان دور، تبعات بسیار شدیدتر و اساسی‌تری برای دام‌های استان در پی خواهد داشت.

چرا که دام ها علاوه بر آب خوراکی، برای مصارفی از جمله خنک نگه داشتن بدن خود (خصوصاً در گاومیش بدلیل نداشتن غدد عرق در سطح پوست) و همچنین برای رشد علوفه مورد نیاز مصرف دام‌ها در کشاورزی به آب مناسب (غیر شور) نیاز دارند.

بی شک بحران بی آبی استان یا کاهش کیفیت آب تأثیر سوء بر تمام موارد فوق خواهد گذاشت و همچنین خطر انقراض برخی گونه های حیات وحش را هم به دنبال خواهد داشت و صنعت دام‌پروری استان رو به شدت در معرض خطر قرار میدهد.

اگر علوفه مورد نیاز دام‌ها که عمدتاً یونجه است را بعلت بی آبی یا شوری آب، نتوانند در زمین های کشاورزی کشت کنند، دامدارها مجبور به واردات علوفه از استانهای دیگر با هزینه گرانتر ویا تغذیه دام‌ها با مواد غذایی غیر مفید خواهند شد.

همچنین در مشکل اخیر آبادان نیز که همراه دوستان جهادی برای آبرسانی به روستاها رفتیم، برخی دامدارها که زندگی‌شان با محصولات و پرورش دام‌ها میگذرد، حاضر بودند آب تانکرها را به دام‌های خود بدهند و خودشان با آب شور لوله ها حمام کنند و زندگی بگذرانند. بعضی هم متأسفانه مجبور به فروش دام‌های خود شدند.

در خصوص گاومیش های سوخته هم خداروشکر اداره دامپزشکی استان هزینه درمانِ آن چند رأس را تقبل کرده ولی متاسفانه وسعت آسیب به حدی است که بعضاً ممکن است به درمان پاسخ ندهند.

از طرفی، دامدارها گاومیش را بعنوان دام به اصطلاح شیری پرورش میدهند و از گوشت آن کمتر  استفاده میشود. به همین علت صاحب گاومیش های سوخته که حاضر به ذبح این‌ها نیست، تمایل به زنده نگه داشتن آنها دارد که تاجایی که ممکن است از شیر و محصولات لبنی‌شان استفاده ببرد چون سرمایه‌ای غیر از همین چند گاومیش ندارد!

متاسفانه این گونه تبعات بی آبی شاید کمتر به چشم بیاید ولی به شدت صنعت دامداری و دامپروری استان را به مخاطره می اندازد.

بسیج دانشجویی دانشگاه شهیدچمران اهواز، بارها از مسئولین کشوری خصوصاً رییس سازمان محیط زیست (عیسی کلانتری) دعوت کرده است تا با بحث‌های تخصصی در جمع نخبگان و اساتید و دانشجویان این‌گونه معضلات بحران آب را بررسی کند ولی آخرین اظهارات ایشان در پاسخ به دعوت ها، شکایت به درگاه الهی، دعای باران و باد و همچنین عدم توانایی ایشان در تغییر برنامه های خود برای سفر به خوزستان بود!

امیدوارم تلاش‌های جهادگونه حداقل تأثیرِ تلنگرگونه را بر مسئولانِ بی دغدغه بگذارد و برای چنین مشکلاتی که زندگی مردم را تحت تأثیر قرار می‌دهد، غیرتی از خود نشان دهند و درصدد مرتفع کردن قدمی بردارند.

همچنین از سازمان‌ها، نهادها و گروه‌های حامیان حقوق حیوانات هم خواستارم در خصوص وضعیت دام‌های استان نیز حمایت همه‌جانبه‌ی خود را دریغ نکند و همانند سایر حیوانات، این نوع دام‌ها را نیز که عمدتاً صاحبانشان از روستاییان و مستضعفین جامعه هستند، حمایت کنند.