قطعا در نظام اسلامی رحم بر یکدیگر و پشتیبانی مردم از همدیگر بسیار مهم است اما در این بین نباید وظیفه ی حاکمیت را نادیده بگیریم. اگر هر بخش وظیفه ی خود را درست انجام ندهد یا رسانه ی ملی ضریب دهی اشتباه انجام بدهد، توازن به هم میخورد و خروجی مطلوب اتفاق نخواهد افتاد.
این کار صدا و سیما دو اشکال دارد:
صداوسیما باید چندین برابر ضریبی که به رحم مردم بر مردم در این پویش داده است به فشار بر دولت و مجلس می داد، و مطالبه گرانه از این دو قوه میپرسید چرا قانون مالیات بر عائدی سرمایه و مالیات بر خانه های خالی و قانون سر و سامان دادن به اجاره نشین ها را تصویب نمیکنند؟ چرا دولت لایحه ای برای رفع مشکلات مردم نمیدهد؟ و چرا آن زمان که این قوانین در حال تصویب بود یک وزیر مولتی میلیارد توانست جلوی تصویبش را بگیرد؟
صدا و سیما اگر میخواهد مردمی بودن خود را نشان دهد، الان که کمر مردم در زیر فشار اجاره ها خم شده باید روزی چند گزارش درباره ی مافیای مسکن و مشاورین املاک آماده و پخش کند و چندین برنامه در باره ی اهمیت قوانین ذکر شده طراحی و تولید کند، وزیر مستعفی را به صدا و سیما بیاورد، او را مواخذه و محاکمه کند! اما چه کنیم که در صدا و سیما هر چیزی و هر کسی بر منافع مردم مقدم اند!
اما اشکال دومش این است که توازن ندارد یعنی صبح تا شب در حال مانور اشرافیت و تشویق به مصرف زدگی است و از طرفی الگویش عصر جدید و استعداد هایش است، بعد در زیر نویس می گوید بله اگر به هم رحم کنید خیلی خوب است!
صدا و سیماباید بفهمد که نمیشود با این دست فرمان در سریال ها، تبلیغات و برنامه ها فرهنگ صاحبخانه خوب را جا انداخت. صدا و سیما باید بفهمد فرهنگ امری همه جانبه است و از طرفی برای هر موضوع باید به موقع عمل کرد و اگر زمانش گذشت دیگر فایده اولیه را نخواهد داشت.
* عضو شورای مرکزی جنبش عدالتخواه دانشجویی
