میرحمایت میرزاده در گفت وگو با ایلنا، در پاسخ به سوالی مبنی بر این که بر طبق گفتههای حاجی میرزایی آموزش و پروش با کمبود ۱۰۰ هزار معلم رو به رو است، این کمبود نیرو انسانی چگونه باید جبران شود، اظهار داشت: کمبود معلم مطلب جدیدی نیست اما این اواخر خود را بیشتر نشان داده است. هنگامی که آموزش و پروش و سیستم آموزشی کشور با این کمبود نیروی انسانی مواجه میشود، از طرق مختلف آن را جبران خواهد کرد که این امر باید سریعتر اتفاق بیفتد.
این عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی تشریح کرد: کمبود نیروی انسانی و معلم باید از کانال تقویت و افزایش ظرفیت دانشگاه فرهنگیان جبران شود.
وی افزود: یعنی اگر بخواهیم داستان کمبود معلم را تمام کنیم؛ باید مراکز و دانشسراهای تربیت معلم که در گذشته در استانها، شهرستانها و مناطق محروم وجود داشتند، احیا کنیم. این مراکز نیروی بومی را برای معلمی تربیت میکردند که از همین طریق کمبودها را جبران میکردند.
نماینده مردم گرمی یاد آور شد: کمبود نیروی انسانی و معلم که چندسالی است در آموزش و پروش پدیدار شده از زمانی آغاز شده که دانشسراها و مراکز تربیت معلم روستایی و عشایر بسته شد.
وی خاطرنشان کرد: تمام شهرستانهای ایران این مراکز را داشتند، نیروهای بومی روستایی و عشایری پذیرفته میشدند دورههای معلمی را میگذرادند و سپس در ده و بخش خودشان مشغول به کار میشدند، اما از روزی که این مراکز تربیت و دانشسراها بسته شد، به اسم اینکه دانشگاه فرهنگیان را تاسیس میکنیم تا نیروی انسانی از آن محل تأمین شود، با مسئله کمبود معلم مواجه شدیم.
میرزاده تاکید کرد: اگر میخواهیم به صورت ریشهای مشکل کمبود معلم را حل کنیم باید دوباره مراکز و دانشسراهای تربیت معلم عشایر و روستایی را فعال کنیم.
این نماینده مجلس شورای اسلامی با اشاره به اینکه افزایش ظرفیت دانشگاه فرهنگیان باید به شرط بومیپذیری باشد، گفت: اگر در شهرستانی کمبود معلم وجود دارد باید از سهمیه همان شهرستان و استان استفاده شود نه این افراد غیر بومی و محلی استفاده شود.
وی با بیان اینکه پذیرش نیرو غیربومی در دانشگاه فرهنگیان مشکلات خود را دارد، عنوان کرد: غیر بومی فقط میخواهد استخدام شود وقتی هم که استخدام شد این بحث پیش میآید آقا و خانمی که استخدام شدهاند چگونه به آن شهرستان رفت و آمد داشته باشند و زندگی کنند در حالی که اگر نیروی بومی پذیرفته شود این مشکلات وجود ندارد.
میرزاده ادامه داد: در حال حاضر چه باید کرد؟ در سالهای گذشته اقداماتی صورت گرفت که باید ادامهدار باشد آمدند کمبود معلم را از طریق به کارگیری نیروهای حقالتدریسی و ظرفیت یک سوم نیروهای بازنشسته جبران کردند، در صورتی که این اقدامات موقتی است و باید مراکز و دانشسراهای تربیت معلم را احیا کنیم.
