به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از نیواطلس، سیاه چاله ها در اندازه های مختلفی وجود دارند. نمونه های کوچک آنها فقط چند برابر خورشید هستند و ابرسیاهچاله هایی عظیم در قلب کهکشان ها وجود دارند.
اما اکنون محققان دانشگاه اوهایو ادعا می کنند کوچکترین سیاهچاله را رصد کرده اند که خود نشان دهنده گروه جدیدی از این اجسام مرموز آسمانی است.
محققان مدتی طولانی تصور می کردند سیاهچاله ها فقط در ۲ اندازه وجود دارند. نخست سیاهچاله هایی که اندازه آنها ۵تا ۳۰ برابر خورشید است. در دسته دوم نیز سیاهچاله هایی وجود دارند که حجم آنها چند میلیون برابر خورشید است.
در این میان عده ای معتقدند این دو دسته به طور کامل انواع مختلف سیاهچاله را دربر نمی گیرند و طیفی از سیاهچاله های متوسط بین این دو گروه وجود دارد که حجم آن بین ۱۰۰ تا ۱۰ هزار خورشید است. درهمین راستا شواهدی نیز وجود دارد.
اما در این میان در بخش انتهایی این طیف و سیاهچاله های بسیار کوچک نیز شکافی وجود دارد.
هنگامیکه ستارگان منفجر می شوند به سیاهچاله ها یا ستاره های نوترونی پر انرژی تبیدل می شوند. به نظر می رسد با درنظر گرفتن این امر اندازه کوچکترین سیاهچاله به ۲.۱ خورشید باشد. سیاهچاله ای که حجم آن کمتر از این مقدار باش، به یک ستاره نوترونی تبدیل می شود. اکنون این سوال به وجود می آید آیا سیاهچاله ای با حجمی بین ۲.۱ تا ۵ برابر خورشید وجود دارد؟
دانشمندان برای بررسی این امر اطلاعات رصدخانهAPOGEE را مطالعه کردند که طیف نور ستارگان مختلف را می سنجد.
آنها هرگونه تغییری در این ستارگان که نشان دهد آنها دور شی نامرئی مدار می زنند را بررسی کردند. از ۱۰۰هزار ستاره ثبت شده در کاتالوگ این رصدخانه ۲۰۰ مورد را با دقت بررسی کردند. در مرحله بعد آنها هزاران تصویر از هر ستاره در پروژه all sky automated را مطالعه و از میان آنها یک کاندیدای احتمالی را انتخاب کردند.
این کاندیدای احتمالی یک ستاره سرخ به نام 2MASSJ05215658+4359220 بود که به نظر می رسید دور شی مداری می زند.
محققان پس از بررسی های بیشتر اندازه شی مذکور را ۳.۳ برابر حجم خورشید تخمین زدند.
تاد تامسون محقق ارشد این پژوهش می گوید: ما در اینجا روشی تازه برای تحقیق درباره سیاهچاله ها یافته ایم اما احتمالا یکی از نخستین نمونه های دسته ای جدید از سیاهچاله های کوچک را رصد کرده ایم که دانشمندان تاکنون درباره آنها چیزی نمی دانستند. حجم اشیای آسمانی درباره نحوه شکل گیری و تکامل آنها به ما می آموزد.
