خبرنامه دانشجویان ایران: حمزه دستیار*// خیزش های اجتماعی در حال شنیده شدن هستند، خیزش هایی علیه وضع نامناسب و نابسامان در حوزه های مختلف کشور! خیزش هایی از جنس های مختلف و جالب این که بیشتر از جنس آشنای بچه های انقلاب هستند!!!
ما به فلان ساختار فشل، به فلان عملکرد و یا بهمان روش اعتراض داریم، اتفاقا اعتراضمان جدی هم هست! کجا باید فریاد بزنیم؟ کجا اعتراض کنیم که اسممان ضد انقلاب نشود؟ کجا داد بزنیم که تشویش اذهان و اقدام علیه امنیت ملی نباشد؟ چه فرآیندی طی کنیم که در پازل آمریکا و استکبار نباشد؟
اگر بازاریان اعتراض دارند! اگر دانشجویان مطالبه دارند! اگر قیمت ها بی دلیل افزایش یافت! اگر هر اگرِ دیگری شکل گرفت که نیازمند پویش، اعتراض و یا خواست عمومی مردم باشد؛ باید کجا و از چه طریقی به گوش مردم برسد؟
از چه فرآیندی که نه در پازل دشمن باشد، نه اشرار بتوانند سوء استفاده کنند و نه مردم بخاطر خواسته برحقشان بازخواست شوند یا از این که بازخواست شوند، بترسند؛ مطالباتمان را پیگیری کنیم
وقتی پاسخ سوالات و دغدغه های مردم داده نشود، وقتی مردم نتوانند جایی خواسته هایشان را مطالبه کنند، مجبور می شوند به خیابان بریزند و آن جا داد بزنند و این می شود که اغتشاشگران میدان دار اعتراضات می شوند.
معتقدم اینچنین ساختار مناسبی در جمهوری اسلامی وجود ندارد، این بی توجهی به افکار عمومی و خواست های مردمی تلخ کامی های زیادی به دنبال داشت و خواهد داشت. راهکار آن ایجاد بستری مناسب برای مطالبات مدنی هست، راهکاری که احقاق حقوق شهروندی را تضمین کند و امنیت روانی جامعه را در پی داشته باشد.
تا کی باید کارگران معترض بنری با خود حمل کنند که روی آن عکس امام و رهبری درج شده و نوشته شده " ما ضد انقلاب نیستیم، پیرو رهبری هستیم، ما فقط دنبال حق خودمان هستیم" ؟؟؟
آیا این سر حد مظلومیت یک ملت مسلمان و انقلابی نیست؟ آیا این رفتار اوج مظلومیت جامعه ای نیست که همواره در خط امام و رهبری اش ایستاده و بزرگ ترین تحریم های تاریخ را بخاطر انقلاب و اسلام و نظام حاکم اش متحمل شده است!؟
جمهوری اسلامی باید بستر مناسب مطالبات مدنی را ایجاد کند، بستری که سوزاندن اموال مردم و بیت المال و فیلترینگ اینترنت و خطوط ارتباطی و ... را بهمراه نداشته باشد. ما راه حل این مسئله را داریم و بزودی منتشر خواهیم کرد.
* دبیر سیاسی اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان مستقل
