به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از ورزش سه، دو هفته ای هست که تیم ملی فوتبال ایران سرنوشت صعود خود از گروه مرحله نخست مقدماتی جام جهانی و جام ملتهای آسیا را گره خورده می بیند؛ اتفاقی که با شکست برابر عراق رقم خورد و تیم ملی دومین باخت متوالی را در فاصله یک ماه تجربه کرد.
اما حالا بلاتکلیفی های تیم ملی تنها محدود به شانس صعودش به دور بعدی نیست. بلکه اساسی ترین موضوع حول تیم ملی یعنی سرمربی آن هم نامشخص است.
مارک ویلموتس، سرمربی بلژیکی تیم ملی ایران قبل از دیدار با عراق، دیرترین زمان ممکن را برای حضور در ایران انتخاب کرد و هر روز که بدون حضور وی می گذشت، تردیدها درباره رابطه او با فوتبال ایران و آرام بودن اوضاع حول تیم ملی بیشتر می شد. در نهایت مشخص شد که ویلموتس و دستیاران خارجی اش به خاطر عدم دریافت دستمزد، خیال آمدن به ایران را نداشته اند. سرانجام مهدی تاج اعلام کرد که فدراسیون به شکلی دشوار و از طریق کشور ترکیه، پول را به دست ویلموتس رسانده و او به ایران می آید تا اردوی قبل از بازی را آغاز کند. ایران بعد از این اردوی کوتاه، به بازی با عراق رفت و دومین شکست متوالی خود را متحمل شد.
بعد از شکست مقابل عراق، اهالی فوتبال با پروای کمتری درباره کیفیت تیم و عملکرد ویلمتوس صحبت کردند و اظهارنظرها در راستای نیاز به تغییر مربی در تیم ملی هم بیشتر شد. در این اثنا تعطیل شدن تمرینات تیم ملی بعد از باخت به عراق و استفاده نکردن از فرصت تمرین برای هماهنگی بیشتر در روزهای فیفادی هم به بدگمانی ها درباره انگیزه و اشتیاق سرمربی تیم ملی بیشتر شد.
نهایتا فاز جدید خبرهای پیرامون تیم ملی از چند روز پیش آغاز شد که ناگهان خبرهایی از قطعی شدن حضور برانکو ایوانکوویچ روی نیمکت تیم انتشار یافت. هرچند خود برانکو کاملا مذاکره و صحبت با فدراسیون نشین های ایران را تکذیب کرد، اما دیگر مشخص بود که ماجراهای فدراسیون با ویلموتس به مراحل جدیدی وارد شده و اختلافات عمیقی بین آنها به وجود آمده است.
روز گذشته تا حدودی از این شکاف پرده برداری شد. ابتدا توییت های تند مارک ویلموتس نشان داد او اصلا از شرایطش در تیم ملی ایران راضی نیست و حتی اوضاع را غیر قابل تحمل توصیف می کند! بعد از این اتفاقات هم سخنگوی فدراسیون فوتبال افشا کرد که قبل از دیدار با عراق، ویلموتس حتی درخواست فسخ قرارداد هم به فدراسیون داده و در این حد ابراز نارضایتی کرده است.
در مجموع آنچه درباره مارک ویلموتس واضح و روشن است، بی انگیزگی و عدم تمایل به کار جدی و پیگیر در ایران است. مرخصی های طولانی مدت و عدم حضور در ایران و نزدیک به بازیکنان و لیگ، تعطیلی اردوی تیم در روزهای فیفادی و حتی بعضا تصمیمات منفعلانه در حین بازی مقابل عراق این را اثبات می کند که ویلموتس نسبت به دورانی که ایران را به عنوان مرحله جدید ماجراجویی حرفه ای خود انتخاب کرد، تفاوت بسیاری کرده است. تصاویر مارک ویلموتس در اولین حضورش روی نیمکت ایران که مربوط به دیدار تدارکاتی مقابل سوریه است، به قدری با شور و حال این روزهای او تفاوت دارد که قابل باور نیست از اولین تجربه تیم ملی با ویلموتس فقط 5 ماه گذشته است.
هیجان مارک ویلموتس در روزهای ابتدایی، سر زدن او به اماکن مختلف فوتبالی ایران و البته وعده های بی امانش برای ارائه فوتبال تهاجمی، همه اهالی فوتبال را امیدوار کرده بود که بعد از دوران خوب و طولانی مدت کارلوس کی روش، از حیث نتیجه گیری هم تیم ملی را در اوج ببینند و روزگار تیم ملی طلایی تر از گذشته شود. اما حالا هیچ خبری از رویاهای چند ماه قبل نیست؛ نه ویلموتس انگیزه و امیدی از خود نشان می دهد، نه تیم ملی تهاجمی بازی می کند و نه کسی را می توان یافت که به طلایی شدن تیم ملی با این سرمربی هنوز امیدوار باشد.
ویلموتس و فدراسیون ایران قطعا با تحقیق، یکدیگر را برای همکاری انتخاب کردند اما مرد بلژیکی هرچه از شروع کارش در ایران گذشته، کم انگیزه تر ظاهر شده و اخیرا حتی درصدی از اشتیاق و هیجان روزهای اول خود را هم به همراه ندارد. هرچند مشکلات مالی رفته رفته در فوتبال ایران بیشتر شده و ویلموتس با مشکلات زیادی مبلغ مورد نظر از قرارداد خود را دریافت کرده، اما از طرفی کار با یک سرمربی بی انگیزه در شرایطی که ایران نیاز به کسب حداکثر امتیازات برای رهایی از یک مخمصه بزرگ دارد، یک ریسک برای فدراسیون به حساب می آید.
حالا در شرایطی هستیم که بر خلاف صحبت های مسئولان فدراسیون، ویلموتس حرفی از جلسه رودررو نزده و ضمن اشاره به نقض تعهدات فدراسیون فوتبال ایران، اشاره کرده که مسئله را از طریق وکلای خود پیگیری می کند. بدین ترتیب، به نظر نمی رسد چندان سرنوشت مثبتی در انتظار این رابطه کاری و حرفه ای باشد و باید منتظر آینده ماند و دید سرانجام چه کسی تیم ملی ایران را در ادامه مسیر دشوار به سمت جام جهانی هدایت خواهد کرد.
