دوگانه حق و باطل

خبرنامه دانشجویان ایران:  محمدحسین صبوری*//  آیه ۱۱۲ سوره انعام، دو گونه معارض را در برابر پیامبران عنوان میکند، که میتوان اشاره ای باشد به تقابل همیشگی قدرت های پنهان و آشکارِ غیر توحیدی(*) با مُصلحان تاریخ.

استکبار در معنای عام خود، به معنی برتری جویی ست؛ و مستکبر به جهت خوی سلطه طلبانه اش همواره حق را انکار می کند.

جنود شیطان پیش از سلطه جویی در روی زمین، سلطه ی #نفس شیطانیِ پنهان خود را پذیرفته اند و اکنون در برابر هر نوع تغییر جهتِ منافع خود به سمت حقوق برابر میان بردگان و آقایان(جهان سوم و جهان اول به زعم امروزیِ شان) مقاومت و معارضه خواهند داشت.

استکباری که در قامت فرعون (نماد سلطان جائر)، هامان (نماد اشراف صاحب نفوذ) و قارون (نماد ثروتمندان) به عصر موسی (ع) محدود نماند، و در مواجهه با تمام رسولانِ مأمور به تحقق نظام دینی، بروز و جبهه گیری داشته اند.

طبق سنت قرآن، طاغوت داخلی و خارجی یا همان استکبار داخلی و خارجی، در موضع تقابل با آرمان پیامبران الهی(جامعه توحیدی) برخواسته و به صورت جن یا انس (پنهان یا آشکار) هر دو پیرو یک منطق (نفی حاکمیت اله)، به دشمنی با حکومت های دینی می پردازند.

لیکن دشمن شناسی، به  مختصات دقیق دو جبهه تاریخی «حق و باطل» نیاز دارد.

دوگانه هایی که در «حکومت صالحان و حکومت ستمگران»، «یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ و یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ الطَّاغُوت»ِ، «مستضعفین و مستکبرین»، «حاکم عادل و حاکم جائر» و... عینیّت می یابد.

از آیه فوق، این نکته نیز قابل برداشت است که؛ توقع ریشه کن شدن فی البداهه دشمنان بدون تلاش برای قوی شدن خودمان، متوهمانه و به دور از سنت الهی است.

باید به خاطر داشت که بر سر راه پیامبران الهی نیز مخالفین گوناگونی وجود داشته اند، که نه تنها از تمام ابزارهای خویش در تکذیب ولیّ خدا استفاده کردند، بلکه در این مسیر با یکدیگر ائتلاف و همدلی نیز خواهند داشت. [یوحی بَعضُهُم اِلى بَعضٍ]

شاید راهکار مقابله با دشمن در «یُؤْمِنُونَ بِالْأَخِرَة» آیه بعد قابل جستجو باشد؛ ایمان به خدا یی که کیفیتش را به کمک آیات ۱ تا ۵ و ۱۷۷ سوره بقره میتوان فهمید.
-----------------------
* در تفسیر برخی آیات قرآن از «پذیرش شیطان» به اطاعت غیر خدا و ولایت طاغوت تعبیر شده.

* دبیر اسبق اتحادیه جنبش عدالتخواه دانشجویی