خبرنامه دانشجویان ایران ؛به نقل ازشبکه خبر دانشجو،در شرایطی که بعضی شبه رسانه های خارجی بویژه بی بی سی فارسی، همچنان بنزین بر آتش فتنه می ریزند، توجه به شیوه روایتگری برخی «BBCهای مجوزدار» وطنی، قابل تامل است.
در حالی که خبرنگار تلویزیون بی بی سی فارسی که هم اکنون به «صدای اغتشاشگران»، تبدیل شده است، از ایران اخراج شده، عملکرد برخی رسانه های وطنی که بعضا با هزینه بیت المال اداره می شوند، توجه آگاهان مسایل سیاسی و رسانه ای را به خود جلب کرده است.
سلطه نرم افزاری و نقش رسانه
انگلیسی ها از قدیم الایام و بویژه با اقدامات توسعه طلبانه ای که در قرن معاصر انجام دادند به «روباه پیر» معروف شدند.
سازمان جاسوسی انگلستان همواره برای بزرگترین سازمان های ضد جاسوسی جهان دردسرسازی کرده و شیوه های جذب و بکارگیری جاسوسان و جاسوسی آنها آوازه ای دیرینه دارد.
یکی از ابزارهای مهم انگلیسی ها برای گسترش سلطه خود، پس از شکست در سلطه سخت افزاری بر جهان در قرن نوزدهم و عقب نشینی از مناطق تحت استعمار بریتانیای کبیر، همواره تسلط فرهنگی، زبانی و رسانه ای بر فکر مردم جهان بوده است.
انگلیس را می توان از جهت گستردگی رسانه های عربی، انگلیسی، فارسی و ... می توان در میان کشورهای جهان برجسته دانست، رسانه هایی که نه تنها بر پهنه گسترده ای از مخاطبان نفوذ سیگنالی دارند بلکه بر شنوندگان و بینندگان خود نفوذ فکری و فرهنگی هم دارند.
نمایش بی طرفی و انفعال بیننده
با یک نظرسنجی ساده از تعدادی از ایرانی هایی که از طریق ماهواره، اخبار، گزارش ها و میزگردهای بی بی سی فارسی را تعقیب می کنند، قطعا حداقل هفتاد درصد از آنها خواهند گفت بی بی سی فارسی یک رسانه «بی طرف» است.
آنها قطعا خواهند گفت: بی بی سی همواره هنگام گزارش دادن از یک موضوع ابعاد مختلف آنرا نشان می دهد و حتی در میزگردها و تماس های تلفنی و ویدئویی به همه مخاطبان با سلیقه های مختلف اجازه ابراز نظر می دهد.
می توان این تلاش بی بی سی برای بی طرف نشان دادن خود را نقطه تمایز این رسانه از رسانه های دیگر دانست و گرچه در عالم رسانه چنین گفته می شود که رسانه باید بی طرف باشد، اهالی بی بی سی معتقدند رسانه باید خود را بی طرف نشان دهد و چقدر حرفه ای کار خود را انجام می دهند.
اهالی بی بی سی با تجربه ای به گستردگی عمر مستعمرات خود در دوران بریتانیای کبیر، با نشان دادن همه ابعاد یک موضوع اما از زاویه ای که خود می خواهند، در حالی که به لحاظ روانشناختی بیننده و شنونده آنها موضع دفاعی در مقابل آنها ندارد به خوبی به او جهت می دهند.
همیشه مخاطبین یک رسانه با اطلاع از جهت گیری خاص آن در مقابل اخبار و گزارش های منتشره آن موضع می گیرند اما بی بی سی فارسی با بی موضع یا بی طرف نشان دادن خود حتی از قربانیان فکری و فرهنگی خود فرصت دفاع یا واکنش را هم می گیرد و قربانیان خیلی راحت خود را تسلیم امواجی می کنند که جمع آنها را به سمتی که استعمار پیر می خواهد هدایت می نماید.
با اخراج خبرنگار بی بی سی از ایران و اقداماتی که وزارت خارجه انجام خواهد داد و همچنین با خروج اهالی بی بی سی از استتار و حمایت قاطع آنها از اغتشاشگران و روشن شدن مواضع آنها برای ملت، امید است که پای آنها از سرزمین فرهنگی و فکری ایران برای همیشه بریده شود.
بی بی سی منشی بعضی رسانه های داخلی
اما تاسف آور آن است که بعضی روزنامه ها، سایت ها و خبرگزاری های داخلی مدعی بی طرفی که تحت عناوینی چون اصولگرای منتقد دولت یا اصولگرای اصلاح طلب در حال فعالیت هستند، نیز همان شیوه بی بی سی را برای انتقال اخبار بکار می گیرند و می توان آنها را نیز «بی بی سی های مجوزدار» نامید.
رسانه هایی که مخاطب، آنها را فاقد جهت گیری جناحی و حزبی می بیند و حتی با مجوزهای سازمان های دولتی و حتی نهادهای انقلابی فعالیت می کنند اما در طول چهار سال حاکمیت یک دولت انقلابی و مردمی، بدترین تخریب ها را علیه دولت نهم انجام دادند.
رسانه هایی که تحریک و تهییج به اغتشاش حتی بعد از بیانات قاطع مقام معظم رهبری در نماز جمعه بعد از انتخابات هنوز در لایه های پنهان اخبار و گزارش هایشان دیده می شود.
