به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ در ابتدای امروز (یکشنبه ۲۲ فروردین) بود که پس از دو جلسه از مذاکرات جدید درباره برجام و لغو تمام تحریمها به عنوان شرط بازگشت ایران به تعهدات برجام، خبر انفجار و ایجاد اختلال در سیستم مجموعه غنی سازی نطنز منتشر شد.
بگذریم که سیستم مذاکره کنندگان بین المللی هنوز سخن و یا موضع گیری نکرده اند، اما به صحبتهای صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی ایران دقت کنید: "اقدام علیه مرکز غنیسازی نطنز یک عملیات تروریستی و نشاندهنده شکست مخالفان پیشرفتهای صنعتی و سیاسی کشور برای جلوگیری از توسعه چشمگیر صنعت هستهای است. این اقدام همچنین نشان دهنده ناکامی مخالفان مذاکرات ایران برای رفع تحریمهای ظالمانه است."
واقعیت این است که آمریکا و نماینده اش در منطقه دنبال چماق جدید در منطقه برای محدود کردن ایران در موضع هستهای و در گامهای بعدی محدودیت در منطقه هستند.
آنچه تا کنون وجود داشت، وضعیت چماق و هویجی بود که از زمان مسئولیت هیلاری کلینتون در دوره ریاست جمهوری دوکراتها در دولت اوباما و اوج گرفتن مذاکرات هستهای و با شکل دادن ائتلاف حداکثری علیه ایرن وجود داشت.
چماق، در این رویکرد ائتلاف جهانی علیه ایران – که میبایست از طریق مذاکره کنندگان وزارت خارجه و چرخش در جهان خنثی میشد- همان شکل دادن تحریمهای فلج کننده و ثانویه علیه ایران بود که تاکنون و حتی پس از برجام هم که میبایست برداشته میشد ادامه پیدا کرد.
حالا بعد از موضع قاطع جمهوری اسلامی ایران درباره نحوه ادامه این برجام که با عنوان "حرف قطعی جمهوری اسلامی ایران" مطرح میشود و تقریبا تمام افکار عمومی داخلی و خارجی را با خود به همراه دارد و تحقیقا دیگر نمیتواند به عنوان عامل همراه کننده دولتها با آمریکا باشد، اینبار دولت دموکرات ایالات متحده به دنبال چماق جدید و خطرناک با عاملیت منطقهای خود یعنی اسرائیل برای تغییر موضع سخت نظام جمهوری اسلامی ایران و محدود کردن ایران در مذاکرات هستند تا برگ برنده ایران که بدعهدی ایالات متحده در پایبندی سابق به برجام بوده در رفع تحریمها است را به محاق ببرد.
این چماق جدید ایجاد ترس و تغییر ادراک در بدنه جمهوری اسلامی با ایجاد رعب و خرابکاری از یک سو - مانند آنچه که در نطنز اتفاق افتاد – و کشاندن نظام به تصمیمهای سخت مانند درگیری و واکنش از سوی دیگر و در نتیجه کوتاه آمدن از "موضع قاطع جمهوری اسلامی ایران" در مذاکرات خواهد بود.
با این حال آیا تیم مذاکره کننده و در کنار آن مدیریت انرژی اتمی کشور که بیشترین هجمهها را در طراحی چماق جدید ایالات متحده و عاملیت منطقهای آن به همراه خواهند داشت، دچار تغییر تصمیم و موضع میشوند یا اینکه از "موضع قاطع جمهوری اسلامی ایران" کوتاه خواهند آمد.
گزارش از رضا رخسایی
