به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از خبرآنلاین، رضا توکلی درباره حضور خود در سریال رمضانی «احضار» گفت: این روزها با پخش سریال تلویزیونی «احضار» شاهد کار متفاوتی از رسانه ملی هستیم، طبیعتا همه قصهها ابتدا در مرحله نشان دادن شخصیتها و موقعیتهایی که در آن قرار میگیرند هستند اما پس از طی این مراحل برای مخاطب قصه شکل گرفته و با آن ارتباط برقرار میکند در مورد سریال «احضار» نیز به همین منوال است و مخاطبان مطمئن باشند که با این سریال در ادامه بیش از پیش ارتباط برقرار خواهند کرد.
بازیگر سریال «احضار» پیرامون دلیل حضورش در این مجموعه رمضانی بیان کرد: من با بسیاری از کارگردانان کار کردهام و هیچ وقت به حضور در یک گروه بسنده نمیکنم، کار کردن با «علیرضا افخمی» هم از این قائده مستثنا نبود، «احضار» شاید پس از مجموعههایی مثل «پنج کیلومتر تا بهشت»، «او یک فرشته بود»، «پرستاران» و چند کار دیگر، ششمین یا هفتمین همکاری من با علیرضا افخمی بود چراکه وی تصمیم گرفت من به ایفای نقش در قالب شخصیت ناپدری مائده بپردازم.
توکلی پیرامون سختی کار بازیگران در دوران کرونا ابراز کرد: کار در شرایط کرونا بازی با جان آدمها است، من در همین ایام بخاطر کرونا مادرم را از دست دادم، اتفاقا در سریال تلویزیونی «احضار» به علت هوشیاری و حساسیت علیرضا افخمی به شدت پروتکلهای بهداشتی رعایت میشد، من فکر میکنم هنرمندانی که با این شرایط برای مردم سریالها را جلوی دوربین میبرند، عبادت بزرگی انجام میدهند، چون در حقیقت دل به دل مردم یا بهتر بگویم دل به دل عشق دادهاند.
او در همین راستا تصریح کرد: وقتی از سختیهای کار در شرایط کرونایی صحبت میکنیم برخی کم لطفی میکنند و میگویند قصد خودنمایی دارید اما من بازیگر بعد از پنجاه سال کار مستمر بازیگری چه نیازی به خودنمایی و خود نشان دادن دارم، اینجا مسئله حفظ حرمت پیش میآید یعنی حفظ احترام کارگردانی که مرا به کار دعوت میکند و من به او نه نمیگویم، این در وضعیتی است که من بخاطر بیماریهای زمینهای قلبی و ریوی باید در اولویت واکسن هم قرار بگیرم، ولی کار همان دلداگی است که پیش از این گفتم.
بازیگر سریال «او یک فرشته بود» پیرامون همکاری با بازیگران تازهکار در سریال «احضار» خاطرنشان کرد: من با هر بازیگری که مقابلم قرار گیرد سعی میکنم به گونهای بازی کنم تا در نقشآرینی او تاثیر مثبت داشته باشم، و این از همان ابتدای شروع فعالیتم در این عرصه به همین شکل بوده، در مجموعه تلویزیونی «احضار» نیز کاراکترها با هم به خوبی دیالوگها را رد و بدل میکردندد و من هم دوست داشتم که هر کس در مقابلم قرار میگیرد این امر برایش تبدیل به یک خاطره شود.
