به گزارش«خبرنامه دانشجویان ایران»، برگزاری نمایشگاه عکس هدیه تهرانی هنرمند مشهور سینمای ایران بازتاب های رسانه ای متفاوتی داشته است .
پژمان راهبر در همین زمینه در روزنامه تهران امروز نوشته است :
آیا انتشار تصویر اسفندیار رحیممشایی و هدیه تهرانی با تیتر: «سازمان میراث فرهنگی یکی از حامیان نمایشگاه آبانگان است» یک کار ژورنالیستی است؟ پاسخ مثبت است. مطالعه این گزارش نکاتی را به ذهن آورد که در ذیل میآید:
1 - اصولا اسفندیار رحیممشایی، به عنوان یکی از جنجالیترین نزدیکان رئیسجمهور، واکنشبرانگیز است. البته اینکه ذهن شما مثبت میزند یا منفی، به عقاید خودتان بستگی دارد. با این حال نمیشود کتمان کرد که نام رحیممشایی، مترادف با آغاز پیشداوری در ذهن همه ماست.
2 - حمایت مالی مشایی و میراث فرهنگی از نمایشگاه آبانگان نکتهای است که گزارشگر روی آن تاکید دارد. این مساله هم طبیعتا ذهن شما را با مسائلی فراتر از متن درگیر میکند و (لابد) به نتیجهگیری میرساند. چه نتیجهای؟ این دیگر بسته به تحلیل شما از شرایط و نگاه خوشبینانه یا بدبینانهای است که به جهان اطراف دارید.
3 - هدیه تهرانی، شمایل جذاب و متفاوت زن در نسل ماست؛ بازیگری که ابعاد تازهای به شغل خود داد و بعد از کسب موفقیتهای مالی و هنری، از رقبا و همکاران، فاصلهای قابل توجه گرفت و از جریان روز سینما کرد. ازدحام غیرطبیعی این چند روز در خانه هنرمندان ثابت میکند که «هدیه تهرانی» هنوز یک نام بزرگ است؛ گرچه کمتر خبری از او منتشر میشود و به ندرت پای قراردادی را برای بازی امضا میکند. جالب اینکه یکی از مهمترین تصاویر منتشر شده از او مربوط است به روزهای انتخابات...
4 - باید ببخشید، اما چه بهتر که توجه یک مقام سیاسی به یک نمایشگاه عکاسی، هر چند به چشم منتقدان قابل نقد، مورد تشویق قرار بگیرد، همانطور که ذوقآزمایی یک بازیگر در عرصه تازه، به خودی خود، نکته مثبتی است. به نظر، منصفانه این است که در قبال هم، مسئولانهتر رفتار کنیم والا ممکن است پیشداوریها، یک چهره مثبت را بهسادگی زیر سوال ببرد. ضمنا این را هم در نظر داشته باشید که فردا ممکن است، سیاستمدار مورد علاقه ما نیز، در یک فعالیت هنری مشارکت کند و احتمالا همینطور مورد برخورد قرار بگیرد. اینکه سازمان میراث فرهنگی هزینه نمایشگاه تهرانی را تقبل کند، چیز بدی نیست. اتفاقا باید بگوییم دست مریزاد، آقای مشایی.
5 - این یک نظر شخصی بود، تا نظر شما چه باشد.
