به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان، مرور آنچه در یک دهه گذشته بر سر یارانههای نقدی آمده، حکایت از احتیاط سیاستگذار به دلیل خطاهای آزمون وسع وزارت رفاه و تمایل به استمرار رویههای پیشین در نظام پرداخت یارانهها دارد.
یارانه نقدی واژهای پرحاشیه که به افزایش قیمت حاملهای انرژی به ویژه بنزین در اذهان ایرانیان گره خورده است. سیاست حمایتی که برخی آن را نمادین و کماثر و برخی آن را پازلی از نقشه راه قانون هدفمند کردن یارانهها میدانند.
گروهی رونمایی از یارانههای جدید و به موازات آن افزایش نرخ سوخت و انرژی را سرآغاز یک موج جدید تورمی در اقتصاد ایران معرفی میکنند و در این میان عدهای به واسطه خط خوردن از فهرست مشمولان، همواره به دنبال فرصتی برای گنجاندن نامشان در لیست مشمولان هستند و البته معتقدند، اختصاص نیافتن یارانه نقدی به آنها و اطرافیانشان حاکی از حذف اغلب مردم از دریافت یارانه نقدی است!
امید حاجتی، رئیس سازمان هدفمندی یارانه در اردیبهشت امسال، از آماده بودن زیرساخت های این نهاد برای ثبت نام جاماندگان از یارانه خبر داد و گفت: طبق مواردی که توسط وزارت رفاه تعیین شده آماده پیگیری و ثبت نام جاماندگان در سامانه رفاهی هستیم اما این روند باید از جانب این وزارتخانه آغاز شود.
هرچند در این گفت و گو اشاره شد که روند ثبت نام طی یک ماه آینده یعنی خرداد و یا نهایتا تیرماه آغاز خواهد شد اما هنوز روندی جدی مشهود نیست.
حساسیت بالای موضوع یارانههای نقدی در اذهان مردم سبب شد، چندی پیش و در خلال برگزاری انتخابات ریاست جمهوری، یکی از موضوعات جنجالبرانگیز و چالشی، مواضع نامزدهای تصدی پاستور درباره سرانجام یارانههای نقدی و سیاستهای حمایتی در دولت آتی باشد؛ از سرنوشت ارز 4200 تومانی گرفته تا تغییر میزان یارانههای نقدی و تغییر در قیمت انواع حاملهای انرژی.
