به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از دیلی میل، هنگامی که یکی از این رباتها نتواند به تنهایی فعالیتی را انجام دهد، میتواند به چند ربات مشابه خود بچسبد تا با کمک آنها فعالیت مذکور را انجام دهد.
هر مورچه رباتیک مجهز به یک میکروکنترلر و باتری لیتیوم پلیمری است. علاوه بر آن در این ربات حسگری با چراغ ال ای دی در قسمت جلوی ربات به کار رفته که در صورت نیاز به کمک برای انجام یک فعالیت، روشن میشود. علاوه برآن حسگرهای لمسی مغناطیسی در جلو و عقب ربات نصب شده که بهم چسبیدن رباتها را تسهیل میکند.یاسمین اوزکان آیدین استاد مهندسی برق در دانشگاه نوتردام و رهبر این پروژه معتقد است بهترین کاربرد مورچههای رباتیک در پروژههای اکتشافات فضایی است.
او در این باره میگوید: این رباتها کوچک و ارزان هستند. اندازه و وزن، دو پارامتر مهم برای سفرهای فضایی است. بنابراین چنین سیستمهایی برای سفر فضایی ایده آل هستند. میتوان تعداد زیادی از آنها را به فضا فرستاد.
اوزکان آیدین در بیانیهای در این باره مینویسد: رباتهای پا دار میتوانند در محیطهای چالش برانگیز مانند مسیرهای ناهموار و فضاهای تنگ مسیریابی کنند. همچنین آنها میتوانند با استفاده از اعضایشان مانورهایی انجام دهند و از موانع بگذرند.
این رباتها با چاپگر سه بعدی ساخته شده اند و موتورهای به کار رفته در آنها نیز در فروشگاهها موجود است.
