به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل ازایسنا، آنگلا مرکل، صدر اعظم کهنه کار آلمان در مورد آنچه که پس از واگذاری سکان صدر اعظمی به جانشینش اولاف شولتس در هشتم دسامبر انجام خواهد داد، به ندرت صحبت کرده است.
مرکل ۶۷ ساله در طول چهار دوره صدراعظمی خود در آلمان اغلب به عنوان قدرتمندترین زن جهان توصیف میشد - اما اخیراً اشاره کرده که دلش برای دوره مسئولیتش تنگ نخواهد شد.
او در تابستان امسال در سفری به واشنگتن گفت: "به سرعت خودم را با این تطبیق میدهم که این سمت اکنون مسئولیت شخص دیگری است. و فکر می کنم این وضعیت را بسیار دوست خواهم داشت."
مرکل کسی است که از بابت استقامت و تواناییاش برای سرحال ماندن پس از جلسات شبانهروزی مشهور است و زمانی به شوخی گفته بود،"میتواند همانطور که شتر آب ذخیره میکند برای خودش خواب ذخیره کند!"
اما وقتی از او در واشنگتن در مورد کارهایش در دوره بازنشستگیاش پرسیدند، پاسخ داد: "شاید سعی کنم چیزی بخوانم، سپس چون خسته میشوم چشمانم شروع به بسته شدن میکند، پس کمی چرت میزنم و بعدش خواهیم دید که کجا قرار است ظاهر شوم."
مرکل که اولین بار در سال ۱۹۹۰، درست پس از اتحاد مجدد دو بخش شرقی و غربی آلمان، به عنوان نماینده پارلمان آلماان انتخاب شد، اخیراً به صورت تلویحی گفت، هرگز فرصت توقف و تأمل در مورد کارهای دیگری که ممکن است خواستار انجامشان باشد، نداشته است.
او در مصاحبهای با چیماماندا انگوزی آدیچیه، نویسنده نیجریایی بیان کرد: من هرگز یک روز کاری عادی نداشتهام و طبیعتا من دیگر از خودم نپرسیدهام که خارج از سیاست چه چیزی بیشتر جذبم میکند.
او بیان کرد: همچنان که من به سن ۶۷ سالگی رسیدهام، قرار نیست عمری نامحدود داشته باشم. معنایش این است که میخواهم به دقت درباره کاری که میخواهم در مرحله بعدی عمرم انجام دهم، فکر کنم.
او خاطر نشان کرد: آیا میخواهم نویسندگی کنم، سخنرانی کنم، به گردش بروم، در خانه بمانم یا دنیا را ببینم؟ من فعلا تصمیم گرفتهام هیچ کاری را شروع نکنم و ببینم که چه اتفاقی میافتد.
این در حالی است که صدر اعظمهای قبل از مرکل برای مدتی طولانی ساکت نماندند. هلموت اشمیت که در سال ۱۹۸۲ از سمت صدراعظمی کنار رفت، تبدیل به یکی از دبیران هفته نامه دی زایت و یک مفسر محبوب در حوزه حیات سیاسی شد.
هلموت کوهل نیز به تاسیس شرکت مشاورهای متعلق به خودش پرداخت و گرهارد شرودر هم تبدیل به یک لابیگر شد و جایگاهی پرمناقشه را به عنوان رئیس هیات مدیره شرکت نفتی بزرگ روسی "روسنفت" کسب کرد.
دیوید سافیر، نویسنده آلمانی، آینده عجیبتری را برای مرکل متصور است؛ اینکه او رمانی جنایی به نام خانم مرکل مینویسد با مضمون شخصیتی که از بازنشستگی خارج شده تا درباره یک قتل مرموز تحقیق کند.
مرکل ممکن است بخواهد زمان بیشتری را با همسرش یوآخیم ساوئر در هوهنوالد، نزدیک تمپلین در آلمان شرقی سابق، که در کودکی در آنجا بزرگ شده، بگذراند؛ او خانهای برای تعطیلات دارد که وقتی خسته است به آنجا میرود.
در میان سرگرمیهایی که او ممکن است انجام دهد، کاشت سبزیجات و بهویژه سیبزمینی است، چیزی که یک بار در مصاحبهای در سال ۲۰۱۳ به مجله Bunte گفت که از انجامش لذت میبرد.
او همچنین به عنوان طرفدار جزیره آتشفشانی D'Ischia، به ویژه روستای ساحلی دورافتاده Sant'Angelo شناخته میشود.
در روزهای اخیر تصویری از این صدر اعظم در حال کناره گیری آلمان در حین بررسی کفش در یک فروشگاه لباس ورزشی در برلین منتشر شد؛ تصویری که منجر به این گمانهزنی شد که او ممکن است برای فعالیتی برنامهریزی کند.
یا اینکه مرکل که سابقا دانشمند بوده، میتواند یک تور سخنرانی در بیشمار دانشگاه از سئول تا تل آویو که به او دکتری افتخاری اعطا کرده، آغاز کند.
بر اساس محاسبه انجمن مالیات دهندگان آلمان، مرکل قرار است در دوران بازنشستگی ماهانه حدود ۱۵۰۰۰ یورو (۱۶۹۰۰ دلار) مستمری دریافت کند.
اما او هرگز علاقهای به ولخرجی نداشته و در طبقه چهارم آپارتمانی در برلین زندگی میکند و اغلب خریدهای مواد غذایی خود را خودش انجام میدهد.
در سال ۲۰۱۴، او حتی پس از یک ملاقات دوجانبه با لی کچیانگ، نخست وزیر چین، او را به سوپرمارکت مورد علاقه خود در برلین برد.
شاید او شبهای آرامی را با نوشیدنی محبوبش و خوردن غذایی که زمانی به عنوان غذای مورد علاقهاش اعلام کرده بود، سپری کند: "یک سوپ واقعاً خوب سیبزمینی".
به نوشته نشریه اکونومیست، برخی سیاستمداران سابق، نمونههایی از کارهایی که مرکل نباید در بازنشستگی انجام دهد، ارائه میکنند.
مرکل یک بار گفت، میخواهد قبل از تبدیل شدن به یک "لاشه نیمه جان"، سیاست را ترک کند. در هشتم دسامبر، صدراعظم ۶۷ ساله آلمان به تعهد خود عمل خواهد کرد و پس از ۱۶ سال کناره گیری میکند تا راه را برای ائتلافی به رهبری اولاف شولتس باز کند. خانم مرکل فراتر از رسیدن به خواب، سرنخهای کمی در مورد اینکه ممکن است در آینده چه کاری انجام دهد ارائه کرده است. او چه الهاماتی میتواند از دیگر رهبران بازنشسته بگیرد؟
اکونومیست در ادامه نوشته است: مرکل اشاره داشته که ذائقه سفر به آفریقا را دارد، البته شاید نه به سبک تدی روزولت، که در سال ۱۹۱۰ کلاه بر سر داشت و هزاران حیوان از جمله شیر، فیل و کفتار را شلیک کرد یا به دام انداخت. روزولت همچنین اولین رئیس جمهور در تاریخ آمریکا بود که با هواپیما سفر کرد. شاید ایلان ماسک که در حال حاضر برنامهاش برای ساخت کارخانه بزرگ شرکت تسلا در خارج از شهر برلین به مشکل برخورده، ممکن است وسوسه شود که به مرکل یک گردش سریع با یک کپسول فضایی شرکت دیگرش یعنی اسپیس ایکس را ارائه دهد.
ناشران برای انتشار کتاب خاطرات مرکل مزایده خواهند گذاشت. او باید آنها را بررسی کند. سیاستمداران به ندرت وقایع نگاران خوبی از حرفه خود هستند. دیوید کامرون، نخست وزیر اسبق انگیس پس از هرج و مرج بریگزیت که به راه انداخت، در باغی کنج عزلت گزید تا کتابی ناخوانا بنویسد! کوایزومی جونیچیرو، نخست وزیر اسبق ژاپن، نمونه بهتری را ارائه داد. او با دریافت فیلمنامهای از یک نویسنده حرفهای، به صداپیشگی شخصیت اولترامن کینگ در یک فیلم ابرقهرمانی سرگرم کننده به نام "Mega Monster Battle: Ultra Galaxy" پرداخت.
یک صدراعظم فروتن ممکن است به دنبال یک بازنشستگی فروتنانه برود؛ ماریانو راخوی، کسی که طی هفت سال خدمتش به عنوان نخست وزیر اسپانیا متحد مرکل بود، با از دست دادن مقام خود در سال ۲۰۱۸، به سادگی به کار خود به عنوان مسئول ثبت اسناد و املاک شهرداری که سه دهه قبل از آن ترک کرده بود، بازگشت.
کار آکادمیک ممکن است بیشتر مرکلی را که دکتری شیمی کوانتومی را در سال ۱۹۸۶ اخذ کرده به ویژه با توجه به این که همسرش نیز یک شیمیدان است جذب کند؛ همسری که یک سال از قرارداد تحقیقاتیاش با دانشگاه هومبولت برلین باقی مانده است. صدراعظم آلمان گفته است که ۱۹ دانشگاه در سراسر جهان که به او مدرک افتخاری دادهاند، بیشتر قرار است صدای او را بشنوند.
