به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»، در همین راستا جزایر کاملا ایرانی آریایی و زرکوه در جنوب جزیره کیش توسط شیخ نشین های امارات بالاخص شارجه مورد استفاده قرار می گرفت.
با ورود نیروی دریایی انگلستان به خلیج فارس و انعقاد پیمان های متعدد با برخی شیخ نشین های این دریا و تحت الحمایه قرار گرفتن آنان از سوی امپراطوری بریتانیا ، این جزایر به همراه جزایر ۳ گانه در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ به تدریج توسط انگلستان اشغال شدند.
با خروج انگلستان از خلیج فارس و متعاقب آن اعمال حاکمیت ایران بر جزایر ۳ گانه در سال ۱۳۵۰ ، به علت غیر مسکونی بودن ، جزایر ایرانی آریایی و زرکوه مورد توجه حکومت وقت قرار نگرفت و همین امر امارات را برای بهره برداری از آنها گستاخ تر نمود.
برای آن که اهمیت این جزایر بیشتر متوجه شویم ذکر چند نکته کفایت می کند:
۱-جزیره آریایی با ۱۲ کیلومتر مربع مساحت، سواحلی بسیار زیبا با شن های سفید رنگ دارد و به علت طبیعت خاص و گونه های جانوری کمیاب از سال ۲۰۱۲ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.
۲- از لحاظ جغرافیایی این جزیره در جنوب خلیج فارس بوده و حدود ۸۰ کیلومتر تا جزیره سیری و همین مقدار تا ابوظبی فاصله دارد و امارات نام جعلی صیر ابونُعَیر برآن نهاده است.
۳- جزیره زرکوه ۸ کیلومتر مربع مساحت داشته، دارای منابع بسیار غنی نفت بوده و در آبهای اطراف آن روزانه ۵۵۰ هزار بشکه نفت استخراج می شود و تاسیسات بزرگ نفتی شیخ نشین ابوظبی در این نقطه اشغالی استقرار یافته است .
۴- از لحاظ جغرافیایی این جزیره در آبهای مابین دوحه و ابوظبی قرار دارد و فاصله آن تا ابوظبی ۱۴۰ و تا دوحه ۱۶۰ کیلومتر است، لکن با خاک امارات ۸۰ کیلومتر فاصله دارد.
لازم به ذکر است این ۲ جزیره در تمام نقشه ها و اسناد تاریخی جزو سرزمین ایران بوده اند و طرف اماراتی فاقد هرگونه سند حقوقی برای اثبات حق حاکمیت خود بر این جزایر است.
در سالهای گذشته وزارت امور خارجه ایران در خصوص اشغال این ۲ جزایر توسط امارات ، شکایت خود را در مجامع بین المللی مطرح کرده اما تاکنون اقدامی از جانب این نهادها جهت احقاق حق ایران صورت نگرفته و به نظر می رسد با توجه به مواضع تخاصم آمیز اخیر امارات و همپیمانی آن با رژیم اسرائیل ، دیگر رعایت اصل حسن همجواری در قبال این شیخ نشین کوچک لازم نبوده و باید از انجام هرگونه مدارایی در قبال خاک اشغالی کشورمان صرفنظر گردد.
