به گزارش سرویس صنفی آموزشی «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ جعفر آقایانی چاوشی، عضو هیئت علمی تاریخ و فلسفه علم دانشگاه صنعتی شریف است که مدت ها است در این دانشگاه با حواشی و اتفاقاتی رو به رو است. ابتدا که عده ای برای چاوشی خواستار بازنشستگی زود هنگام بودند که وی به دادگاه دیوان عدالت اداری شکایت برده و توانست با رای این دادگاه از بازنشستگی زود هنگام خود جلوگیری کند. چاوشی در نامه ای به محمود فتوحی، رئیس سابق دانشگاه صنعتی شریف می نویسد: دانشگاهی که باید محل دانش و اخلاق باشد چرا جای خود را به توطئه و دسیسه علیه کسی که به جز خدا کس دیگری را ندارد داده است؟ آیا آن مردمان لا مذهب غربی هم مانند شما و همکارانتان رفتار می کنند؟
بیشتر بخوانید: چاوشی: دانشگاه باید محل دانش و اخلاق باشد یا توطئه و دسیسه؟
گویا با تغییر ریاست دانشگاه همچنان حواشی مختلفی گریبان گیر این استاد دانشگاه است. از این رو در ادامه یادداشت جعفر آقایانی چاوشی خطاب به رسول جلیلی، رئیس جدید دانشگاه صنعتی شریف میخوانید: لازم به ذکر است «خبرنامه دانشجویان ایران» متن یادداشت زیر را صرفا بنا به رسالت رسانه ای خود منتشر کرده و آن را تایید یا رد نمی کند از این رو باب نقد و جواب همه افراد بخصوص کسانی که در این یادداشت از آن ها نامی ذکر شده است در همین رسانه محفوظ است.
پس از انتصاب آقای دکتر رسول جلیلی به ریاست دانشگاه صنعتی شریف، امید آن بود که تحولی در این دانشگاه روی دهد و این مرکز مهم علمی، از خمودگی و رکود چند ساله اش رها شود. از فرار نخبگان جلو گیری و شایسته سالاری بر قرار گردد. مدیران زور گو و قانون شکن از کار برکنار شوند و استادان ستمدیده به حقوق حقه خود برسند.
اما افسوس اینها همه، خیال باطل بود. در طول یک سال گذشته نه تنها هیچگونه تحولی اثرگذار، در این دانشگاه روی نداده بلکه همه شواهد دال بر آنست که رئیس فعلی در همان راهی گام بر می دارد که رئیس پیشین رفته بود!
آقای دکتر جلیلی، اگرچه در ابتدای ریاست خود هم، بی توجه به گذشته دانشگاه، اصرار داشت، معاونین قانون شکن و زور گوی رییس پیشین را، در سمت هایشان ابقا کند، ولی اعتراضات پنهان و آشکار دلسوزان، نامبرده را از این تصمیم ناشایست، باز داشت، و او را بر آن داشت تا به تغییراتی در این زمینه دست زند. با اینحال علیرغم همه هشدارها، آقای رییس در گزینش معاونینش، شایسته سالاری را به هیچوجه رعایت نکرده است! گذشته از این مورد خاص، با انعطاف بیش از حد در باره آقای آزادگان، رییس فعلی و مسبب انحطاط گروه فلسفه علم، او را همچنان در ریاستش ابقا کرد. بدین ترتیب بر آنهمه اقدامات زورگویانه و قانون شکنانه اش، چشم پوشید، بر عکس با اینجانب به رغم داد خواهی های مکرر، باز هم همانند دوره ریاست دکتر فتوحی، رفتار نمود، به عنوان مثال من هنوز از تدریس دروس موظفی ام در این گروه، محروم هستم. تو گویی هیچگونه دگرگونی در این دانشگاه، بعد از روی کار آمدن دولت سیزدهم، صورت نگرفته است!
این حد از انفعال و بی تفاوتی را چگونه باید توجیه کرد؟!
من که هنوز هم زخم های ناشی از ظلم های آقای دکتر فتوحی و معاونینش را بر جسم و جان خود احساس می کنم، آیا می توانم به رییس جدیدی که به گفته یکی از مشاورانش شدیدا زیر فشار همین جماعت است، خوشبین باشم؟!
آری! در این دانشگاهی که عده ای غربگرا و دین ستیز، مأوا و مسکن، گزیده اند، در این غار پیچ در پیچی که فریاد مظلومین، در آن محو و نابود می شود، به هر سو که روی می آورم سرم به سنگ می خورد. هرچه می کوشم که دری به روشنایی بیابم، آن را نمی یابم. زیرا در مکانی که اخلاق، رنگ باخته است، همه در جستجوی کوره راهند و در تلاشند که کلاه همدیگر را بر دارند و یا لااقل گلیم خود را از آب بیرون کشند. دوستی ها نه از تفاهم و احترام بلکه از روی نیاز و حسابگری است! دشمنی ها هم، ریشه در حسادت، جاه طلبی و شکم بارگی دارد.
طنز قضیه آنست، که همین قانون شکنان با هزاران ترفند می توانند به مقامات عالی برسند و مظلومین را زیر دست و پای خود، له و از رده خارج کنند! مگر نه اینست که همین رییس سابق دانشگاه، با آن کارنامه هفت ساله ریاستش ، و آن قانون شکنی هایش، در این اواخر، از سوی وزارت علوم به لقب «استاد نمونه» مفتخر گردید؟! بنابراین در محیط وارونه نگر که همه چیزش کدر، آلوده و مشوش است، باید وارونه زیست تا به زندگی عادی رسید!
انتقادی که بر آقای دکتر جلیلی وارد است، این است که تا کنون نه تنها گره ای از معظلات دانشگاه نگشوده، بلکه بر عکس با برخی از کارهایش، گره های دیگری بر آنها افزوده، و در تداوم بخشیدن، به اقدامات رییس پیشین دانشگاه، کوشیده است!
مثلا نامبرده در همین اواخر، با دادن مجوز همایش رونمایی، به کتاب دکتر رضا منصوری، که آکنده از توهین به دین و دانش کشور است، بیش از پیش، روش انفعالی خود را در مدیریت دانشگاه ثابت کرد. او همچنین، در حرکتی تامل بر انگیز، از دادگاه عدالت اداری، درخواست تجدید نظر، در حکم قبلی اش در باره من کرد، تا شاید باابطال آن، راه باز نشسته کردن مرا فراهم آرد، و بدین ترتیب بتواند از دست انتقاد های بحق من، بیاساید و روش انفعالی اش را ادامه دهد. آقای جلیلی که تظاهر به دینداری می کند، باید بداند که بزرگترین و خطرناک ترین گناهان، آنست که راه تعالی را بر جامعه ببندند و در مقابلش پلاس سیاهی بکشند.
تمام این موارد مرا بر آن داشت تا با نگارش دو نامه یکی خطاب به آقای مهندس میرسلیم، وکیل مردمی و محترم مجلس، و دیگری برای معاون فرهنگی دانشگاه که قلب و زبانش یکی نیست، بر ظلم های اخیر دانشگاه، اعتراض کنم. اکنون این دو نامه را برای آگاهی عموم مردم ایران عزیز، رسانه ای می کنم تا اگر هم به حقوقم نرسم لااقل با ثبت این نامه ها در تاریخ، دین خود را به کشور عزیزم، که به خاطرش از همه چیز خود گذشتم، ادا نمایم و رهبر عزیزم امام خامنه ای مد ظله العالی را هم از ظلم هایی که بر من می رود آگاه گردانم:
در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود
از گوشه ای برون آی ای کوکب هدایت
جعفر آقایانی چاوشی
عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف
چاوشی در ادامه نیز در نامه ای به سید مصطفی میرسلیم، نماینده مجلس شورای اسلامی نوشت:
حضور جناب آقای مهندس میرسلیم، وکیل محترم مجلس شورای اسلامی دامت برکاته سلام و تحیات مرا پذیرا باشید.
به دنبال ظلمی که بار دیگر دانشگاه صنعتی شریف برایم فراهم کرده مطالبی را به شرح زیر معروض می دارم. باری! حضرتعالی بزرگوارانه به دادخواهی از ظلم هایی که متولیان دانشگاه صنعتی شریف در دوره دولت آقای روحانی در حق اینجانب روا داشتند نامه ای با دو فوریت را در شهریور سال 1400به شمارۀ 2108خطاب به وزیر محترم علوم ارسال نمودید که در آن به ظلم ها، و بی قانونی های صورت گرفته نسبت به اینجانب و محروم کردنم از دروس موظفی و عدم بررسی پرونده ارتقایم به دانشیاری به شدت اعتراض کردید.
اگرچه اندکی پس از وصول آن نامه به وزیرعلوم، رئیس دانشگاه شریف تغییر کرد ولی متاسفانه تقریبا هیچ چیزی در این دانشگاه عوض نشده است! رئیس گروه فلسفه علم همان فرد قانون شکن قبلی است که در یک سال گذشته مرا از دروس اجباری ام محروم کرده بود و ساختار دانشگاه نیز به همان شکلی که بوده اکنون هم هست!
حتی در دورۀ جدید وقاحت به جایی رسیده است که دانشگاه در عملی خلاف قواعد حقوقی به رای دادگاه دیوان عدالت اداری در ابطال حکم بازنشستگی اینجانب در دوسال پیش اعتراض کرده است! البته این اعتراض این بار از
سوی آقای دکتر رسول جلیلی رئیس فعلی دانشگاه صورت گرفته است! گرچه متولیان دانشگاه این بار هم با تمام قوا روی دادگاه فشار آوردند تا کار مرا یکسره کنند، ولی باز هم به خواست خدا دادگاه اعتراض آنها را رد کرد. البته این بار ظلمی در کارنامه رییس فعلی دانشگاه ثبت گردید.
اگر این اتفاقات در دورۀ دولت آقای حسن روحانی و ریاست آقای محمود فتوحی بر دانشگاه رخ میداد جای شگفتی نبود، ولی اینکه این بی عدالتی در زمان دولت مردمی جناب آقای دکتر رئیسی و از سوی افرادی که علی الدوام تظاهر به پیروی از خط رهبری و سردار شهید حاج قاسم سلیمانی می کنند، روی می دهد، نه تنها اسفناک بلکه مصیبت بار است!
آیا این سوال نا بجایی است که چرا پس از چند ماه از ارسال پرونده ارتقایم به دانشیاری به وزارت علوم برای بررسی، اینکار هنوز هم صورت نگرفته است؟! در حالی که وقتی از من اصل مدارک را خواستند من بیدرنگ یک چمدان مسافرتی حاوی کتاب ، رساله و مقاله را به وزارت علوم تحویل دادم.
همه قرائن مبین آنست که توطئه ای در شرف تکوین است تا به بهانه های مختلف یا مانع بررسی این پرونده شوند و یا با اعمال نفوذ در بررسی آن کار شکنی کنند! اگرچه من حرفی ندارم که چه کسانی از سوی وزارت علوم برایبررسی پرونده ام باید انتخاب شوند ولی آیا برای نشان دادن بی طرفی نباید از حضور دشمنان من در دانشگاه شریف در آن جمع جلوگیری شود؟
این نامه را نه از باب گلایه از وضعیت موجود دانشگاه، بلکه به منظور ارائۀ گزارشی در جهت پیگیری نامۀ پر از لطف حضرتعالی، نگاشته ام، تا به عرض برسانم که من تمام تلاشم را کردم تا متولیان دانشگاه را به وظایف اسلامی
و انسانی شان آشنا سازم که مع الاسف تا کنون موفق نبوده ام.
همانگونه که ملاحظه می فرمایید هیات رئیسۀ جدید دانشگاه که به قول یکی از اساتید مطلع، از سوی جریانی متنفذ در دانشگاه در فشار است _ همان جریانی که با قدرت تمام و در طول هفت سال مدیریتش بر این دانشگاه در تخریب آرمانهای انقلاب کوشید_ به جای آنکه به مشکلات من رسیدگی کند و آقای آزادگان این رییس تحمیلی را که با کارهایش گروه فلسفه علم را به انحطاط کشانید از کار برکنار نماید برعکس در صدد است تا مرا مورد ستم مجدد قرار دهد!
شما را بخدا رهبر معظم انقلاب و سایر سیاسیون را از آنچه که در دانشگاه شریف می گذرد آگاه نمایید. دانشگاههایی همانند صنعتی شریف که می توانستند منشاء تحولات عظیمی در جهان اسلام و تمدن ساز در عرصه جهانی باشند، امروزه متاسفانه گرفتار فسادهای ناشی از باند بازی و سود جویی ها و تسویه حسابهای شخصی شده اند.
با احترام
جعفر آقایانی چاوشی
عضو هیات علمی گروه فلسفۀ علم دانشگاه صنعتی شریف
30تیرماه 1401
کپی این نامه برای استاد ممتاز دانشگاه جناب آقای دکتر مهدی گلشنی ارسال گردید.
سلام
1401/06/02 - 23:41
