به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از جهاننیوز، محمد امین بهرامی: ۱. رضا کیانیان از چهره های مطرح هنری کشور و از بازیگران نام آوری است که نقش های مختلف را بازی کرده است و در این فن استاد است.
این بازیگر توانمند، اخیرا در واکنش به نصب تابلوهای مربوط به ایران از سوی شهرداری تهران درباب دکتر زاکانی شهردار محترم تهران نکاتی را گفته است. مثلاً در بندی شگفت آور گفته است «شما به خاطر اعتراضات اخیر به یاد ایران افتادید یا به خاطرتان آوردند وگرنه تا به حال من نشانهای از این علاقه در شما ندیدم. اگر شده خواهش میکنم نمونههای آن را برای روشن شدن ذهن من اعلام کنید.»
البته به ایشان حق می دهم در دورانی که به قول مولوی از آنجا که سنگ امتحان پنهان شده است و هر زرنما خندان شده است و هر کس عربده ی ایران دوستی سر می دهد تشخیص ایران دوستی واقعی سخت باشد و برای بزرگوارانی چون کیانیان که مشغول نمایش و شاید از واقعیات آن فضا دور تر بوده اند کار سخت تر هم باشد.
۲. درباب ایران دوستی دکتر زاکانی، به معیاری استناد می کنم که در همه جای دنیا مورد قبول و از قضا مورد تکریم است.
آنقدر این مسأله بدیهی است در برخی کشورهای اروپایی پس از گذشت قریب هشتاد سال از جنگ جهانی دوم هنوز به یاد رزمندگان و جانباختگان آن جنگ برنامه ثابت دارند.
در چند دهه گذشته نیز در ایران جنگی تحمیلی رخ داد و از قضا همین دکتر زاکانی که جناب کیانیان نشانی از ایران خواهی و ایران دوستی در او ندیده از ۱۵ تا ۲۳ سالگی بیش از ۶۲ ماه از سن خود را داوطلبانه در دفاع از این خاک و مردم در جبهه ها بوده و جانباز آن میدان است.
۳. حال سوال این جاست که جناب رضا کیانیان و همه دیگر بزرگواران مدعی ایران دوستی در بین بازیگران و ورزشکاران و ... جمعا ۶۲ ماه جبهه داوطلبانه را در کارنامه دارند؟ و اگر ندارند بر چه مبنایی آنها زاکانی را که جوانی و زندگی خود را در دفاع از خاک و ملت ایران در جنگ تحمیلی در طبق اخلاص گذاشته به عدم نشان ایران خواهی و ایران دوستی متهم می کنند؟
۴. طبیعتاً در فضای سیاسی هرکس می تواند نظر و دیدگاهی داشته باشد و برخی درنظرش مطلوب و برخی به هر دلیلی منفور باشند اما حداقل ماجرا این است که در قضاوت در امور بدیهیات را کناری نگذاریم و حق را لگدمال نکنیم.
و ایکاش وقتی مدعی ایران دوستی و مردم گرایی هستیم و در این زمینه بر چهره ی آنانکه خدمت گزاری و جان فداییشان به این خاک و مردم را ثابت کرده اند چنگ می کشیم قدری هم در مقابل آنانکه با انواع تحریم ها و ترورها و دشمنی ها، زندگی مردم ایران را تلخ کرده اند و برخی پامنبری بزم سفارت خانه هایشان هستند هم مرزی بکشیم آنگاه ادعاهای ایران خواهی و ایران دوستی و مردم گرایی قابل باور است.
به قول حافظ اگر عیب می می گوییم به جنگ هنرش نرویم و از بهر دل عامی چند ، ترک حکمت نکنیم.
